IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 I'm not the hero that you all think I am.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Laurian

avatar

Posts : 32

Profiel
Naam: Laurian Bennett
Partner: ~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: I'm not the hero that you all think I am.    ma jan 30, 2012 8:21 am

Laurian sloot haar dagboek en keek naar de muur voor haar. Alles was veranderd sinds dat Michael weg was.
Michael was haar beste vriend. Of in elk geval dat was hij. Laurian zuchtte en stond op. Waarna ze naar haar kast liep en daar een lange vest uit haalde en die aan deed. Daarna pakte ze haar mobiel en haar portemonnee waarna ze uit haar kamer verdween. Ze hield niet van kleine ruimtes. Zij zelf was altijd veel liever buiten. En daar was ze ook vaker. Iedereen die haar kende wist altijd dat ze nooit lang haar hoefde te gaan. Aangezien ze altijd op een vaste plek was. Alleen die had ze hier niet. Laurian snoof de frisse lucht op die haar te gemoed kwam toen ze haar veilige haven verliet. Ze liep door en probeerde om niet telkens om haar heen te kijken. Ze was niet echt bang om over straat te gaan. Wel was ze bang dat ze hem weer tegen kwam. De man die haar ontvoert en bedreigt had. Laurian rilde over haar hele lichaam toen ze er weer aan dacht. Ze moest het vergeten. Laurian sloot voor kort haar ogen en duwde een klein knopje om waar door ze haar emoties uit schakelde. Het was Laurian's eigen schuld geweest. Als zij nou niet mee had gedaan aan die roof dan zou Michael nog leven. Iedereen verwachte van haar dat ze een net en keurig meisje was. Maar in tegen deels. Ze hoorde bij de bande van haar dorp. Laurian grinnikte toen ze terug dacht aan die tijd voor dat haar leven veranderde. Ze had zoveel mensen voor de gek gehouden. En ze trapte er allemaal in. Laurian had ondertussen niet gemerkt dat ze bij een park uit kwam. Ze liep naar een boom toe en liet zich neer zakken. Ze legde haar hoofd tegen de boom aan en beet op haar lip. Die tijd was leuk geweest. Ze hoefde zich nergens zorgen om te maken. Alles werd voor haar gezorgd. Alleen had ze wel moeten vechten voor haar plek. Heel hard zelfs. En telkens op nieuw als er een meid bij kwam. Laurian keek naar haar pols en streelde over de litteken die daar zat. Het enigste wat ze nog over had van die bende waren Drie littekens. Eentje van een brandmerk op haar pols. En de andere op haar buik. Het litteken van een mes. En de laatste net boven haar borst. En dat was ook de reden dat Michael dood was. Hij had die vent weg geduwd anders had hij haar in haar hart geschoten en leefde ze nu niet meer.
Twee jaar geleden was zo veel gebeurt. En sinds dien moest ze op sterken bij haar tante. Haar moeder kwam samen met haar bij haar tante wonnen. En een paar maanden geleden besloot haar moeder haar hier heen te sturen. Monica High. Een plek waar ze niemand maar dan ook niemand kende. En ook niemand wist hier van haar verleden. Zuchtend veegde ze een rood/paarse pluk uit haar gezicht en sloot haar ogen.

[Jimmy]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jimmy

avatar

Posts : 303

Profiel
Naam: Jimmy
Partner:
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    ma jan 30, 2012 8:52 am

Jimmy’s ogen gleden over gleden over het groene gras van het park, hoewel ze niks in zich op namen. Schatje, 2000 euro volgende maand. Ziekenhuis kosten Hailie. . Jimmy had zo veel smsjes terug willen sturen, van ik ben je godverdommense schat niet vuile bitch, Waar haal ik in tifus naam 2000 euro vandaag klote wijf . Het bloed van Jimmy borrelde zo kookte hij van woede. Hij had de deur achter zich dicht geslagen, na hij zijn pet van de tafel had gegrist en zijn mp3 had gepakt. Jimmy was nooit in het openbaar te zien zonder pet, net zoals zijn tiperende joggingbroek waarvan de kruis op zijn knieën hing. Hij had zich niet eens de moeite genomen om een vest van de tafel te grissen, het zou immers toch mooi weer worden. Nu liep hij in zijn gedachten verzonken door het park, zijn afgetrapte sneakers leiden hem naar het niets. Af en toe snauwde hij een persoon af die hem in de weg liep. Eenmaal door het rustgevend gevoel wat lopen en een pakje sigaretten oproken hem gaf keek hij eens goed rond. Hij stond nog steeds stijf van de woede en adrenaline maar de nicotine zou hem even in bedwang houden. Jimmy’s blik leiden hem naar een grote verleiding, 2 meter voor hem liep een man. Dat was niet zo speciaal er liepen hier zo veel mensen maar in zijn jaszak zat een portemonnee, ook niet zo speciaal, maar deze portomonee stak er enkele centimeters uit. Jimmy liep onopvallend met zijn blik op zijn schoenen gericht langs de man, zonder ook maar een kleine beweging zichtbaar te maken voor buitenstaanders en de vent zelf ontfutselde Jim hem zijn portemonnee en liet hem in zijn te grote broekzak glijden. Niet in zijn rechter want daar zat zijn boxbeugel in, hij had die altijd bij voor de zekerheid. Yannick sloeg van het pad af en haalde even later de portemonnee weer tevoorschijn. Grinnikend bekeek hij de pasjes van Nick Castel, 40 jaar oud. En een voor een gooide hij ze weg in een spoortje met als laatste de portemonnee zelf. Hij hield allen het geld, de rest was te verdacht om bij te hebben. Voor hij het doorhad struikelde hij bijna geheel over een meisje wat daar zat. Boos begon hij te vloeken. ”Kan je niet uitkijken waar je gaat zitten jij vieze slet” beet hij haar toe. Welke mongool gaat nou hier zitten terwijl er mensen lopen” schreeuwde hij naar het meisje die hij snel in zich op nam.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Laurian

avatar

Posts : 32

Profiel
Naam: Laurian Bennett
Partner: ~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    ma jan 30, 2012 9:06 am

Laurian haar ogen schoten los toen ze plots iets voelde. ”Kan je niet uitkijken waar je gaat zitten jij vieze slet” Ze keek hem met een op getrokken wenkbrauw aan. Hoe durfde hij haar vieze slet te noemen. Ten eerste was ze niet vies aangezien ze vanochtend nog gedoucht had. En ten tweede ze was geen slet want ze ging niet met iedereen naar bed. Welke mongool gaat nou hier zitten terwijl er mensen lopen” Laurian kreeg een kleine glimlach op haar gezicht. Langzaam stond ze op. Waarna ze zelf verzekerd recht op stond en de jongen snel even bekeek. Daarna liet ze haar blik in zijn ogen kijken. "Hmm netjes ben je niet of wel?" Vroeg ze terwijl ze hem kil aan keek. "Hoe durf je me trouwens een slet te noemen. En voor zo ver ik weet is dit geen loop pad" Laurian bleef hem aan kijken. Het eerste wat ze ooit eens had geleerd was om nooit zelf weg te kijken. De gene die dat deed was het zwakst. En zij nee zij was niet zwak. Laurian liet haar hoofd licht schijn gaan. Ergens herkende ze hem. Nou ja niet echt kende ze hem niet. Maar ze bedoelde dat ze zijn gedrag herkende. Heel goed zelfs. Maar ze zou het niet laten merken. Laurian hoorde haar mobiel gaan. Maar ze nam de moeite niet om op te pakken. Aangezien ze dan weg moest kijken en dat wou ze niet want dan zou blijken dat zij de zwakste was. Eigenlijk leken zij wel op dieren. En met zij bedoelde ze de mensen. Zij zal net zolang door gaan tot dat ze zou winnen. Of in elk geval zou ze niet eerde stoppen dan dat het niet anders kon.
Laurian liet haar hoofd weer schijn zakken maar ze bleef hem aan kijken. Ze snapte trouwens helemaal niet waarom hij zo reageerde. Hij struikelde over haar heen. En ze lag daar al een tijdje dus het kon haar schuld niet zijn. Misschien moest ze deze jongen eens leren om uit zijn dopen te kijken. Laurian streek weer een pluk haar weg maar bleef hem stug aan kijken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jimmy

avatar

Posts : 303

Profiel
Naam: Jimmy
Partner:
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    ma jan 30, 2012 10:37 am

Jimmy keek met een onverschillige en een vleugje van brutale arrogantie grijns naar dat kind wat voor zijn voeten was gaan zitten of liggen, ieder geval het lag hem in de weg . En je kon hem normaal al beter niet in de weg staan, laat staan als hij ook nog eens al boos was. De die hard leden konden met hem mee praten als het daarover ging, ze hebben hem vaak genoeg iemand zijn gezicht zien bewerken omdat Jimmy hem lastig vond.De nicotine was weer uitgewerkt en zijn bloed kookte weer. En mevrouw was de ongelukkige die het te voorduren kreeg. Ze keek hem met een irritante glimlach aan "Wat valt er te lachen" beet hij haar toe. Eigenlijk was ze geheel irritant, haar haarkleur was te fel, haar wenkbrauwen te paars en niet te beginnen over de dunne lippen, en haar irritante gedrag er bij opgeteld een reden om haar geheel te vernederen en voor gek te zetten. Eigenlijk was ze niet z’n lelijk meisje maar door zijn woede zag Jimmy haar zo. Toen ze eenmaal stond opende ze haar brutale bek . "Je kan beter je brutale bek houden" snauwde hij haar toe. Hoe durfde ze een grote mond tegen hem op te zetten, wist ze wel wie hij was. Jimmy brandde zijn ogen even op haar lichaam, en luisterde naar haar woorden. Hij walgde van haar arrogantie tegen over hem, ze kon beter haar mond houden. "Als je je mooie gezichtje nog wilt houden zou ik je gedeisd houden " Siste hij dreigend tegen haar terwijl hij een stap in haar richting zette. Haar rood/paars kleurige haar waaide even voor haar ogen terwijl ze hem priemend aankeek. Jimmy grinnikte even bij het idee dat ze dacht te winnen van hem met een stare down. Het zou er vast dom uitzien, en waarom dachten mensen dat ze daar hun dominantie konden mee beproeven. Of dat ze daar mee hun respect konden verdienen, helaas respect kreeg je door daden niet door staren. Jimmy keek haar even nonchalant aan en stak ongeduldig een sigaret op terwijl het meisje hem nog steeds aan keek, hij gaf er geen reactie op. Werd niet nerveus of wat dan ook en keek verveeld naar de wolken in de lucht, hij gaapte zelfs eens. Hij blies even een wolkje rook uit en vroeg bij het horen van haar ringtone of ze nog ging opnemen. Maar irritant bleef ze hem aankijken. "Ben je nou eindelijk klaar met dat stomme gedoe want het maakt totaal geen indruk op me, je kan beter sorry zeggen als je hier nog een prettig verblijf wilt. Want ik neem aan dat je op Monica High zit" zei hij met een dreigende ondertoon. Dat sletje dacht echt dat ze alles wist over gangs ect, maar ze was niets minder als een boerentrien die ooit een film had gezien. Om zijn woorden te verduidelijken schoot hij het stompje van zijn peuk in haar richting. Stomme slet wat ze was, een beetje in zijn weg gaan liggen. Ze was net zo erg als Kim, altijd maar proberen het bloed onder je nagels vandaan te halen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Laurian

avatar

Posts : 32

Profiel
Naam: Laurian Bennett
Partner: ~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    ma jan 30, 2012 11:40 am

"Je kan beter je brutale bek houden" Laurian moest bijna lachen toen hij dit zei. Maar ze hield zich in. Het zou hem alleen maar bozer maken. Maar dat zou voor haar wel weer lachen zijn. "Als je je mooie gezichtje nog wilt houden zou ik je gedeisd houden " Laurian schudde haar hoofd met een klein gegrinnik. "Achter deze mooie gezicht schuilt een duivel." Fluisterde ze met een klein glimlachje. "Maar toch bedankt" Laurian keek toe hoe de jongen dichter bij kwam. Oké wacht eens even hij dacht toch niet dat ze hier bang van werd? Kom op van hem? Ze zou nog eerde hard lachen dan dat ze er bang voor werd. Heel hard lachen zelfs. Laurian bekeek hem even. Oké een ding wist ze zeker hij was een paar jaar ouder dan hem. Ben je nou eindelijk klaar met dat stomme gedoe want het maakt totaal geen indruk op me, je kan beter sorry zeggen als je hier nog een prettig verblijf wilt. Want ik neem aan dat je op Monica High zit" Laurian haalde haar schouders op als antwoord en keek toe hoe hij de peuk naar haar toe worp. In plaats van weg te stappen of iets in die richting ving ze hem op. Laurian keek even naar de peuk en toen naar de jongen. "Moet ik hier misschien bang van worden. Knikkende knieën krijgen? Misschien jankend naar mijn moeder rennen?" Vroeg ze aan de jongen. Terwijl ze de sigaret door haar vingers draaide waar door ze af en toe een kleine prikkel voelde als het gedeelte wat branden haar raakte. Laurian keek de jongen weer aan en zette een stap naar hem toe. Onder tussen veranderde er iets in haar blik. Haar blik werd harder en killer. Laurian keek hem aan. "Je hebt totaal geen idee wat je voor je hebt of wel?" Vroeg ze hem. Laurian pakte zijn hand en drukte de sigaret daar op uit terwijl ze hem aan bleef kijken. "Je solt met de verkeerde" Sprak ze enkel. Waarna ze haar mobiel pakte en keek wie het was. En ja hoor haar moeder. Het zou ook eens niet. Laurian deed haar mobiel weer in haar zak. "Heb je verder nog wat te zeiken want ik heb wel wat anders te doen" Melde ze hem terwijl ze zo dicht tegen hem op bleef staan en wachtte op antwoord.

[Plots was mijn post weg. Maar hij is er weerxD]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jimmy

avatar

Posts : 303

Profiel
Naam: Jimmy
Partner:
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    di jan 31, 2012 9:50 am

Jimmy sloeg haar opmerking over de duivel achteloos weg, alsof ze het echt zou menen ze zag er uit als een prinsesje die nooit wat fout deed. En belangrijker haar handen niet vuil zou maken. Jimmy keek verveeld naar haar arrogante blik, wie dacht ze dat hij was de koningin. Al zou ze dat zijn of iemand anders met macht Jimmy zou geen sorry zeggen zoiets lag niet in zijn aard. Zijn ogen volgde zijn peuk die hij behendig richting haar schoot, maar even behendig ving ze hem op. Wat moest ze er mee, was ze z’n zwervertje die de laatste restjes van een gebruikte peuk oprookte voor de nicotine die ze nodig hadden per dag. Geen geld om zelf een pakje sigaretten te kopen, tegenwoordig waren duur en ze werden alleen nog maar duurder. Met een gaap luisterde hij naar haar snerende woorden, god wat kon ze irritant zijn. Ze kon het bloed onder zijn nagels halen en hij kende haar pas enkele minuten. Ze kon gewoon sorry zeggen en weglopen voor Jimmy echt chagrijnig werd en haar een wel verdiende klap geven. Hij grinnikte even op haar laatste woorden. “Als je daar goed bij voelt moet je dat doen, het enigste wat je voor mij moet doen is oprotten met je irritante rot kop, jij denkt echt dat je heel wat bent he meid.” Had hij zijn antwoord al weer klaar, zoals gewoonlijk wist hij wel een brutaal koppig antwoord te geven. Maar die meid had figuurlijk wel ballen om zo tegen hem in te gaan, en tegelijkertijd was ze bloed irritant. Ze gaf hem de neiging om haar op haar gezicht te slaan, maar ze had ook iets sexies dat ze zo tegen hem in durfde te gaan. Ze vroeg hem als hij door had met wie hij te maken had. “Met een of andere irritante prinses die op haar teentjes is getrapt en snel moet oprotten voor er nare dingen met haar gebeuren”beet hij haar achteloos toe. Irritant stuk schoot was ze. Zonder een kick te geven liet hij haar zijn hand pakken en keek er niet van op toen ze zijn peuk in zijn hand uitmaakte. Het deed hem totaal niks, hij was wel wat meer gewend plus op zijn hand zat eelt van de gewichten waarmee hij trainde. “Je solt met de verkeerde” zei ze, alsof hij bang van haar was. Jimmy grinnikte en schudde zijn hoofd wat een lachertje, hij bang voor haar, never hij was voor bijna niemand bang. Ze vroeg of hij nog wat te zeiken had of ze kon gaan. “Flikker maar snel op ja, dan ben ik eindelijk van je af” snauwde hij haar af. Eigenlijk had ze wel lef, zo tegen hem ingaan zonder enige angst te tonen en haar streek. Uiteindelijk brak het ijs omdat Jimmy in de lach schoot van haar koppige blik “Ik mag jou wel, jij hebt lef’ lachte hij. Maar hij voegde er snel achteraan. “Maar loop me nooit meer in de weg”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Laurian

avatar

Posts : 32

Profiel
Naam: Laurian Bennett
Partner: ~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    di jan 31, 2012 7:09 pm

Ze kreeg echt een hekel aan deze jongen. Man wat had ze zin om wat te flikken. Maar ze hield zich in. Zij zou pas wat doen voor dat hij wat deed. En toen hij dan ook de peuk naar haar toe schoot zag ze haar kansen. Toen ze de peuk eenmaal had bleef ze hem aan kijken en naar zijn woorden luisteren. “Als je daar goed bij voelt moet je dat doen, het enigste wat je voor mij moet doen is oprotten met je irritante rot kop, jij denkt echt dat je heel wat bent he meid.” Laurian trok een wenkbrauw op. "Hmm Sorry schatje maar je kent me niet goed genoeg. En ik ben meer dan jij ooit zult zijn." Onder tussen trok ze een prul lipje en keek zo zielig mogelijk. "Maar hoe moeilijk is het om om te draaien en zelf weg te lopen.Of ben jij niet zo slim" Ho wacht eens even. Dacht hij nou werkelijk dat ze maar een prinsesje was die stoer deed. Hmm daar kon ze misschien nog wat mee. Een gemene grijns kwam in haar op. Maar al snel verdween die weer. “Met een of andere irritante prinses die op haar teentjes is getrapt en snel moet oprotten voor er nare dingen met haar gebeuren” "Hmm ik word steeds banger" Zei ze met een klein stemmetje die begon te beven. Maar lang kon ze het niet vol houden. "Oké kom op zeg. Jij moet eng voor stellen? Ik snap geen ene flikker waarom mensen bang moeten zijn met je haantjes gedrag." Ze zou nog eerde bang woorden van een Clown dan van hem. Ja oké ze bekende het. Ze had een angst voor Clowns. Kon zij daar wat aan doen? Ze waren echt eng. Hoe ze je zo aan keken en dan deden zo nep. Even ging er een rilling door haar heen. Oké dit was misschien een fout geweest. Maar ach wat boeide het. Toen Laurian naar zijn hand keek zuchtte ze. Ze had het kunnen weten. Oké tip voor de volgende keer kijk eerst naar de handen als je wat doet. Ze liet zijn hand los en gooide de peuk weg. Ach ze had het gedaan. Toen ze uiteindelijk zei dat hij met de verkeerde solde moest hij lachen. “Flikker maar snel op ja, dan ben ik eindelijk van je af” "Hmm sorry ik heb plots zin om te blijven." Zei ze schouder op halend en keek hem aan. Laurian schudde haar hoofd toen hij in de lach schoot. Kom op hoe zwak kon je zijn. “Ik mag jou wel, jij hebt lef’ Een kleine grijns kwam in haar op. Als hij toch dacht dat ze een prinsesje was dan kon ze zich net zo gaan gedragen toch? "Hmm dank je ik was bijna bang dat mijn nagels er aan gingen." Zei ze met een deftige en zoetsappige stem. Haar ogen stonden serieus. Als of ze het meende. Maar dat deed ze niet. In tegen deels ze had niet eens lange nagels. “Maar loop me nooit meer in de weg” Laurian knikte en hipte op en neer en bleef hem liefjes aan kijken. Man ze wou hem echt wat aan doen. Maar ze moest zich in houden. Misschien kon ze nog eens iets doen op een onverwachte moment. Maar toch kon ze het niet laten om wat te zeggen. "Hmm Als jij mij nooit meer in de weg loopt" Sprak ze nu met een kille stem maar keek hem liefjes aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I'm not the hero that you all think I am.    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
I'm not the hero that you all think I am.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Buiten Santa Monica :: Topanga State Park-
Ga naar: