IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 The devil's back, bitches!

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: The devil's back, bitches!   vr mei 27, 2011 7:44 am

Die Hard en Ruby waren duidelijk niet samengegaan. Een meisje die haar hele leven gewend was om op zichzelf te zijn kon niet plotseling afhankelijk zijn van anderen, en buiten dat vond ze dat de dingen die ze deden nogal.. chaotisch waren. Geen van hen sprak ze nog, maar geen van hen kende ze dan ook goed genoeg om haar vrienden te noemen. Buiten dat had ze geen vrienden nodig die het moorden naar hun hoofd hadden laten stijgen en onschuldige, verslaafde zwervers vermoordden.
Ze droeg een gestreept shirtje, een leren jasje dat tot half haar middel kwam en een stoer uiterlijk had en een donkere broek om haar warm te houden tijdens de verrassend koele nacht, en liep de trappen op naar boven. Stemmen kwamen haar tegemoed en hoewel ze niet gediend was van gezelschap bleef ze doorlopen, geen zin hebbend om terug te keren. Het waren eerstejaars die vast en zeker via iemand alcohol hadden geregeld, want hun stemmen klonken luid en hun bewegingen waren ongecoördineerd. Een valse grijns verscheen rondom haar lippen.
De stemmen stierven weg zodra ze opmerkten dat er iemand op het dak verschenen was en toen ze merkten wíe het was, begonnen ze als opgejaagde prooien tegen elkaar te fluisteren, hun stemmen te zacht voor Ruby om hun volledige zinnen te verstaan. Een van de meisjes leek Ruby te herkennen en nu ze beter keek herkende ze haar als het meisje waar ze eerder al een klein probleempje mee had gehad. Niet snel na dit punt van herkenning stonden de meisjes en jongens op, raapten ze hun flessen van de grond en tafels waar deze stonden en verdwenen onder zacht gemompel van de Flat Roof. Mooi, het hele dak voor haar alleen.
Het was moeilijk om te kiezen waar je ging zitten als je zo'n groot oppervlak had waar je uit kon kiezen, maar uiteindelijk ging Ruby op een ligbed liggen op een redelijke afstand van de ingang naar het dak af. De zon scheen niet, natuurlijk scheen deze niet als het nacht was. En Ruby wist ook dat als de zon schijnen zou ze zich niet op de flat roof begeven zou. De donkere platen van het dak in combinatie met de hete zon was een moord tijdens warme zomerdagen. Nadat ze een tijd naar de sterren had gekeken sloot ze haar ogen, maar deze opende ze vrijwel meteen weer toen ze voetstappen hoorde op het dak. Zo te horen was het maar één persoon. Ze plaatste haar ene elleboog op het ligbed zodat ze degene die het dak op kwam lopen beter kon zien, en toen ze merkte wie het was vertrok haar gezicht uit disgenoegen. Alain.

[Ruby & Alain! ^^]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   vr mei 27, 2011 9:31 am

Alain stapte het dak op, iets wat hij vaker deed als hij niet echt kon slapen. Hij had pen en papier meegenomen, want dat was wat hij veel deed. Nummers en teksten schrijven. Waarom hij niet kon slapen wist hij niet echt. Waarschijnlijk moest hij gewoon weer een fatsoenlijk ritme aannemen, aangezien dat er in Camarillo niet in zat. Hij wist wel dat het niet aan Emilie lag. Het was uit, over. De eerste relatie in zijn leven was kapot gemaakt om een heel andere reden dan dat hij van te voren verwacht had. Niet omdat hij vreemd was gegaan, niet omdat hij het zo miste om met andere meiden aan te klooien. Alain kon zelf niet precies uitleggen waarom het niet werkte. Ze pasten waarschijnlijk gewoon niet bij elkaar, Emilie geloofde zo erg in het houden van. De jongen voelde zich gewoon totaal niet op zijn gemak, zeker de laatste dagen voor hij enkele weken ertussenuit ging. Het voelde niet echt.
Alain tuurde even om zich heen. Het was rustig, hij leek alleen te zijn. Oops... Toch niet. Vrijwel altijd als de twee elkaar tegenkwamen eindigde het in een drama. Hij en Ruby. Alain kon zich nog goed de ontmoeting tussen de twee herinneren, bij het strand. God, wat raakte hij van slag door haar. Ook hoe hij haar had gevraagd om zijn date te zijn voor het schoolbal. Het schoolbal, het had mooier kunnen zijn dan wat het was geworden. Ze was zelf ook nog altijd erg mooi en Alain kon niet zeggen dat hij niet meer aan haar had gedacht. Natuurlijk een stuk minder, maar waren er twee dagen op rij dat ze niet even door zijn hoofd schoot? Het was dan ook een erg bijzonder meisje, maar hij was ervan overtuigd dat hij niet meer evenveel voor haar voelde als dat hij destijds deed.
De vorige ontmoetingen eindigden vrijwel allemaal slecht, maar vandaag was anders. Alain was gegroeid, wist hij. Hij was stabiel en zat gewoon lekker in zijn fel. Anders dan de vorige keren dat ze bij elkaar waren. Destijds was hij verre van stabiel, veel in zijn leven zat bepaald niet goed. Maar hij was gegroeid.

Alain glimlachte, denkend aan hun eerste ontmoeting. ''I always knew looking back on the laughs would make me cry, but I never knew looking back on the tears would make me laugh.'' zei hij erg zachtjes. Gezien de afstand tussen Ruby en Alain nam hij aan dat ze niet eens kon horen dat hij überhaupt geluid produceerde. Met diezelfde lach liep hij in de richting van het meisje.
''Hey..'' begon Alain en ging naast haar zitten op ruim een meter van het meisje, wetende dat zij zich zo wellicht wat meer op haar gemak kon voelen. ''Ik heb je lang niet gezien.'' zei hij en liet zich achterover zakken, zodat hij op zijn rug lag. Het scheelde niet veel of het was volle maan, misschien nog twee of drie dagen. Alain keek graag naar de maan, het was een tof idee dat als je naar de maan keek, waarschijnlijk ook wel iemand in Cuba tegelijkertijd naar die zelfde maan keek. Ontzettend veel mensen konden dezelfde maan zien, zonder moeite. Het kwam niet vaak voor dat Alain iemand mistte, maar als hij dat deed dan maakte hij zichzelf 's nachts wijs dat degene die hij mistte op hetzelfde moment naar de maan keek. Hij vond het heel raar dat hij de enige was die er zo over dacht. Normaal waren altijd de andere mensen zo totaal niet nuchter en hij wel.
Alain wist dat Ruby niet veel of graag praatte en nam zelf aan dat ze niet graag vragen naar haar hoofd kreeg. Daarnaast, als ze wilde dat hij iets wist, dan kwam ze er zelf wel mee. Hij besloot zelf te gaan praten, dan kon ze zelf beslissen of ze wilde reageren. Ze leek in gesprekken altijd graag de controle te willen houden.
''Er is veel veranderd, ik ben veel veranderd. Ik heb een bandje opgericht en dat loopt best leuk, de jongens zijn zelfs een soort van vrienden. Ik heb een serieuze vriendin gehad en ik was daar ook serieus mee, dat is niets geworden. Niet eens omdat ik met een ander meisje wilde aanklooien, ik denk dat we niet echt bij elkaar pasten. Ik denk dat niemand bij mij past, maar dat vindt ik ook geen punt. Ik ben niet van plan om nu weer in de oude situatie terug te gaan, mijn leven is best leuk op dit moment.''

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   vr mei 27, 2011 12:24 pm

Alain herkende haar en een glimlach was verschenen op zijn gezicht, fijn. Ze had gehoopt dat ze door het duister zo'n ander gezicht had gekregen dat hij haar niet meer herkennen zou, maar nu ze erbij nadacht had ze hem bijna alleen maar in het donker gezien dus was het niet zo heel vreemd dat hij haar herkende. Zou Alain er eigenlijk hetzelfde uitzien tijdens daglicht, of zou zijn gezicht er dan uit zien alsof het vlam had gevat en iemand het vuur had uitgemaakt met een vork? Maar wat haar eigenlijk nog meer dwarszat dan het feit dat hij niet gewoon door liep maar haar kant op kwam, was dat er een glimlach op zijn gezicht had gestaan. Waar was die vandaan gekomen, had hij haar walgende blik lachwekkend gevonden..? Hij lachtte vast van de zenuwen.. dacht ze met een tevreden grijns, waarna ze toe keek hoe hij naast haar ging zitten.
Genoeg opmerkingen kwamen in haar op, hatelijke opmerkingen. Over het feit dat hij zijn moeder nog steeds niet was nagegaan zoals ze hem de vorige keer had toegebeten. Maar blijkbaar had hij al een soort van voorspeld dat ze zoiets zou gaan zeggen, en blijkbaar was de Alain die ze nu voor zich had staan niet meer dezelfde Alain als vroeger. Ook merkte ze dat hij niet meer zo dicht naast haar was gaan zitten zoals hij de vorige keer op het strand had gedaan, dit betekende dus dat hij het onthouden had.
Zijn nonchalantheid sloeg haar voor een moment uit het veld, verbaasd over het feit dat hij zo luchtig tegen haar kon praten terwijl ze een zwaar verleden hadden, maar al snel herstelde ze zich en verscheen er een cynisch grijnsje rondom haar lippen. "Mooi, dan is het ontlopen van jou dus gelukt." merkte ze droog op, ook al was dat nooit haar plan geweest. Het was gewoon zo gelopen, hoewel ze het -achteraf gezien- niet echt erg vond.
Alain had zich achterover laten zakken en had zijn blik op de sterren en de maan gericht. Als Ruby sociaal was geweest dan had ze voorgesteld dat hij naast haar op het ligbedje kon liggen -deze was immers breed genoeg voor beiden- maar sinds ze dat niet was besloot ze hem op het harde, koude en geasfalteerde dak te laten liggen. Ook Ruby ging weer achterover liggen en legde haar handen op haar buik, waarna ze haar ogen sloot. "Dus wat je probeert te zeggen is dat je opgegroeid bent?" zei Ruby. Het was gewoon zonde om hem niet op zijn woorden aan te vallen, ook al probeerde de jongen het nog zo hard om een redelijk gesprek op te bouwen. Ze deed even één oog open om zijn reactie te pijlen maar sloot deze al snel, haar mondhoeken waren omhoog gekruld in een lach. Eerlijk gezegd verbaasde het haar dat het Alain gelukt was een bandje én een relatie in stand te houden, maar blijkbaar was hij er uiteindelijk toch in gefaald aangezien de relatie op de klippen was gelopen. "Waarom heb je eigenlijk papier mee? Van plan de sterren te gaan tekenen?" merkte ze op, met de laatste opmerking doelend op de omgeving waarin op dit moment niet veel te zien was, de lucht niet mee rekenend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   vr mei 27, 2011 11:01 pm

Alain trok een mondhoek omhoog, ontwijken was haar gelukt? Ja, dat was haar zeker gelukt. Niet dat hij zo zeer naar haar opzoek was gegaan, zeker niet toen hij bij Emilie was. Dat was misschien best een drama geworden als Ruby daar was opgedoken. Hoewel, hij had haar uit zijn hoofd kunnen zetten en Emilie nam daar prima plaats. Maar was dat ook wel zo soepel gelopen als Ruby toen ook was blijven opduiken? Ze zouden het nooit weten en dat was misschien maar beter ook.
Op de volgende uitspraak kon Alain beter antwoorden, wist hij. ''Nee, niet echt. Ik probeer slechts een update van mijzelf te geven, zoals mijn leven er nu voorstaat. Dat doen de meeste mensen als ze elkaar een tijd hebben gezien. Als jij het opgroeien wil noemen, prima.'' legde hij uit. Hij vond zelf dat er een verschil was in opgroeien en groeien, het was niet zo dat hij voor het eerst een drol in de WC had gelegd, het was slechts zo dat hij sociaal toch een stuk sterker was geworden en sterker worden kon je als groeien aanschouwen.
Alain greep naar zijn kladblok, ook een makkelijk te beantwoorden vraag. ''Ik schrijf vaak als ik niet kan slapen. Soms tyft er wat leuks uit het inkt, maar vaker is het gewoon slecht. Ik kan me herinneren...'' Hij stopte even met praten en vroeg zich af of het nu wel zo'n goed idee was om haar dit soort informatie te geven. Alain bladerde door wat gekrabbel en kwam op de tekst die hij zocht. Wat maakte het ook uit? Ze voelden niets voor elkaar, in ieder geval niet meer. Er stond een stuk tekst op papier, die hij voor hij met Emilie ging al op papier had gezet, maar nooit had kunnen of willen weggooien. Want ook al sloeg het niet meer op Ruby, het waren nog altijd leuke stukjes die met een toffe gitaar nog mooier konden worden. De tekst was alleen lang niet af, hij had ooit nog eens geprobeerd om er verder aan te gaan schrijven, maar dat lukte niet. Misschien moest hij het binnenkort eens weer proberen.
''Ik kan me herinneren,'' begon hij opnieuw en vervolgde, ''dat ik dit over jou heb geschreven.'' Alain haalde even diep adem en legde het papier naast Ruby neer zodat ze zelf kon beslissen of ze het wilde het oppakken of niet.

I'd wait here forever just to, to see you smile,
'Cause it's true, I am nothing without you.
Through it all, I've made my mistakes.
I stumble and fall, but I mean these words.

I want you to know,
With everything I won't let this go.
These words are my heart and soul.
I'll hold on to this moment, you know,
As I bleed my heart out to show,
And I won't let go.

Thoughts read, unspoken, forever in vow,
And pieces of memories fall to the ground.
I know what I didn't have, so I won't let this go,
'Cause it's true, I am nothing without you.

All the streets, where I walked alone,
With nowhere to go, have come to an end.

I want you to know,
With everything I won't let this go.
These words are my heart and soul.
I'll hold on to this moment, you know,
As I bleed my heart out to show,
And I won't let go.

In front of your eyes, it falls from the skies,
When you don't know what you're looking to find.
In front of your eyes, it falls from the skies,
When you just never know what you will find.

I don't want this moment to ever end,
Where everything's nothing without you.


''Het was een tijd geleden dat ik het heb gemaakt, maar het is nog niet af. Je mag er best wat in bladeren, als je wil.'' De helft van alle nummers die hij had gemaakt voor Nonsense stonden erin en enkele halve nummers die wel goed klonken maar nog niet af waren. Alles wat ook maar in de buurt van niet goed kwam, gooide hij direct weg. Fotografen maakten 1.000 foto's om er drie mooie van te bewaren, hij schreef op die manier 1.000 teksten. Als het om mooie de mooie lettertjes ging won Alain in ieder geval geen prijzen, zijn handschrift had die van zijn dode moeder kunnen wezen.
Alain zette opnieuw een glimlach op, het was best grappig dat hij juist haar zo leuk vond. Ze was namelijk zo alternatief en voldeed totaal niet aan de gebruikelijke richtlijnen waaraan meisjes normaal moesten voldoen om door hem versierd te worden. Natuurlijk was ze erg mooi, maar ze was totaal niet makkelijk om mee om te gaan en ze zat niet bij de cheerleaders. Nee in plaats daarvan had ze een crossmotor en droeg ze pentagrammen of een upsidedown cross. Upsidedown cross, dat had hij haar cadeau gedaan. Alain had nooit gedacht dat hij dat ooit zou doen voor een meisje.

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   za mei 28, 2011 1:15 am

Ruby kon een lach niet onderdrukken bij het horen van de woorden van Alain; hij was nog steeds even koppig als voorheen, vond ze. Wat dat betrof was jij dus helemaal niets veranderd. De woorden die hij uitgesproken had gaven haar het idee dat ze het zelf ook moest doen, een update van haar leven geven. En ze besloot dat het vast geen kwaad kon om ook wat over zichzelf te vertellen, een paar dingen weglatend natuurlijk. Zoals die moorden van DieHard, en hoewel ze het sommigen wel toewenste om door de politie opgepakt te worden, vond ze dat Nick het niet verdiende. "Ik had me bij DieHard aangemeld, maar daar ben ik weer weggegaan voordat ik een echt lid werd. Blijkbaar pas ik ook bij niemand." grijnsde Ruby, kort terugdenkend aan haar tijd bij DieHard. De personen had ze eerst wel oké gevonden, goed om bij in de buurt te zijn, maar toen ze random begonnen te moorden was het te gek geworden voor Ruby. Zij moordde alleen als hij haar vertelde dat te doen, en destijds had ze geen opdracht gehoord. Sindsdien had ze iedere vorm van contact met hen verbroken zoals ze altijd deed wanneer ze mensen niet meer nodig had.
Alain vertelde dat hij dit wel vaker deed, schrijven als hij niet slapen kon. Ruby wist niet dat hij schreef, en toen ze zijn kladblok oppakte merkte ze dat het liedjes waren die schreef. Tenminste, daar ging ze van uit. Verdomme, het ging echt over haar. En het was nog pretty good ook. Vroeger zou ze ermisschien blij mee geweest zijn, maar nu niet. Het bracht dingen in haar naar boven die ze liever ver achter zich liet. Zoals eigenlijk die hele verwarde tijd die ze met Alain had gehad, hij was namelijk de eerste jongen die ze op een andere manier begon te bekijken. Hij was de enige die ze niet wilde gebruiken om haar eigen doelen te bereiken, op Sam na. Maar Sam was verleden tijd, en tot voor kort had ze gedacht dat Alain dat ook was. Waarom liet hij haar deze tekst zien eigenlijk, als hij er geen bedoelingen achter had? Wilde hij haar soms verwarren?
Ze liet het kladblok naast zijn hoofd op de grond vallen, dat een hard geluid maakte door het asvalt waar het op viel, zodat ze zijn aandacht kon trekken. Ruby draaide zich op haar zij richting Alain en haalde iets uit haar broekzak, een kettinkje. Het hangertje bungelde aan het kettinkje terwijl ze deze omhoog hield, en hoewel het donker was, was het goed te zien wat het was. Ze had hem nooit weg kunnen gooien, maar aan de andere kant droeg ze het kettinkje ook nooit meer. Vervloekt vond ze het ding, en ervan af komen zou ze niet. Natuurlijk zou Alain hem niet terug willen nemen want er was niemand anders aan wie hij dit kettinkje geven kon, dus zou Ruby er mee opgescheept blijven zitten. "Herken je hem nog?" vroeg Ruby hem, een grijns speelde om haar lippen. Ze gooide de ketting op zijn borst zodat hij het beter zou kunnen bekijken als hij het nog niet goed gezien had, en het nog niet herkend had. Een opmerking maken over de tekst die hij voor haar had geschreven, deed ze niet. Ze had het gevoel dat ze -door het kettinkje te laten zien- al genoeg duidelijk had gemaakt. Alain had tenslotte de tekst in zijn kladblok niet uitgescheurd en weggegooid, en zo had ook Ruby de ketting nog niet weggegooid.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   zo mei 29, 2011 3:42 am

Ze paste ook bij niemand, toch iets wat ze gemeen hadden. Het had Alain niet verbaasd dat ze bij Die Hard zat, maar nog minder dat ze er was uitgestapt. Ruby was duister, maar ze had het volgens Alain een stuk minder op doelloos problemen opzoeken. Zoals Esther toen bij Ian deed. Het verschil tussen Ruby en Esther was dat Esther Ian's mobieltje afpakte en in het water gooide, als Ruby die had willen afpakken dan zou het zijn omdat ze het mobieltje wilde gebruiken, niet omdat ze Ian wilde zieken. Tenminste, dat was iets wat Alain aannam.
De jongen draaide zijn hoofd naar Ruby toen ze op de grond sloeg. Oh, blijkbaar was het zijn kladblok die voor het geluid had gezorgd. Waarschijnlijk vond ze de tekst niets, eigenlijk zou ze het ook met een gitaar erbij moeten luisteren in plaats van lezen. Dat maakte iedere tekst beter. Echter kwam er geen belediging, ze draaide zich zijn kant op. Apart, niet direct een zet die hij van haar verwachte. De volgende zet was nog mooier. Uit haar broekzak haalde ze iets wat Alain eigenlijk niet kon geloven. Ze had het bij zich? Zijn cadeau voor het bal had ze nog altijd bij zich? Onmogelijk! Alain ving het sieraad met ongeloof op en ging overeind zitten om het beter te bekijken. ''Natuurlijk herken ik het...'' zei hij zachtjes en streek gladjes over het kruis van de ketting. Hij wist niet of hij er blij mee moest zijn dat hij het herkende. Alain voelde zich als bij het bal, alleen nu wist hij wat het gevoel betekende. Maar dat kon helemaal niet? Hij wist zelf toch ook dat Ruby en hij nooit konden werken als Emilie en hij al onmogelijk waren?
Alain keek het meisje met twijfel aan, met de ketting nog altijd in zijn hand alsof het een breekbaar kippenei was. Ruby was mooi. Mooier dan Emilie? Dat was lastig te vergelijken, het waren twee heel andere meiden. Op dit moment kon Alain geen meisje bedenken wat mooier was dan Ruby nu.
Hij liet het kruisje wegglijden en aan de ketting hangen die hij nog altijd stevig vast hield. ''Ik weet even niet wat ik moet zeggen.'' biechtte hij op en slikte. Wat moest hij hiervan zeggen? Wat kon hij hiervan zeggen? Wat mooi? ''Wat mooi...'' Geweldig? ''Geweldig... Dat je dit nog hebt.''
Alain stak zijn hand met het kettinkje uit naar Ruby en forceerde een glimlach. Waarom moest hij nu weer liegen? Dat was het plan niet? Hij was spontaan nu, hij zou spontaan zijn. Geen leugens meer? Die glimlach voelde als een leugen, want de glimlach kwam niet vanzelf. Hij moest moeite doen om hem te maken en waarom had hij dat nodig voor een gesprek met Ruby? Alain liet de glimlach snel weer varen en een iets serieuzer gezicht kwam naar voren. Hij wist zelf niet welke emotie er in dit eerlijke gezicht zat of misschien wilde hij het niet weten.
Hij voelde even aan zijn eigen ketting, er hing nu een blauw plectrum aan met het logo van The Offspring. Het plectrum was niet altijd zichtbaar, omdat hij hem vaak genoeg onder zijn shirt verstopte, maar vandaag was hij zichtbaar op zijn Famous-shirt. Alain was nog altijd erg dankbaar dat Ruby de ketting had gered. Nu hij erover nadacht was het eigenlijk het mooiste wat iemand ooit voor hem had gedaan. Dit was samen met zijn gitaren zijn meest kostbare bezit. Hij zou zijn ketting niet inruilen voor een miljoen, ook zijn gitaren niet.
''Is het iets slechts als dit me herinnert aan vroeger?'' vroeg Alain zachtjes en keek naar zijn eigen schoenen. Daar had hij twee redenen voor, hij wist niet hoe hij moest kijken en Ruby leek niet graag aangekeken te worden in ingewikkelde conversaties. Waarschijnlijk was hij al genoeg de grens over gegaan om haar toch een vraag te stellen. Hij vervolgde op eenzelfde toon, ''I've feelings for you... I try not to.''

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   zo mei 29, 2011 10:46 am

Haar grijns verbreedde zich voor een moment toen Alain perplex leek te zijn door het feit dat ze het kettinkje nog bij zich droeg, en met enige ongeloof naar het sieraad keek. Natuurlijk betekende dit niet meteen dat ze het iedere dag met zich mee droeg, zo pathetic was ze nou ook weer niet. Eigenlijk had ze het meegenomen naar het dak voor het geval dat ze het op een wonderbaarlijke manier eindelijk weg zou kunnen gooien, maar dat zou ze hem niet vertellen. En eigenlijk wist ze zelf ook wel ergens dat ze het niet weg zou kunnen gooien, nog niet, tenminste. Misschien zou ze na deze avond zo erg van de jongen walgen dat ze het kettinkje het liefst eerst door de stront wilde halen voordat ze het van het gebouw af tiefde.
Toen hij op een zachte toon antwoordde dat hij het -uiteraard- herkende, fronsde ze even. Ze had op zijn minst een reactie verwacht op hoe stom ze wel niet was dat ze het gevalletje nog steeds bewaarde. Of nee, 'verwacht' was niet het goede woord. 'Gehoopt' was nu misschien beter op zijn plaats geweest. Ze zweeg, niet goed wetend hoe ze hier op reageren moest.
Oh, nee. Dit meende hij toch niet? Hij leek er oprecht blij mee te zijn dat ze het kettinkje bewaard had. Een benauwd gevoel bekroop haar en ze ging overeind zitten, naar haar keel grijpend met haar hand. Verder geen acht slaand op Alain sloot ze haar ogen en wachtte ze tot haar ademhaling wat rustiger werd, toen dit het geval was stond ze op en begon ze te lopen. Niet zo zeer weg van Alain, maar gewoon 'ergens' heen.
''Is het iets slechts als dit me herinnert aan vroeger?'' Zijn vraag had zacht geklonken, alsof hij hem haast niet durfde te stellen. En eigenlijk had hij daar ook wel gelijk in. Het deed namelijk niet alleen Alain denken aan vroeger, ook Ruby. Elke keer weer, wanneer ze die ketting uit een donker hoekje uit haar kamer haalde en er weer eens naar om keek. "Wat denk je zelf?" zei ze, nadat ze zich had omgedraaid en hem met een blik aankeek die het antwoord al beantwoordde. Het was een stomme vraag geweest, eigenlijk, want natuurlijk was het iets slechts! De volgende opmerking die was echt te gek voor woorden, wat voor een persoon dacht hij eigenlijk dat ze was? Iemand die op een zwijmelige toon 'awhh' zou roepen als er ook maar een lief woordje gezegd werd? Ze vernauwde haar ogen voor een moment, en liep op hem af. Ze ging naast hem op haar hurken zitten en tilde met één vinger zijn kin -ietwat ruw- een stukje op zodat hij haar in haar ogen aan keek. Haar ogen keken voor een moment in de zijne, voor een moment niets doend, maar al snel verscheen er een cynische grijns op haar gezicht. "Heb je eigenlijk niet een vriendin waar je dit soort liefdesverklaringen tegen moet zeggen?" zei ze enkel, terwijl ze op een kleine afstand van Alain af bleef zitten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   ma mei 30, 2011 10:17 am

Alain keek op toen ze opstond, maar bleef zitten. Hij baalde dat ze opstond en weer wegliep en hij baalde dat hij hiervan baalde. Hij wreef door zijn gezicht terwijl ze redelijk nijdig aan hem vroeg wat hij dacht. Alain wist het eerlijk niet, waarom zou het zo slecht moeten zijn? Waarom was het zo slecht om iets voor iemand te voelen die niet een complete kopie maar misschien eerder een tegenpool was.
Bedacht ze zich nu? Blijkbaar, ze liep namelijk terug. Ze forceerde hem om in haar ogen te kijken en kwam nu met iets waar ze het antwoord al op wist, maar waarschijnlijk niet had willen weten. Alain liet zijn wenkbrauwen was zakken. ''Nee, bij mijn vriendin... Ex, was het andersom! Voor jou probeer ik niets te voelen, maar voel ik zo veel. Bij haar voel ik geen fuck, maar probeer ik het zo hard.'' Zijn stem was geïrriteerd. Hij was teleurgesteld in zichzelf dat weer een gesprek met Ruby niet goed ging, hij dacht nog wel dat hij was gegroeid. Over groeien gesproken, het gebeurde niet vaak dat Alain tegen iemand moest opkijken om tegenaan te praten. Daar maakte hij dan ook maar snel verandering in. Hij haalde Ruby's hand weg, maar bleef Ruby in haar ogen aankijken terwijl hij opstond. ''Weet je hoeveel poten een hond heeft als je de staart als een poot ziet?'' vroeg Alain en keek boos of in iedergeval geërgerd. Voor hij het meisje de kans gaf om antwoord te geven, vervolgde hij met een aangeslagen stem ''Vier, Ruby. Want een staart een poot noemen maakt een staart geen poot. Ik kan wel tegen mezelf zeggen dat je niets met me doet, maar dat veranderd geen fuck. Ik ga niet meer tegen mezelf liegen, dat maakt mij niet gelukkiger.''
Alain slikte en snoof, hij bleef haar in de ogen aankijken. Met dezelfde stem als eerder begon hij opnieuw te praten, ''Ik wil jou, je bent prachtig, het lijkt me geweldig om met jou te zijn, ik wil je zoenen, ik wil je mijn vriendin kunnen noemen, ik wil dat jij mij jouw vriend zou willen noemen. Als dat niet kan, fine. Ik kom er wel overheen en zal in het vervolg aan de andere kant van de Roof gaan zitten. Maar verwijt me niet dat ik bij jou wil zijn.''
Dat was veel tekst, die hij zelf nog eigenlijk niet helemaal verwerkt had. Tijdens het praten was hij er dus blijkbaar achter gekomen dat hij wel om haar gaf en dat hij niets liever wilde dan bij haar zijn, maar waarom voelt het dan niet klote om dat uit te vinden? Hij zou moeten balen van zichzelf, maar dat deed hij niet. Sterker nog, het voelde best goed.
Alain liet zijn kwade blik even achterwege om plaats te maken voor een neutrale blik. ''I just have feelings for you.''

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   ma mei 30, 2011 11:00 am

Ruby schrok van Alain zijn antwoord, en hoewel ze het nog zo hard probeerde kon ze niet voorkomen dat deze schrik van haar gezicht af te lezen was. Voorheen had ze het kunnen ontwijken, kon ze tegen zichzelf volhouden dat hij amper gevoelens voor haar had, maar deze woorden waren anders. Alsof er zojuist tegen haar gezegd werd dat een rijpe aardbei rood hoorde te zijn, en Ruby dondersgoed wist dat dat zo was. Voordat hij gebruik kon maken van dit korte moment van zwakte verschool ze haar emoties achter een stalen masker, zoals ze vaker deed wanneer dingen haar te persoonlijk werden. Misschien was het de onbereikbaarheid, het slechte van Ruby die ervoor zorgde dat hij zoveel voor haar voelde. En hoewel ze nog zo graag wilde dat dingen anders zouden lopen, zou ze zichzelf niet veranderen zodat hij haar zat zou worden. Het was gewoon niet iets voor Ruby om haar lichaam over een jongen te draperen alsof ze een kledingstuk was, en ze zou al helemaal niet lief gaan doen. Zou Alain eigenlijk een zieke geest hebben, en kicken op beledigingen en gemene opmerkingen? Dan was hij bij Ruby wel aan het juiste adres..
Haar hand werd weggehaald door Alain, en blijkbaar was de jongen het zat om in deze lagere, ietwat kwetsbare positie op de grond te liggen. Terwijl zij zijn blik vasthield stond ze op, net als hem, en hoewel hij nu duidelijk groter dan haar was voelde ze zich niet geïntimideerd. Een klein hondje kon een grote de baas zijn, zolang deze maar de juiste spirit had. Komisch, hij maakte net als haar een hondenvergelijking. Verdomme. Betekende dat dat ze dezelfde denkwijze hadden?
Twee woorden, twaalf letters. En dan nog zo moeilijk om te zeggen. Not available. Waarom was dat zo verdomd moeilijk voor haar om te zeggen? Ze wilde hem duidelijk maken dat ze niet te koop op de markt stond, maar ze kon het niet. Ze zag hem het liefst de vliegende Arabische tering aan zijn linkerhartklep krijgen, maar tegelijkertijd zou ze aan zijn ziekenbed zitten als hij doodziek zou raken. Ze wilde hem het liefst een klap verkopen omdat hij deze woorden had gezegd, maar was hij wel de juiste persoon die geslagen moest worden? Kon ze niet beter zichzelf slaan? Of knijpen, dat ging wat beter.
"Verdomme Alain! Ik.. ik.." ze zocht even naar de juiste woorden, maar de adrenaline die door haar lichaam raasde door deze plotselinge woedeaanval weerhield haar van rationeel denken. "Ik zou het liefst ter plekke mijn mes door je hart jagen en je nog warme lichaam van het dak af laten storten, maar ik kan niet eens de kracht vinden om mijn mes te trekken!" schreeuwde ze naar hem. Ze keek rusteloos om zich heen maar haar blik vond Alain al snel weer terug, die nog altijd voor haar stond. Dichtbij, te dichtbij eigenlijk. Wanneer was ze zo vlak voor hem gaan staan? "Je.. brengt me in de war.." vervolgde ze een stuk zachter, haar ademhaling was nog wat snel maar begon ook langzamerhand in snelheid te verminderen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   di mei 31, 2011 1:50 am

Alain keek haar aan, hij moest bekennen dat het niet fijn was om te horen dat ze hem het liefst zou vermoorden. Hij beet aan de binnenkant van zijn wang, ze had de kracht niet om haar mes te trekken? Wat moest hij daarvan denken? Alain begreep de uitspraak niet en wilde er ook niet echt over na gaan denken, hij begreep immers vaker dingen niet. Als hij erachter probeerde te komen wat het zou moeten betekenen, dan liep het vaak alleen nog maar erger. Hij kon zich herinneren dat hij ooit aan zijn moeder vroeg wat ze er zo erg aan vond dat opa dood was en Alain was ineens een satanist. Dat terwijl zijn moeder altijd maar over de hemel praatte alsof het de mooiste plek van de wereld was. Hij snapte nu dat hij de vraag gewoon verkeerd had geformuleerd en dat haar gejank een soort norm was, maar hij had het zo weer kunnen vragen.
Ruby begon weer te spreken, niet kwaad maar onschuldig. Haar onschuldige praten maakte haar nog mooier dan op haar kwade momenten en dit keer begreep hij haar uitspraak precies. Hij was zelf in de war bij Ruby, voor een lange tijd bracht ze hem in de war. Of hij verkooos de verwarring boven de acceptatie, dat kon ook. Ruby maakte hem destijds in ieder geval linksom of rechtsom in de war. Hij was nu totaal niet meer in de war, hij wist wat hij wilde en wist daarbij ook heel goed dat de kans groot was dat wat hij wilde waarschijnlijk niet zo lang zou gaan duren, als het er al zou gaan komen.
''Wat is het ergste wat kan gebeuren?'' vroeg Alain, misschien nog meer tegen zichzelf dan tegen Ruby. Hij wist het namelijk niet, maar kon niet iets verzinnen wat erger was dan weer een tijd in die verwarring zitten. Verwarring maakte depressief en hij wenste zijn ergste vijand geen depressie. Iedere dag, ieder uur, iedere minuut, iedere seconde waarin je niet blij bent is een verspeelde seconde. Want hoe oud je ook wordt, eenmaal op je sterfbed kan je die seconde niet meer terug krijgen. Life is not measured by the number of breaths you take but by the moments that take your breath away. Wanneer Alain de vergelijking maakte met verwarring en worst case als Ruby en hij een relatie kregen, dan wist hij niet wat erger was. Sterker nog, hij wist niet wat worst case was. Was dat als Ruby hem dumpte na een mooie tijd? Dat hij zich dan even kut voelde was jammer, maar dan wist hij wel waar hij aan toe was en hij was niet in verwarring en hij kon haar waarschijnlijk een stuk makkelijker met rust laten en uit zijn hoofd laten. Was dat erger dan de verwarring? Alain dacht eerlijk van niet, maar moest bekennen dat hij nog niet zo veel ervaring met liefdesverdriet had. Hij nam eigenlijk aan dat ook Ruby dat niet had, gezien haar afkeer van alles wat lief en leuk is en gezien haar afkeer naar relaties.
''Wat is het ergste wat kan gebeuren?'' herhaalde hij zachtjes, om te vervolgen, ''En is dat erger vergeleken met wat je nu voelt?''

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   di mei 31, 2011 11:13 am

Wat is het ergste wat kan gebeuren?
Ruby wist een hoop antwoorden op deze vraag te verzinnen, maar dat was niet hetgene wat haar ongerust maakte. Ook al was de vraag wat ongelukkig gesteld en was het moeilijk om erachter te komen wat hij wilde bereiken door deze vraag te stellen, kon ze wel naar zijn bedoelingen achter de stelling raden. Hij doelde op een relatie, of niet soms?
Zelfs al wilde hij een relatie met haar, en zouden er dingen kunnen gebeuren zoals een Break-up.. Daar lag haar probleem niet. Het zou lopen zoals het zou lopen, en als de twee uit elkaar gingen dan was dat maar zo. Maar Ruby wist niet hoe je een relatie moest beginnen. De bodem van iedere relatie was het houden van, en Ruby wist niet eens zeker of ze wel van Alain hield. Of dat ze überhaupt wel van iemand houden kon, ooit. Natuurlijk had ze geen problemen met jongens of het versieren van hen, dit was immers altijd een boost voor je ego en nadat ze in slaap gevallen waren en ze hadden haar meegenomen naar hun kamer, kon Ruby altijd wel wat meenemen. Gewoon, omdat ze het daarna verkopen kon. Ook had ze een tijd 'gewerkt' door haar lichaam tegenover een betaling aan een man aan te bieden, dus op dat gebied had ze genoeg ervaring en daar lag haar probleem dan ook niet. Ze had het moeten doen om te overleven, en dat was heel anders dan wanneer ze een vriendje had. Ruby wist niet hoe je een man moest beminnen, liefhebben, koesteren. Dat deel van haar ervaring had ze simpelweg uit haar geheugen gewist nadat ze erachter was gekomen dat Sam vreemd was gegaan.
Na een korte stilte herhaalde Alain zijn vraag, er een tweede naam aan toe voegend. Ze zuchtte zachtjes, en keek hem aan. "Dat wat ik nu voel, hóór ik al niet eens te voelen." zei ze tegen hem, waarna ze haar kaken op elkaar klemde om een gefrustreerde grom niet te doen ontsnappen. "Ik weet niet hoe ik van iemand moet houden, hoe dat gedeelte werkt in een relatie." vertelde ze hem, waarna ze slikte. "En ik denk dat ik gestoord word vanbinnen zodra ik met iemand verbonden ben, zodra ik verplichtingen heb. Noem het onvolwassen, maar ik heb mijn hele leven geen grenzen gehad en bepaalde die zelf. Zoals je weet, ga ik behoorlijk ver in dingen.. Is dat het je waard?" vroeg ze hem.
Oké, ze werd hier gek van. Al die gevoelens die in haar rond gingen als een zwerm boze bijen. Ze wilde het weten. Nu. Ruby overbrugde de al kleine afstand die tussen hen in stond en drukte haar lichaam zachtjes tegen de zijne aan, waarna ze haar zachte lippen op de zijne plaatste. Woede maakte plaats voor nog meer verwarring, en van die verwarring werd ze langzamerhand gestoord. Ergernis door de verwarring maakte weer plaats voor woede, en uiteindelijk voor radeloosheid omdat ze niet wist wat ze er mee aan moest. Abrupt brak ze de kus af en keek ze met een pijnlijke blik in haar ogen in de zijne. Hierna draaide ze zich om, zette een paar passen naar de rand van het dak, en terwijl ze de duisternis in staarde sloeg ze haar armen om zichzelf heen. Het werd misschien eens tijd voor haar om hier weg te gaan, ze liet zich veel te veel meeslepen in haar gevoelens en dat was een slecht iets. Ruby was, zoals ze eerder al had gemerkt, vrij onvoorspelbaar als ze dit deed. Ze wist nooit wat haar volgende zet zou zijn.. Een mes aan zijn keel zetten, of hem nog een kus geven?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   wo jun 01, 2011 5:06 am

Dat wat ze voelde hoorde ze niet te voelen, een stelling waar Alain het niet direct mee eens was. Dat iets nog niet eerder is gebeurt, hoeft niet te zeggen dat het fout is. Dit gevoel scheen menselijk te zijn, een overgrote meerderheid had last van dit gevoel. Dat was niet zo gek, want zonder dat gevoel zou het menselijk ras uitsterven of nooit hebben bestaan. Iets niet willen voelen of iets niet horen te voelen, dat waren verschillende dingen.
Houden van, nog zoiets. Ze wist niet hoe dat werkte in een relatie? Alain wist niet eens wat het houden van inhield. Volgens hem bestond het zelfs niet. Iedereen geeft om iedere persoon in een bepaalde mate, als je het cijfers moest geven misschien tussen de 0 en 100. 0 was iemand een martelende dood wensen, 100 was een martelende dood voor de ander ondergaan. Alain nam aan dat in dat geval bijna iedereen alle contacten tussen de 5 en 95 zou beoordelen en enkel zieke personen bij de 0 of 100 kwamen. Zou in dit geval enkel 100 betekenen dat je van iemand hield of deed je dit al op de 90? Het was zo verschrikkelijk vaag allemaal en weer zo'n idiote norm dat je van iemand moest houden wanneer je seks had met die persoon, laat staan ermee een relatie beginnen. Dat terwijl wanneer puntje bij paaltje kwam werkelijk niemand hem kon uitleggen wat het betekende. Zelfs Emilie niet! En dat was toch wel de beschermengel van de term houden van.
Grenzen zelf bepalen, verplichting-allergie, het waren allemaal dingen die hij beter begreep dan het houden van. Sterker nog, leed hij zelf niet een beetje aan verplichting allergie en grenzen bepalen? Zeker het grenzen bepalen, Alain deed waar hij zin in had. Hij stal dan niets, maar dat kwam omdat hij alles wat hij wilde al had. Hij bepaalde wel zijn eigen regels en voelde zich binnen de regels vrij om te doen waar hij zin aan had. Hoewel hij zich tegenwoordig wel aanpaste, vooral voor bij de band en in de omgang met Kenneth. Hij lette op zijn woorden in de buurt van Kenneth, meer dan bij anderen. Ook bij Ruby probeerde hij zich vandaag aan te passen. Hij ging op een afstandje zitten, hij gaf het kladblok niet direct aan, probeerde zo min mogelijk vragen te stellen, raakte haar niet onverwa...
Wow, Alain werd wakker uit zijn tornado aan gedachtes door Ruby's warme lippen op de zijne. Het voelde geweldig, hij voelde zich geweldig. Levend, op een andere manier dan normaal. Maar zo onverwacht als het kwam hield het helaas ook weer op. Ze liep bij hem weg, naar de dakrand, starend naar alles wat niet zichtbaar was. De jongen slikte en wachtte even. Hij hoefde niet na te denken over haar laatste vraag, want zeker was dat het waard. Voorzichtig, maar hoorbaar liep hij naar haar toe. Hij slofte heel iets, zodat Ruby ook wist waar hij uithing. Wanneer hij achter haar stond sloeg hij haar armen om haar heen, eerst zonder haar aan te raken en toen zijn armen ruim in haar zicht waren sloeg ze zijn armen om die van haar om haar voorzichtig tegen hem aan te drukken. ''Ja,'' antwoordde hij zacht, ''dat is het me waard.''

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   wo jun 01, 2011 11:23 am

Haar kus was slechts een impulsieve actie geweest. Een stomme actie als gevolg van.. van wat eigenlijk? Gevoelens voor Alain..? Nee, dat zou niet kunnen. Zelfs al voelde ze wat voor hem, dan was het volledig onbewust. Het enige wat Ruby merkte was dat ze hem wat beter uit kon staan en normale jongens, en dan had je nog het probleem dat ze niet nadacht als ze bij hem in de buurt was. Zou ze wel eens moeten doen.
Ze draaide haar hoofd iets naar links en luisterde hoe Alain op haar af liep, een verstandige zet van hem, vond ze zelf. Ze had hem hoogstwaarschijnlijk half verrot gescholden als hij haar plotseling had geknuffeld, of hij had in ieder geval een klap voor zijn hoofd gekregen. Nadat ze zijn armen voor haar zichtveld langs had zien gaan sloot hij deze om haar heen, waarna ze haar ogen sloot en met haar hoofd naar achteren leunde zodat deze op de borst van Alain rustte. Dus alles, al Ruby haar problemen, dat was het hem waard? Betekende het dat ze nu een vrijkaartje had gekregen zodat ze zoveel mogelijk rotzooi kon gaan schoppen? Aan dit vrijkaartje hing wel een voorwaarde vast, namelijk dat hij haar zijn vriendin mocht noemen, en Ruby wist haast wel zeker wat ze hier op antwoorden zou. Ze was nog net te veel op haar vrijheid gesteld om zich te binden aan een jongen, en zowiezo zou het 'binden' haar niet eens lukken. Een schaap dat zijn hele leven gewend was om in de vrije wildernis rond te dartelen, zou tenslotte vreselijk gaan mekkeren als je het plotseling in een krap hokje propte.
Toch zweeg ze. Het voelde fijn om zo met Alain te staan, en zolang ze de schijn hoog zou houden dat ze wel wat in een toekomst van de twee zag, zou dit voortduren. Ruby glimlachtte. Het hebben van gedachtes zoals deze deden haar goed, het haalde haar aandacht van de kleine hoeveelheid gevoelens af die ze daadwerkelijk voor de jongen voelde. Zo leek het net alsof ze het zelf bepaalde, en niet dat haar hart een spelletje speelde met haar geest. "Goed zo.." fluisterde ze zachtjes, waarna er een grijns op haar gezicht verscheen terwijl ze nog altijd voor zich uit staarde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   do jun 02, 2011 12:54 pm

Alain had haar vast, een fijn gevoel. Hij kon zelf bijna niet geloven dat ze het toeliet dat hij haar vast had. Onbeschrijfbaar. Als je toch een poging moest wagen, dan was het zoals je, je voor zou stellen hoe het was om op een dak te staan met in je armen het meisje die je altijd al had willen vastpakken op zo'n manier, maar waarvan je wist dat het geen goed idee zou zijn om een poging te wagen. Volgens series had zo'n beetje iedere malloot wel eens een crush op iemand waarvan je dacht dat het beter was om dit niet te hebben. Zoals bij detectives vaak twee collega's of in High School films de geek met de cheerleader. Dit was anders, maar toch zo hetzelfde. Ruby was bepaald geen geek, maar toch wel iemand die de meesten liever ontweken. Zo één waar zelfs Serena of Sarah moeite mee zouden hebben om haar te beledigen.
Haar woorden lieten hem voor een moment stralen. Uit de toon van haar woorden kon Alain opmaken dat ze een lach op haar gezicht had. Het was op een toon waarvan de jongen bijna schuldgevoel kreeg, omdat die toon vaak een teken van vertrouwen was. Een teken van vertrouwen die hij tot voor kort standaard beschaamde in de ochtend erna. Alain kon zich herinneren dat het laatste meisje die hij had verraden, ook zo'n toon in haar stem had. Haar naam was Naomi, ze had een donkere huidskleur, donkere ogen, spierwitte tanden en ze was cheerleader bij Pacific. Hij had haar na die nacht nooit meer gezien. Toen kwam Emilie, pas na een week hadden ze voor het eerst seks gehad. Het was niet zo magisch als hij had verwacht, misschien viel het zelfs tegen. Het mooie was juist dat, dat toen niets uitmaakte voor Alain. Seks was slechts een deeltje van vele delen in een relatie.
De toon waarop Ruby praatte was er één die Alain deed denken aan verraad. Het was echter totaal niet zijn plan om haar te verraden. Hij zou er alles aan doen om haar gelukkig te maken. Ze was te mooi en te waardevol om zulke grappen mee uit te halen. ''Je bent echt heel mooi.'' zei hij en legde zijn wang op haar hoofd.
Hij kon zich herinneren dat ze hem op een dag naar zijn hoofd slingerde dat hij iedereen kon krijgen door zijn reputatie en doordat hij redelijk kon basketballen. Hij was één van de weinige personen die dat als een belediging of een slecht iets zou opvatten, omdat hij destijds alleen meisjes wilde krijgen door zijn gedrag en uiterlijk, niet door zijn status of reputatie. Het was ironisch dat het meisje dat min of meer beweerde de enige te zijn die hem niet wilde, dat juist zij de enige was die Alain op dit moment wilde. Ze was de enige, want tussen de tijd dat hij het uitmaakte met Emilie en nu was er niet één moment dat hij vond dat hij een meisje moest gaan versieren. Ruby was de enige.

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   zo jun 12, 2011 11:42 am

Na een korte tijd van stilte had Alain gezegd dat ze 'echt heel mooi was', wat een brede grijns op haar gezicht had doen verschijnen. Een deel van haar karakter, het duivelse in haar dat alleen tijdens de nachtelijke uurtjes naar buiten leek te komen, had meteen een reactie klaar liggen. Ik wou dat ik van jou hetzelfde kon zeggen. Maar Ruby wist dat het niet echt gewaardeerd werd als ze het op dit moment zou zeggen, maar oh boy.. wat wilde ze hem toch graag laten weten dat ze hem niet het einde vond. Al was het alleen maar zodat ze zijn ego niet zo'n geweldige boost zou geven. Ruby dacht namelijk dat Alain nog hetzelfde was als vroeger en dat hij alleen maar blij was met haar als 'verovering'. Er waren genoeg jongens die geprobeerd hadden en hadden gefaald, en het feit dat het Alain wel was gelukt maakte hem misschien een soort King of the Hill. Of King of the Ruby. Of.. gewoon 'King'.
Ze merkte dat ze te veel afdwaalde met haar gedachtes en beet hard op haar lip, om zichzelf een beetje in het hier en nu te houden. Waar was ze ook al weer? Ohja, in de armen van Alain. Op het dakterras, op school, in Santa Monica. Ruby draaide zich om in Alain zijn armen en legde één hand op zijn borstkas, en met de ander speelde ze met zijn haren. "Zin om wat leuks te doen, Alain?" vroeg ze hem met een speels grijnsje, terwijl ze hem aan bleef kijken om zijn reactie te pijlen.

[Sorry voor de gigantische faalpost. Ik schrijf niets anders dan faalposts de laatste tijd.. Ook Ruby x Alain is geen uitzondering Surprised..]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alain
Admin
avatar

Posts : 1623
Naam : Tease

Profiel
Naam: Alain Evans
Partner: Butterflies getting drunk..
Vereniging: Famous

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   zo jun 12, 2011 1:08 pm

Alain voelde Ruby zich los wringen uit zijn armen, iets wat hij jammer vond. Hij kon wel uren zo blijven staan, wist hij. Ruby dacht daar blijkbaar anders over. Uit haar reactie kon Alain opmaken dat dit niet intiem genoeg was. Hij twijfelde over een reactie, natuurlijk wilde hij dolgraag verder gaan, hij was ook een vent die ook met andere lichaamsdelen dan zijn hoofd kon denken. Aan de andere kant, Emilie wilde niet direct met hem het bed in, misschien omdat ze nog dacht dat hij de oude was. Hij wilde dat Ruby hem zag zoals hij was en hij wilde er best moeite voor doen om dat te bewijzen. Hij trok een mondhoek op, zelfs nu maakte ze hem nog redelijk in de war, dit was echter een prima te accepteren situatie waar hij zelf voor koos. Toch ironisch.
Hij legde langzaam, zodat ze niet kon schrikken, zijn handen op haar heupen en sloot die handen achter haar langs. Hij zorgde dat er oogcontact was, ook al was Ruby daar niet altijd fan van. Alain wist dat ze op één of andere manier altijd wist wanneer hij loog, iets waar hij zich ooit kapot aan had geërgerd, maar misschien ook iets wat haar zo anders maakte dan de rest. ''Altijd, overal en op wat voor manier dan ook.'' zei hij zachtjes. Hij had een maar ingeplant, maar het werd heel moeilijk omdat zijn lippen op één of andere manier verrekte dichtbij die van haar kwamen. God, wat wilde hij haar graag zoenen. Het koste wat kracht, maar toch hij vond zijn stem terug. ''Ik wil alleen niet dat je denkt dat het me daar om gaat. Ik wil echt iets met jou en ik wil liever dat je me vertrouwd dan dat we werkelijk wat leuks gaan doen.'' zei hij en nu hij toch bezig was om alle geilheid weg te vagen, kon hij net zo goed nog iets anders wat hem dwars zat eruit gooien. ''Dat betekent niet dat ik je wil claimen, je blijft gewoon Ruby en als je me een tijdje niet wil zien is dat kut, maar jouw keuze. Jij bepaalt de grenzen. Altijd.''
Alain keek even langs haar heen, misschien waren het niet zijn sterkste woorden. Dat was eigenlijk wel zeker, maar hij had er totaal geen spijt van. ''Ik heb het moment nogal verneukt...'' wist hij. Als er iets was waar hij verstand van had in sociale contacten, dan was het de geile kant en dat heeft hij nu niet heel erg laten zien. Toch vond hij wel dat hij het moest zeggen en was er ook redelijk trots op dat hem dat was gelukt. Niet vaak won zijn hoofd het van de rest van zijn lichaam, maar nu toch wel.

_________________

How many legs does a dog have if you call the tail a leg?
Four. Calling a tail a leg doesn't make it a leg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.monicahigh.com
Ruby

avatar

Posts : 607
Naam : Jeanine.

Profiel
Naam: Ruby Carver
Partner: This is who I am, nobody said you had to like it.
Vereniging: x

BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   za jun 18, 2011 12:47 pm

Een grijnsje verscheen rondom haar lippen bij het horen van Alain zijn woorden. Altijd, overal en op wat voor manier dan ook.. "Kinky." zei ze lachend, maar al snel stierf deze lach weg in de leegte. Ze had namelijk het idee dat er een maar aan had vastgezeten en wilde hem de tijd en het moment geven om dit te zeggen. En ook al waren zijn lippen dicht bij de hare en leek hij haar liever te willen zoenen dan om wat te zeggen, begon hij toch te praten.
En man, hij begon ook echt te praten. Over allerlei zaken die typisch toegeschreven konden worden als die die bij een relatie hoorden. Vertrouwen.. Hij wilde dat ze hem vertrouwde? Maar hoe kon dat in godsnaam als ze wist dat ze zelf al niet te vertrouwen was? Ze zag zichzelf als een onbetrouwbaar persoon, dus hoe kon ze haar vertrouwen in Alain -of überhaupt iemand anders- stellen? Waar, oh waar, was de Alain gebleven waar ze op was gevallen? Diep in hem verstopt achter een bakstenen muur die hij zelf had opgebouwd? In dat geval, waarom pakten ze de mokers en hamers niet om deze muur neer te halen? Waarom haalden ze de oude, onbetrouwbare maar woest aantrekkelijke Alain niet terug?
Ze beet op haar lip. Wat als Alain niet alleen veranderd was in zijn temperament maar ook in de manier waarop hij met vrouwen om ging? Tegelijkertijd was ze verbaasd over het feit hoe goed hij haar leek te kennen. De twee waren niet de beste vrienden geweest en zagen elkaar ook niet dagelijks, maar hij liet haar wel weten dat hij haar niet wilde claimen. En hij was spot-on wat dat betrof, en ze vond het daarom ook heerlijk dat zíj degene was die de grenzen mocht bepalen. Toen hij zei dat hij het moment had verneukt haalde ze zich los uit zijn greep, die overigens heerlijk vertrouwd en gewoon goed had aangevoeld. Ze liep van hem weg, en terwijl ze van hem weg liep draaide ze zich half naar hem om. "Klopt. Dus geen sex meer voor jou vanavond." grijnsde ze triomfantelijk, waarna ze aan de dakrand bleef staan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: The devil's back, bitches!   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
The devil's back, bitches!
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Monica High School :: Living Building :: Flat Roof-
Ga naar: