IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 A new day

Ga naar beneden 
AuteurBericht
April

avatar

Posts : 85

Profiel
Naam: April Scott
Partner: x.
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: A new day   za maa 05, 2011 3:18 am

April pakte haar boeken uit haar kluisje en liep naar buiten. Het was vandaag weer een perfecte dag. En het was hier niet mis. Monica High was de perfecte school voor haar. Na school ging ze nooit naar haar ouders, die hadden haar het huis uitgezet, of beter, ze verloren April. April had geen zin om aan haar verwaarlsoosde ouders te denken en ging op een bankje langs een struik zitten. De rest van de 11a klas gingen samen even iets drinken, maar omdat April niet echt vrienden had ging ze altijd wat studeren. Sommige vonden dat laf. Ze maakte haar rugzak leeg met veel kaften en bladeren. Iemand gaf haar langs achteren een duw en alles viel op de grond. Ze verschoot en draaide zich om. Het was het cheerleaders groepje samen met een paar jongens van haar klas. Ze riep trillend alles op. Maar de mensen gaven haar de kans niet. Een van de cheerleaders nam een blad wat April net wou pakken. "Nee, geef terug dat is mijn toets." Zei ze haar onderlip trilde. Het meisje lachtte en gooide het naar achteren. "Wat boeit mij dat?" Zei het mens en ging er even op staan. April kon het wel een uur lang bekijken. De mensen lachten en liepen triomfantelijk weg. April gritste het papier en veegde het zo goed mogelijk af. Dat meisje had met haar hoge hakken wel vuile voeten. Zou je niet zeggen. Ze pakte alles wat op de grond, vele studenten op de grasvelden of stenen plaatsen keken haar verbaasd aan. Ze negeerde de blikken en pakte alles bijeen maar het was zo veel. Haar rugzak weegde met als 2 kilo als je hem op je rug droeg. Aprill pakte al de papieren maar steeds opnieuw vielen ze eruit. Ze ging hulpeloos op de grond zitten. Was er dan nooit iemand die haar kon helpen? Ze keek naar boven en zag Mevr. Damion met haar handen in haar zij staan. "Bedingfield? Wat doe je?" Vroeg ze streng. Ik stond meteen op en veegde me af. "E..Enkele cheerleaders en jongens uit mijn klas.." "Ja, leg het maar, uit, ruim dit op, pronto!" Zei Mevr. Damion en draaide zich meteen om en liep met haar hakken weg. April hoorde de hakvoeten steeds verder weg gaan. April zuchtte en probeerde om alles op te ruimen, ze besloot om alles maar een beetje in haar rugzak te proppen. Na even had ze de helft er al in en nu moesten vele kaften er nog in passen, als het eruit kan, kan het er ook terug in. Erin is meestal wel moeilijk. April zuchtte en bekeek haar rugzak, er hangde een briefje op een kaft. Ze scheurde het eraf en leesde het. Kom je zo meteen naar engels, Bedingfield. Liefs, Men. Marcus. Stond er op het briefje, ze rolde met haar ogen, middag pauze was een misslukking, en vooral voor April.


Laatst aangepast door April op za maa 19, 2011 3:40 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mike

avatar

Posts : 439
Naam : Daphne

Profiel
Naam: Mike Prado
Partner: Iris, when I look at you I'm shore oure love is worth fighting for ღ
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: A new day   za maa 05, 2011 3:43 am

Ergens had hij kunnen verwachten dat hij door de rector op het matje geroepen zou worden, de afgelopen maand was hij bij geen van zijn lessen komen opdagen. Hier waren verschillende redenen voor, waarvan hij er slechts enkele in zijn verklaring had gebruik. De voornaamste rede, Iris, had hij verzwegen. Die man had niks te maken met zijn liefdes leven, die man had überhaupt niks te maken zijn leven. Hij had geen zin om uit te leggen, dat hij tot voor kort ruzie had gehad met zijn vriendin en dat hij daarom niet naar de lessen was gekomen. Gewoonweg omdat hij haar niet wou zien, niet omdat zijn gevoelens voor haar verdwenen waren. Nee, juist omdat ze dat niet waren. Maar nu was alles weer goed tussen Iris en hem, hij had haar een paar dagen geleden een sms’je gestuurd met de vraag of ze naar hem toe wou komen. Dit had ze gedaan, en ze hadden het bij gelegd. Hij glimlachte onwillekeurig, ging met zijn hand langs zijn rechterwenkbrauw. Waarin een lelijke snee had gezeten, onder hand had zich er een korstje op gevormd. De wond ging grotendeels verborgen onder zijn bruine haren, viel hierdoor ook niet echt op. Het was het enige minpuntje aan zijn avond met Iris, een groepje jongens waar hij al eerder mot mee had gehad was aan komen zetten. Duidelijk dronken, en uit op wraak. Ach ja, het was misschien wel een beetje zijn eigen schuld geweest. Het was alleen jammer dat Iris er bij had moeten zijn, het was iets waar hij haar liever buiten had gehouden. Onmerkbaar schudde hij zijn hoofd, trok de band van zijn rugtas die slecht over één van zijn schouders hing weer recht om te voorkomen dat die op de grond zou belanden. Na een lang, vervelend gesprek met de rector had die besloten dat hij niet geschorst zou worden. Hij mocht gewoon blijven, onder de voorwaarden dat hij geen lessen meer zou missen zonder geldige reden. Ook had hij de aankomende twee weken een vierkant rooster. Hij besefte dat hij hier mee geluk had, de rector had hem net zo goed van school kunnen trappen. Misschien dat het dossier wat hij had ontvangen van Mike’s ouwe school hem had overtuigd de jongen nog een tweede kans te geven. Maar wat het ook was, hij was ergens wel blij dat hij gewoon hier kon blijven. Had ook geen idee waar hij anders heen zou moeten. Verveeld keek hij om zich heen, de rest van zijn klas was al uit. De leerlingen van 12B waren vandaag al uit na hun zesde uur, maar aangezien Mike een vierkant rooster had moest hij nog twee uur blijven. Het was een geluk dat ze zijn pauzes ook niet weg namen, anders had hij nu nog steeds in zo’n muf lokaal gezeten. Zijn blik bleef ruste op een meisje dat bezig was een aantal kaften in overvolle tas te stopen, ze zat gehurkt op de grond. Hij fronste hoe kwamen haar spullen op de grond? Na een korte aarzeling stapte hij op haar af, pakte de kaft op die vlak voor zijn voeten lag. “Deze is ook van jouw neem ik aan?” zei hij, een vriendelijke glimlach stond op zijn gezicht. Hij reikte haar de kaft aan. “Hoe zijn je spullen op de grond beland?” vroeg hij. Hij had wel zo’n vermoede, maar wou eerst een bevestiging hier op voor hij conclusies zou gaan trekken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
April

avatar

Posts : 85

Profiel
Naam: April Scott
Partner: x.
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A new day   za maa 05, 2011 4:08 am

April kreeg er nog 5 kaften bij maar toen moest ze echt wel gaan proppen. Opeens kwam er een jongen aan en nam een kaft, waar ze deed hele tijd naar aan het zoeken was. April nam hem aan en knikte. "Ja, die is inderdaad van mij." Zei ze. Ze propte hem ook nog bij de andere kaften. "Eh.. Ik heb mijn rugzak laten vallen." April schaamde zich te fel om aan iemand die ze nu net had gezien te vertellen dat ze werd geduwt door een paar verwende cheerleaders, dus dat verborg ze. Ze beet op haar nagels. "Eh, ik ben April Bedingfield, uit 11a." Zei ze glimlachend maar liet haar tanden niet bloot. Ze dacht na over hoe de jongen zou hebben gereageerd als ze had gezegd dat ze was geduwt door die cheerleaders. Zou hij haar uitlachen? April wist het niet. Dit deed haar denken aan dat ze zichzelf lelijk vond. Ze vond zichzelf niet knap. Die meisjes van 11b hadden een perfect lichaam met alles erop en eraan. En de jongens ging natuurlijk meteen voor hun vallen. April kreeg daar altijd de schijt van. Ze schudde haar gedachte weg en knikte naar de jongen. Er was dus wél iemand die haar zou kunnen helpen. Ze wist even niet goed wat ze moest zeggen. "Ik heb je hier nog niet vaak gezien. Ben je nieuw hier?" Zei ze snel. Ze verzinde maar wat, anders zou het voor iedereen ongemakkelijk worden. Ondertussen nam ze de laatste 8 kaften die op de grond lagen nog snel en propte ze bij in de rugzak. Ze kreeg ze er eigenlijk niet meer in. Er gingen nog drie kaften in maar de laatste 5 daar moest ze toch echt moeite voor doen. Hoe heeft ze ze er ooit in gekregen? Ze stond recht en veegde het zweet van haar voorhoofd. Eindelijk. Ze had ze er weer in. Ze zag langs de jongen door dat de cheerleaders aan het lachen waren ze keek nogal verbaasd maar iriteerde ze en glimlachte vriendelijk terug. Nu begonnen ze nog harder te lachen. Nu werd het voor haar best ongemakkelijk. Het liefste van al wou ze haar rugzak pakken en snel weglopen. Maar nu ze contact met iemand had ging dat niet. Dat zou ondbeleefd zijn. Maar dat maakte haar nu niet veel uit. Ze wou gewoon blijven staan. April keek nog eens snel of de meisjes zaten te piepen maar gelukkig waren ze weg. Nu ging April zich meer ontspannen. Achter haar voelde ze een kleine druk en ze draaide zich meteen om. Ze zag enkel een bank. Natuurlijk waren de cherleaders naar haar toe gekomen langs achteren en een plakkertje op haar gehangen.


Laatst aangepast door April op za maa 19, 2011 3:39 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mike

avatar

Posts : 439
Naam : Daphne

Profiel
Naam: Mike Prado
Partner: Iris, when I look at you I'm shore oure love is worth fighting for ღ
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: A new day   zo maa 06, 2011 5:11 am

"Ja, die is inderdaad van mij." zei het meisje, nadat ze de kaft van hem had aan gepakt. Het koste haar moeite al haar kaften in haar tas te proppen. “Je weet toch dat ze daar kluisjes voor hebben?” zei hij, een grijns stond op zijn gezicht. "Eh.. Ik heb mijn rugzak laten vallen." zei ze, ze loog. Althans ze wekte de indruk dat ze het deed, en door op haar nagels te gaan bijten bevestigde ze zijn vermoede enkel. Toch ging hij er niet op in, als ze hem niet wou vertellen wat er echt was gebeurd dan was dat zo. "Eh, ik ben April Bedingfield, uit 11a." stelde ze zich zelf voor. Mike kreeg het idee dat ze zich niet helemaal op haar gemak voelde in zijn bijzijn. Hoe dit kwam wist hij niet. Het kon aan hem liggen, het kon ook zijn dat ze onzeker was. Hij gokte op het laatste, maar durfde het niet met zekerheid te zeggen. “Ik ben Mike Prado, uit 12B.” zei hij, in zijn ogen was het niet echt nodig zijn klas te vermelden. Maar aangezien April dit ook had gedaan deed hij het ook maar. Rustig nam hij haar in zich op, ze was een stuk kleiner dan hem, had blond stijl haar dat tot over haar schouders reikte en blauwe ogen. Ze was knap, iets wat voor veel meisjes op Monica gold. Al kon geen van hen tippen aan Iris, hij glimlachte onwillekeurig. "Ik heb je hier nog niet vaak gezien. Ben je nieuw hier?" vroeg ze, hij schudde zijn hoofd. “Nee, ik zit hier al bijna een halfjaar op school. Maar laten we zeggen dat ik de laatste tijd niet zo veel zin had om naar schoolt e gaan.” zei hij, hij grijnsde even. Hij schaamde zich niet voor het feit dat hij de laatste tijd behoorlijk had gespijbeld, zo was hij gewoon. School had hem nooit echt goed gelegen, in Engeland had hij ook regelmatig uren geskipt. Ergens was het ook niet vreemd dat hij niet was geslaagd voor zijn examen. Hopelijk zou hij dit jaar wel slagen, hij had weinig zin nog een keer te blijven zitten. Tot zijn verbazing propte het meisje nog meer kaften in haar tas, hoe veel had ze wel niet bij zich? Zelf had hij slechts twee boeken, een flesje water en een pakje sigaretten in zijn tas zitten. Oja, en het kladblok waarop hij bezig was met een nieuwe tekst voor de band. Hij had nu al twee nummers geschreven, ergens had hem verbaasd dat de andere ze goed vonden. Aangezien de nummers die hij had geschreven rustiger waren dan hun andere nummers. Het gelach achter hen deed hem voor een moment om kijken, een groepje cheerleaders stond enkele meters bij hen vandaan te lachen. Begon nog harder te lachen door de glimlach die April hen toe wierp. Waar sloeg dat nu weer op? Mike wierp nog een korte blik op de meisjes, zag dat haar blik bleef rusten op de zwarte witte band om zijn arm. Het teken van Famous, hij keek haar voor een moment aan. Maar richtte zijn ogen al vrij snel weer op April, zou ze door hen gepest worden? Al snel kreeg hij antwoord op zijn vraag, het groepje liep langs hen heen plakte wat op de rug van April. Ze leek dit zelf niet in de gaten te hebben. “Ze hebben wat op je rug geplakt.” zei Mike, hij deed een stap schuin naar voren en haalde het plakkertje van haar rug. “Doen ze dit soort dingen vaker?” vroeg hij, terwijl hij haar voor een moment onderzoekend aan keek. Uit zijn broekzak viste hij zijn sigaret en zijn aansteker, na dat hij de sigaret op had gestoken stopte hij de aansteker weer terug in zijn broekzak. Waarna hij een trekje van zijn sigaret nam, er voor zorgende dat de rook niet in April’s gezicht terecht kwam.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
April

avatar

Posts : 85

Profiel
Naam: April Scott
Partner: x.
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A new day   ma maa 07, 2011 5:04 am

"Ehh.. ja, eigenlijk wel." Gaf April toe op zijn vraag op ze dit vaker deden. "Maar dat maakt niet zo veel uit." Ze zou en wou een eind aan dit maken. "Ik weet dat er ook kluisjes zijn maar die zit op slot, en de code ben ik vergeten. Maar ik vang hem wel op als de conciërge hem kraakt." Ze wou er niet verder op in gaan. De cheerleaders waren verdwenen, ze waren teleurgesteld dat ik niet raar reageerde. Dat was net de boedeling van April. April wist niet dat je niet zomaar niet naar school kon gaan, natuurlijk wist ze wel dat je kon spijbelen, maar ze verwachtte niet dat mensen zouden spijbelen. Ze keek toe hoe hij rookte. Ze vond het verwarrend, haar ouders hadden vroeger ook zoiets gedaan. Vooral haar vader, maar dat maakte haar nu niet meer uit. Ze vergat bijna iets te zeggen. "Wel, aangenaam kennis te maken, Mike." Ze meende ook wat ze zei. Ze was blij dat de mensen van zo juist verdwenen waren, het zou voor haar nu een stuk makkelijker worden, want de cheerleaders werden van school getrapt, omdat ze Becky, van 11B, die in de krukken zat, van de strap hadden geduwd, nu had Becky ook nog eens een gebroken arm, die arme Becky, die zat nu even in een rolstoel, met een gebroken been was het niet makkelijk om normaal te lopen. Eén van de cheerleaders mocht blijven, de 'meevechter' zou je het kunnen noemen. Die deed alles maar gewoon mee, April had het gevoel dat ze niet graag pestte. "Wel, ik ben wel nieuw in Monica High, en ik moet toegeven dat het echt een geweldige school is. Alleen is-ie zo saai." Ze keek rond en zag dat Mevr. Damion weer twee mensen strafte omdat die aan het zoenen waren. Ze rolde met haar ogen. Ze moest er wel een beetje om lachen. Ze haalde haar hand door haar haar. De zon scheen fel in haar gezicht, ze draaide haar hoofd een beetje om het niet in haar ogen te hebben. Ze glimlachte naar Mike. Hij was één van de knapste jongens in school hier. De andere waren zo'n nerds en gothic's, er waren maar heel weinige jongens die aardig en knap zijn, de andere waren knap en ego. Ze haatte dat. Maar de meeste van die kanjers hier valde op cheerleaders. Mike waarschijnlijk ook. Maar het jkon ook zijn van niet, je kon nooit alles over een persoon weten, nooit. April schudde met haar haren, normaal gaf ze niet zoveel om haar haar, maar nu zat het gewoon niet goed. Dus lag ze het even tegoei.


Laatst aangepast door April op za maa 19, 2011 3:38 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mike

avatar

Posts : 439
Naam : Daphne

Profiel
Naam: Mike Prado
Partner: Iris, when I look at you I'm shore oure love is worth fighting for ღ
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: A new day   ma maa 07, 2011 10:07 pm

"Eh.. ja, eigenlijk wel." luidde het antwoord op zijn vraag, voor een moment keek hij haar recht aan. Dus ze werd vaker gepest door die meisjes? Waar sloeg dat nou weer op? Hij zag geen reden om April te pesten, ze viel zeker niet onder het groepje nerds degene die in dat opzicht meestal de pineut. Ze was ook niet lelijk, dus daar kon het ook niet zijn. Waarschijnlijk had het iets met haar houding te maken, al vond hij het wel mee vallen hoe onzeker ze zich op stelde. "Maar dat maakt niet zo veel uit." voegde April, al vrij snel aan haar eerdere woorden toe. Hij glimlachte even naar haar, ging met zijn hand door zijn bruine haar. “Oké, maar als je een keer hulp nodig hebt moet je het zeggen oké?” zei hij, hij wist niet precies hoe hij haar zou kunnen helpen. Maar hij zou wel wat bedenken. Op zich was hij redelijk bekend op school, iets wat te maken had met het feit dat hij bij Famous -één van de drie verengingen van Monica High- en Perfect Nonsense zat. Aangezien Perfect Nonsense op het moment de enige band was op school, werden ze onderhand als schoolband gezien. Hij grijnsde onwillekeurig, het was een goede keuze geweest bij de band te gaan. "Ik weet dat er ook kluisjes zijn maar die zit op slot, en de code ben ik vergeten. Maar ik vang hem wel op als de conciërge hem kraakt." zei April, hij grijnsde onwillekeurig maar ging er niet verder op in. Nam een trekje van zijn sigaret, hij rookte al lang, veel te lang. Maar slaagde er ook niet meer in te stoppen, hij had het proberen al een paar jaar geleden op gegeven. Het had gewoon geen zin, hij was evenals zijn vader, hij had geen doorsettings vermogen. Voor een moment betrok zijn gezicht, hij haatte zijn vader. Die man had enkel voor ellende gezorgd, onmerkbaar schudde hij zijn hoofd om te voorkomen dat zijn gedachten verder af zouden dwalen. "Wel, aangenaam kennis te maken, Mike." zei April, hij grijnsde even naar haar. “Insgelijks.” zei hij, waarna hij nog een trekje van zijn sigaret nam. Het viel hem op dat hij nog altijd een licht Italiaans accent had, ondanks het feit dat hij al sinds zijn veertiende in een Engels talig land woonden. "Wel, ik ben wel nieuw in Monica High, en ik moet toegeven dat het echt een geweldige school is. Alleen is-ie zo saai." zei ze, hij grinnikte. “Dat is meestal het geval met scholen. Maar mooi dat het je hier bevalt” zei hij, een glimlach was op zijn gezicht verschenen. “Waar kom je vandaan?” vroeg hij, terwijl hij haar voor een moment vragend aan keek. Aan haar uiterlijk was weinig op te maken van haar afkomst.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
April

avatar

Posts : 85

Profiel
Naam: April Scott
Partner: x.
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A new day   di maa 08, 2011 12:49 am

April kon een glimlach niet onderscheiden. "Ach, hulp zal ik niet meer nodig hebben, die meisjes gaan toch van school af. Ik ga het weer een stuk beter hebben.." Ze had bijna over haar ouders verteld. Niemand mocht weten dat ze uit haar huis werd gezet door haar ouders. Ze vertelde iedereen altijd dat haar ouders in een autoongeluk gestorven zijn. En dan speelde ze altijd een klein toneeltje dat ze het zo erg vond. Ze schudde haar froe uit haar gezicht. "Ik heb eigenlijk altijd in Las Vegas gewoond." Zei April, "maar we zijn toen ik 13 was verhuisd naar Engeland, daar heb ik dan drie jaar gewoond. En nu woon ik al een jaar in Santa Monica." April kon het uit haar mond verlaten zonder problemen. "En waar kom jij dan vandaan?" Ze pakte haar rugzak en draaide die met een kant op haar rechtschouder. De middagpauze duurde volgens April best lang. Maar beter te lang dan te kort. Ze zach Men. Marcus op haar aflopen, ze beet op haar onderlip. Ze draaide zich een beetje. "Goedemiddag, Mr. Prado," zei hij tegen Mike. Ze zuchtte opgelucht dat hij niets van haar moest. Maar hij draaide zich naar April. Ze draaide zich om 'damn' the play-backen. "Eh.. Mevrouw Bedingfield." Hij tike op haar schouder. "Ja, Men. Marcus, eh.. goedemiddag Men. Marcus." Ze deed een pas achteruit, hij was zo een van de strenge meneeren in de school Monica High. "Je hebt mijn briefje toch wel ontvangen dat je vakken deze week veranderd zijn?" Vroeg hij. "Men, er stond enkel op dat ik na de middagpauze naar engels moest gaan." Vertelde April. "Wel, dat is nu zo iedere week. Fijn om met je te praten, Bedingfield. Fijne middag nog." April keek hem na. Het was een rare meneer. Ze schudde met haar hoofd. Er kwam iemand voorbij met een bebloed hoofd. Ze ging op de eerste af wie bij de bebloede was. "Wat is er gebeurd?" Vroeg April zonder dat ze er bij stilstond. "Hevige knokpartij tussen de jongens van 12A, deze hier is nog degene die gewonnen is, wacht maar tot je de andere ziet," zei een meisje met lange bruine haren. "IK ben Camiel, jij bent vast April." Zei het meisje er nog achter. "Ik zit in 11B." April knikte. Ze liep snel terug naar Mike, zo meteen dacht hij nog dat het gesprek afgelopen was. Ze kwam terug bij hem en glimlachte. "Knokpartij in 12A." Vatte ze samen. Het kon zijn dat hij enkele jongens kende, maar April niet.


Laatst aangepast door April op za maa 19, 2011 3:38 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mike

avatar

Posts : 439
Naam : Daphne

Profiel
Naam: Mike Prado
Partner: Iris, when I look at you I'm shore oure love is worth fighting for ღ
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: A new day   do maa 10, 2011 3:32 am

Een glimlach was op April’s gezicht verschenen, haar verhaal brak ze abrupt af. Alsof ze van plan was geweest iets te zeggen, wat ze niet wou zeggen. Hij fronste, maar ging er niet verder op in. Als ze het niet wou zeggen, dan was dat zo. Je moest iemands geheimen respecteren, zelf had hij er een vreselijke hekel aan als mensen door bleven vragen. Als mensen zijn privé leven te dicht naderde kon hij nog wel eens agressief worden, al was zijn opvliegendheid de laatste tijd aardig verminderd. Hij had al lange tijd geen last meer gehad, van woede aanvallen of iets dergelijks. Op die keer op het strand na, maar die jongens hadden gewoon hun bek moeten houden over zijn familie. Ah, ze kwam dus uit Las Vegas. Hij glimlachte onwillekeurig toen ze vertelde dat ze op haar dertiende naar Engeland was verhuis, zelf was hij op zijn viertiende naar dat vreselijke eiland toe verhuisd. Hij had zich er nooit thuis gevoeld, de kou, de regen, de mensen. Het enige positieve was dat hij er Iris had ontmoet, en zij was die rot jaren in Engeland zeker waard. Al een jaar, en toch was ze nieuw op deze school? “Waar heb je dan eerst op school gezeten?” vroeg hij, waarna hij nog een trekje van zijn onderhand bijna opgebrande sigaret nam. De vraag waar hij vandaag kwam, had hij al wel verwacht. Als je een vraag stelde, kreeg je bijna altijd een wedervraag. Daarom moest je altijd uit kijken met wat je vroeg. “Ik kom uit Tronca, dat is een stad in Italië. Op mijn veertiende ben ik naar Engeland verhuisd, en ik woon hier nog bijna een half jaar.” zei hij, hij liet het feit dat hij enkel met zijn vader naar Engeland was verhuisd buiten wegen. Hij had het destijds vreselijk gevonden zijn moeder en zusje achter te laten. Maar zijn vader had gedreigd dat als hij niet minstens één van zijn kinderen mee zou krijgen, hij een rechtszaak aan zou spannen. En Mike moest er niet aan denken dat zijn zusje alleen met zijn vader zou zijn. En een rechtszaak zou voor zijn moeder enkel pijnlijk zijn, bovendien liep ze dan het risico haar beide kinderen te verliezen. Iets wat hij haar niet aan had kunnen doen. Toch was ze niet blij geweest met zijn keuze, onmerkbaar schudde hij zijn hoofd. Daar moest hij niet over na gaan denken, want deze gedachten kwamen altijd op één en dezelfde vraag uit. Had ik kunnen voorkomen dat ze stierf? Het was een vraag die hem gek maakte, die er voor zorgde dat hij zich elke keer weer slecht voelde. "Goedemiddag, Mr. Prado," Mike rolde met zijn ogen bij de benoeming, het verbaasde hem lichtelijk dat de man zijn naam nog kende. Aan de andere kant, hij was geen onopvallende leerling. Hij was soms nogal luidruchtig, en had een tweemal in de klas een sigaret op gestoken. Die lessen duurden ook gewoon vreselijk lang, kon hij er wat aan doen dat hij niet lang zonder een dosis nicotine kon? Wat dat betrof had zijn pa gelijk, hij was een nicotine junk. Voor een moment betrok zijn gezicht, denken aan zijn vader deed zijn bui nooit goed. De leraar, wiens naam Mike zich niet kon herinneren was een gesprek met April aan gegaan. Mike nam een laatste trek van zijn sigaret, waarna hij de peuk op de grond gooide en hem uit trapte. De strenge blik van de leraar ontging hem niet, maar hij negeerde hem straal. Al wist hij dat hij zich beter wat beter kon gedragen, aangezien hij al een vierkant rooster had. Verbaasd keek hij naar de jongen die voorbij kon lopen, aan zijn gezicht kleefde bloed. Gezellig een vechtpartij, zo braaf waren ze dus niet hier op school. Als hij niet vergiste zat die jongen in de andere 12de klas, 12A. April liep bij hem vandaan, sprak een meisje met lang bruin haar aan. Mike richtte zijn blik voor een moment op de lucht, staarde er zwijgend na. Hoe lang duurde de pauze nog? De volgende twee uur zou hij door brengen in de mediatheek, zoals dat met elk vrije uur de komende tijd zou gaan. "Knokpartij in 12A." Met die woorden trok April hem uit zijn gedachten, met een glimlach keek hij haar aan. “Zo’n vermoede had ik al.” zei hij met een grijns.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
April

avatar

Posts : 85

Profiel
Naam: April Scott
Partner: x.
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A new day   vr maa 11, 2011 2:01 am

Knarsetandend keek April naar haar rugzak, die ze even terug op de grond had neergezet, de zon was bedekt door de zon en daar kreeg ze even kippenvel van. Het was best aangenaam met Mike. Ze zach Mike's frons op zijn voorhoofd toen ze stil viel. Zou hij verder vragen? Waarschijnlijk niet, want hij begon al over iets anders. Ze zei binnemonds dat ze in Engeland op een kostschool had gezeten. "Eh.." Ze prutste even aan haar blonde haren. "Ik heb toen niet op school gezeten.." zei ze heel zacht zodat ze haar zelf amper iets hoorde zeggen. Ze veranderde snel van onderwerp. "Tronca. Italië," zei ze onder de indruk. Ze ging verder niet vragen. Als haar moeder en vader naar haar kwamen zoeken om hun excuses aan te bieden zou ze zich beter verstoppen, vond ze zelf. Ze hadden haar uit huis gezet, dus was er geen manier om haar terug te krijgen. Laatst had ze in haar mand van haar kamer een brief gevonden van haar vader. Je moet bij ons terug komen. Waren de woorden die haar het meest aanspreekte, maar dít was nu juist het probleem, ze wist niet of ze terug naar haar ouders terug wou gaan. Ze zou er ook niet achter komen, als ze geen contact met hun oplegde. Mai, haar nicht was in Engeland April's enige hoop geweest. Waarom.. was een veel te lang verhaal. Misschien zou ze nog van gedachtte veranderen en zou ze eindelijk een vader en moeder hebben, en de echte vader en moeder van April. Ze had nu geen idee meer waar ze over zou moeten beginnen. Het werd meer bewolkt en je voelde al lichte druppels op je hoofd vallen. April keek omhoog, nu hoopte ze meer dat de middagpauze gedaan was. "Het regent," zei ze snel. Enkele meisjes en jongens die op het plein van Monica High stonden liepen onder het afdak. April wou ze achterna gaan omdat het al heviger begon te regenen. Ze pakte haar rugzak en liep naar het afdak af. Maar ze bleef staan. "Sorry, kom je mee?" Ze schudde haar hoofd. Opeens klonk er een luide bel waar April een beetje van verschoot. Ze keek omhoog en zag dat we al een beetje over tijd waren. "Het was een leuk gesprek, ik hoop je nog wel eens te zien." Zei April snel terwijl ze al een paar pasjes naar voor deed en uiteindelijk rende ze weg. Ze had een beetje spijt dat ze meteen weg ging maar April had een hekel aan regen. Ze rende het grote prachtige witte gebouw binnen en liep naar Engels toe. Mike Prado, moest ze onthouden, hij was de eerste die in Monica High met haar gepraat had in de middagpauzes.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: A new day   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
A new day
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Monica High School :: Monica High School :: Outside-
Ga naar: