IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 A sunny day at the Zoo

Go down 
AuteurBericht
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: A sunny day at the Zoo   wo okt 09, 2013 11:21 am

Met zijn handen in zijn zakken begraven liep Matt door de dierentuin. De zon scheen volop en het was gelukkig niet te druk, waardoor de dieren niet te veel last hadden van stress en lekker hun gang gingen. In zijn rugzak had hij een bloknoot en een pen gestoken maar die waren tot nu toe onaangeraakt. Hij had de opdracht gekregen een artikel te schrijven over de dierentuin, om deze wat meer bekendheid te geven, maar als hij eerlijk moest zijn had hij geen idee waar te beginnen. Zijn creativiteit leek hem in de steek te laten, iets wat hij met het tekenen nooit had.
Geïnteresseerd bleef hij bij het verblijf van de tijgers staan. Het was etenstijd dus waren ze actief, en hij zag zeker wat actie terwijl ze de karkassen met veel kracht uit de bomen probeerde te halen. Naast hem zag hij iemand die met een mooie camera foto's nam van de katachtigen, dus gluurde hij stiekem mee op het scherm van dit persoon. De foto's zagen er zeker mooi uit, ze waren van het soort kwaliteit foto's die hij graag in de opmaak van zijn artikel wou zien.. Maar Matt wou niet brutaal zijn. Dus pakte hij zijn schrijfblok tevoorschijn en begon hij aan zijn eerste concept, waar hij in een inleidend verhaal begon te vertellen over de dierentuin. Halverwege de inleiding stopte hij met schrijven en legde hij zijn bloknoot op de platte, houten balk. Hier begon hij al schetsend een prachtige tijger te tekenen. Toen hij zichzelf erop betrapte dat hij aan het tekenen was geslagen zuchtte hij.. Misschien kon hij beter stoppen met zijn huidige baan, omdat hij niet wist of er eigenlijk wel een schrijver in hem zat.

[Open! Smile]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   wo okt 09, 2013 7:22 pm

Larina staarde voor haar uit terwijl ze op haar pen aan het kouwen was en probeerde te volgen wat de lerares nou allemaal te zeggen had. Maar bij de eerste paar zinnen dwaalde haar gedachten al weer af. Ze zat vandaag echt weer in een slechte bui. Vannacht had ze weer een vreet bui gehad en had bijna alles opgegeten wat in de kamer lag. Zelfs dingen van Alan. Ze hoopte maar dat hij er niet echter kwam aangezien ze dan nog wel eens een probleem kon hebben. Ze kon pas stoppen toen haar lichaam het niet aan kon en niet veel later zorgde ze er voor dat alles er weer uit kwam. Uit voorzorg had ze eerst de kraan van de douche open gedraait zodat haar kamer genoot haar niet snel zou horen overgeven. En nu voelde ze zich elendig. Ze had haar ouders nog wel verzekerd dat het niet weer ging gebeuren. Nou wel dus. Zuchtend legde ze haar arm op tafel en leunde er kort op met haar hoofd. Misschien moest ze na deze les maar stoppen voor vandaag. Ze had afleiding nodig en dat gebeurde zeker niet tijdens de lessen. Toen de bel dan ook ging pakte ze haar tas in en stond op. Eenmaal in de gang duurde het niet lang voor ze het besluit had genomen. De laatste twee lessen waren niet belangrijk. Dus kon ze die voor vandaag net zo goed over slaan. Toen ze richting de uitgang ging hoorde ze enkele klasgenoten haar naam noemen. Maar ze reageerde er niet op. Het duurde niet zo heel lang dat ze voor de dierentuin stond. Ze was er al eerder met Tate heen geweest, maar nu besloot ze in haar eentje te gaan. Doen ze haar kaartje had gekocht liep ze naar binnen. Zonder ook maar echt naar te denken hoe ze zou gaan liep ze een richting op. Ze kwam als eerst de panda beren tegen maar veel leven zat er niet in. Eentje was aan het kouwen op een stok en de rest die leken wel in slaap te zijn. Na even te blijven staan liep ze verder. Na een paar verblijven gezien te hebben vond ze er eentje die wel actief was. De tijgers. Larina sloeg haar armen over elkaar heen terwijl ze toe keek hoe ze hun eten te lijf gingen. Het waren mooie dieren, maar dat waren alle katachtige vond ze zelf. Haar blik gleed kort naar de paar bezoekers die bij het verblijf stonden. Haar blik bleef hangen bij een persoon die met een schrijf of zo te zien een schetsblok bezig was. Zonder enige aarzeling stapte ze dichter bij hem in de buurt om te zien wat hij maakte. Toen ze de schets zag keek ze kort naar de jongen zelf voor haar blik terug gleed naar de tijgers. "Mooie tekening." Sprak ze redelijk zacht omdat ze de tijgers niet wou laten schrikken. Dat was natuurlijk stom aangezien ze het wel gewend waren maar toch. "Ik hou van katachtigen." Larina had totaal geen idee waarom ze met hem een gesprek aan probeerde te knopen maar toch had ze het gedaan. "Het is lekker rustig." Kort beet ze op haar onderlip. Oke misschien moest ze eens stoppen met praten. Hij zat vast niet te wachten op iemand die nieuwsgierig was en zomaar naar zijn werk keek en ook nog eens een gesprek aan zou knopen. Dus besloot ze nu maar haar mond te houden en bleef naar de tijgers kijken. Misschien was het toch wel een goed plan geweest om hier heen te gaan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   vr okt 11, 2013 5:46 am

Terwijl het geklik van de fotocamera zachtjes op de achtergrond klonk ging Matt verder met schetsen. Hij had vluchtig de stam van een boom getekend en de tijger die er tegen aan leunde en omhoog keek leek gracieus en sterk tegelijk. Ook al was het maar een vlugge schets, getekend met een lelijke balpen, zag Matt de schets wel zitten en besloot hij om het thuis in zijn schetsboek uit te werken. Tijgers waren niet geheel zijn ding want normaal tekende hij mensen, in het bijzonder vrouwen. Daarom verbaasde het hem eigenlijk hoe goed de schets was gelukt. De klauwen konden nog wel wat beter en de vachttekeningen wat gedetailleerder, maar het zag er goed uit.
Plotseling hoorde hij een zachte stem van een meisje naast hem. Ze complimenteerde hem met zijn tekening dus keek hij glimlachend op en knikte hij naar haar als wijze van bedankje. Matt was niet sociaal gestoord, maar als een meisje hem overrompelde en zeker als ze er zo uitzag als dit meisje had hij nog wel eens de neiging om dicht te slaan. "Ik ook." was hij het met haar eens, waarna hij lachend zei: "Tenminste, daar ben ik vandaag achter gekomen. Wat een mooie dieren zijn het zeg." Het verbaasde hem dat er nog wat zinnigs uit zijn mond kwam, eigenlijk. Hij verplaatste zijn blik naar de tijgers toen hier een hoop herrie vanaf kwam: één van de tijgers had een paar ribben weten los te scheuren van het karkas en hierop volgde een hoop gegrom en gemiauw (? haha) van de tijgers.
Toen ze zei dat het lekker rustig was en op haar lip beet keek Matt langs haar heen om te zien of de fotograaf er nog stond, sinds het klik-geluidje al een paar minuten gestopt was. De fotograaf was nergens te bekennen, waarschijnlijk naar een ander verblijf gelopen. Jammer, want er hadden misschien wel een paar leuke foto's voor zijn artikel tussen gezeten. Zijn artikel waar hij een belabberde intro voor had geschreven en die hij misschien helemaal niet meer ging inleveren. "Inderdaad." zei hij. Om eerlijk te zijn vond hij het heerlijk. Niet dat hij persé alleen wou zijn maar het was gewoon lekker om geen schreeuwende en huilende kinderen rond te hebben rennen. "90 procent van Santa Monica ligt nu natuurlijk op het strand of zit aan een terrasje." voegde hij er aan toe, en zodra hij dit had gezegd vroeg hij zich af waarom dit meisje juist naar de dierentuin was gegaan en niet met vriendinnen op het strand lag. Hij besloot het maar niet te vragen, om niet onbeleefd over te komen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   za okt 12, 2013 5:00 am

Larina was best jaloers op de tekening. Zij zelf zou nooit zo mooi kunnen tekenen. Natuurlijk wel als ze zou oefenen maar daar had ze geen zin in of ook maar behoefte aan. Het enigste wanneer ze tekende was tijdens de les als er niks te doen was. Maar dan was het meer gekrabbel. Niet iets waar je trots op kon wezen zoals de schets van de tijger. Misschien dat ze ooit eens een keer teken les zou nemen. Maar dat zag ze later wel. Voor nu was het niks, ze had school en natuurlijk haar eigen problemen waar door ze ookal ging spijbelen. Dat moest ze natuurlijk niet hebben wanneer ze naar zo'n cursus ging. Nadat ze de jongen een compliment had gegeven en voor ze weer naar de tijgers keek kon ze nog net zien dat de jongen naar haar keek en knikte. Wat ze aannam dat het een dank je was. Ze glimlachtte enkel en liet haar blik over het terrein van de tijgers gaan. Misschien was er nog wel een baby tijgertje. Die waren altijd zo schattig. Stiekem wou ze er zelf wel een nemen. Maar natuurlijk kon dat niet. Ook al voed je hem zelf op het zal altijd een wild dier blijven. Toch leek het haar leuk om met ze te werken. Gewoon de hele dag tussen de dieren zitten. En een wild park leek haar ook heel leuk. Al kreeg je dan meestal niet echt een band met ze. Maar zolang ze ze maar kon helpen was het goed. "Ik ook." Ze staakte haar poging om een kleine baby tijgertje te vinden en keek de jongen naast haar weer aan. "Tenminste, daar ben ik vandaag achter gekomen. Wat een mooie dieren zijn het zeg." Larina lachte om zijn woorden en liet haar blik weer naar de tijgers gaan. Ze vond het wel grappig dat hij daar vandaag pas was achter gekomen. "Meer een honden liefhebber?" Vroeg ze op een nieuwsgierige manier. Soms kon ze echt niet voor komen dat iemand zou merken dat ze gewoon echt heel nieuwsgierig aangelegd was. Ze keek toe hoe een van de tijgers eindelijk een stuk los had gekregen. Ze grinnikte toen ze hen hoorde grommen en brullen (? volgens mij). "Wist je dat een tijger ook een soort van kan spinnen?" Kort keek ze de jongen naast haar weer aan voor haar blik weer terug ging. Ze maakte een opmerking over dat het rustig was en daar was ze eigenlijk blij om. Je kon mooi rustig aan doen en geen kinderen die naar voren dwongen om alles beter te kunnen zien. En natuurlijk niemand die huilde. Daar had ze ook zo'n hekel aan. Oke een kind mocht best huilen. Maar ga dan geen leuke dag verpesten door te zeuren om niks. Als er echt iets was, dan was het logiesch. Al had zij dat vroeger vast en zeker ook wel gedaan. Maar tja zo waren kinderen nu eenmaal. "90 procent van Santa Monica ligt nu natuurlijk op het strand of zit aan een terrasje." Daar zal hij vast wel gelijk in hebben. "ik zou er niet aan moeten denken om nu op het strand te zijn." Bekende ze eerlijk. "als het er inderdaad zo druk is als jij nu beweerd" Vervolgde ze lachend. Larina haalde haar rugzak van haar schouder en zette die op de grond. Vervolgens maakte ze hem open en haalde er een flesje water uit. Snel nam ze een paar slokken van haar water voor ze de fles weer dicht draaide en die terug stopte in haar tas. Eenmaal haar tas weer op de rug keek ze de jongen weer aan. Ze wou het gesprek aan de praat houden dus besloot ze maar een vraag te stellen. "Wat is jouwn lievelings dier?" Vroeg ze dan ook.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   di okt 15, 2013 11:13 pm

Het meisje stelde precies de juiste vraag toen ze hem vroeg of hij meer een hondenliefhebber was. Hij lachte kort en antwoordde: "Ja, ik heb zelf een twee jaar oude husky. Ze is echt geweldig, een hartendief, als je haar zou ontmoeten zou je haar gelijk leuk vinden." Een glimlach was op zijn gezicht verschenen terwijl hij over haar vertelde. Het was duidelijk dat hij gek op zijn husky was, en waarom zou hij dat ook niet zijn? Ze paste perfect bij zijn actieve levensstijl én was ook nog eens gek op het strand, iets wat zeker van pas kwam als hij ging surfen. Zo kon ze altijd met hem mee en hoefde hij zich geen zorgen te maken dat ze zich zou vervelen.
Hij schrok wakker uit zijn gedachtes toen ze hem een interessant feitje vertelde, namelijk dat tijgers konden spinnen. Nooit had hij er bij stil gestaan dat ze dat konden omdat ze zo krachtig en sterk waren, maar nu hij er over nadacht waren tijgers tenslotte katachtigen dus zou het niet zo heel gek zijn. "Nee dat wist ik niet." zei hij, al lachend. Hij keek naar de tijgers waar sommigen aan het genieten waren van het vlees, maar natuurlijk was geen van hen aan het spinnen. Jammer genoeg. Hij had het graag willen horen eigenlijk, maar misschien zou de kans zich zo meteen nog voordoen. "Ik zou er niet aan moeten denken om nu op het strand te zijn. Als het er inderdaad zo druk is als jij nu beweerd." bekende Larina eerlijk, en Matt kon niet anders dan met haar instemmen. Mensen voor zover je kon kijken, op zowel het zand als in het water. Matt vond het altijd irritant als er zo veel mensen waren omdat hij dan niet zo goed zijn gang kon gaan. Om nog maar niet te spreken over allerlei meiden die hem aan gingen spreken, waardoor hij natuurlijk weer verlegen werd. Één op één ging nog wel voor zijn zenuwen, maar zodra er een heel groepje meiden hun aandacht op hem had gevestigd werd hij veel te verlegen. "Ik ken een stukje strand dat heel bekend is onder de surfers, waar bijna geen toerist komt. Het is er echt heel rustig, ver van de bewoonde wereld af. Een soort privé strandje." zei hij, als Larina een kaart bij zich had kon hij de locatie misschien wel aan haar laten zien. Hij vertrouwde haar er natuurlijk op dat ze het niet aan te veel mensen zou vertellen, zodat het privé strandje ook echt privé bleef. Zijn gedachtes vlogen naar het strand met het mooie, witte zand en het heldere water. Het lag in het Topanga State Park, in een inham van ongeveer dertig meter, en aan de linker- en rechterkant van de inham stonden bomen. Hierdoor leek je even te ontsnappen aan de werkelijkheid terwijl je je in een tropisch gebied waande.
"Oef, daar vraag je me wat." gaf hij toe, toen ze vroeg wat zijn lievelingsdier was. Als kind had hij meteen dolfijn geroepen, maar nu hij wat ouder was wist hij niet zo zeker meer of hij dit nog het leukste dier vond. "Ik vind pinguïns wel leuk." zei hij grinnikend, hij had Happy Feet 1 en 2 al meerdere keren gezien en vond het leuk hoe die dieren waggelden. "Maar als ik echt moest kiezen voor een dier, kies ik toch voor een hond." zei hij. "En de jouwe?" vroeg hij vervolgens. Hierna keek hij weer naar de tijgers. Ondertussen waren er nog een paar andere mensen bij komen staan maar daar had hij eigenlijk helemaal geen erg in gehad door zijn gesprek met Larina. Matt had zin om naar een ander verblijf te lopen, samen met haar, maar durfde het niet zo goed te vragen dus hield hij zijn mond maar. "Ik ben Matt trouwens!" stelde hij zich voor, nadat hij zich plotseling gerealiseerd had dat hij haar naam helemaal nog niet wist.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   wo okt 16, 2013 2:52 am

"Ja, ik heb zelf een twee jaar oude husky. Ze is echt geweldig, een hartendief, als je haar zou ontmoeten zou je haar gelijk leuk vinden." Toen hij begon te praten over zijn hond zag ze meteen dat hij echt een dieren vriend was. In elk geval hield hij veel van zijn hond, dat was alleen al te merken aan de manier hoe hij over haar sprak. "Ze klinkt lief." Sprak Larina met een glimlach. Het was geweldig om te zien hoe een eigenaar van een dier zo sprak over zijn of haar huis dier. Zelf had ze ook ooit een hond gehad, echter werd hij overreden door een man die te hard reed. Daarbij rende hij ook nog eens achter een kat aan. Sinds dien heeft ze geen enkele huisdier meer gehad. Ook al zou ze het graag willen, ze moest in elk geval eerst er voor zorgen dat ze klaar was met school. Ze mochten geen dieren houden op school die niet in een aquaria of terraria zaten, daarbij kon ze moeilijk aan een slang of spin komen en die houden. Dat zou dan wel weer leuk zijn op zicht. Dan in elk geval een slang. Een spin was te harig en te groot en eerlijk gezegd ook te eng. Een kleine spin daar kon ze nog tegen maar een grote? Vissen waren weer zo saai, natuurlijk kon ze ook voor andere dieren gaan dan een slang of een vis. Nee het zou gewoon beter zijn als ze gewoon zou wachten tot dat ze klaar was met school. Dan zou ze er veel meer tijd voor hebben dan dat ze nu had. Larina besloot hem te vertellen dat tijgers ook konden spinnen, zij zelf kwam er pas achter toen ze een werk stuk moest doen over katachtige, ze was veel dingen al weer vergeten. Maar sommige dingen had ze dus duidelijk wel onthouden. "Nee dat wist ik niet." Ze had het eigenlijk al wel verwacht dat hij het niet wist. Kort keek ze weer naar de tijgers voor ze weer naar Matt keek. "Ik vraag me best af wanneer ze zouden gaan spinnen. Ik neem aan dat de verzorgers ze niet achter de oor kriebelen en zo." Sprak ze lachend. Kijk dat was ze dan wel weer vergeten. Eerlijk gezegd zag ze het al helemaal voor haar. Het idee was best leuk en natuurlijk schattig. Al snel ging het gesprek verder over het strand. Het die dat het daar druk was, was alleen al benauwd. Ze hield niet van die drukte dat je bij elke stap al tegen iemand aan kon lopen of over iemand heen kon struikelen. Nee als ze naar het stand zou gaan dan zou ze dat of heel vroeg moeten doen of heel laat. Maar dat stond haar nou niet bepaald aan. Zo vroeg kon ze haar bed nou ook al weer niet uit, en het idee om daar zo laat in het donker alleen op het strand te zitten leek haar ook niks. Nee er zouden zo veel dingen kunnen gebeuren en ze had geen zin om dan te stressen bang dat iemand achter haar te voorschijn kon komen om haar te ontvoeren en dat soort dingen. "Ik ken een stukje strand dat heel bekend is onder de surfers, waar bijna geen toerist komt. Het is er echt heel rustig, ver van de bewoonde wereld af. Een soort privé strandje." Larina keek weer naar hem op en glimlachte. "Dus je surft?" Vroeg ze nieuwsgierig. Surfen leek haar best vet om te doen. Ze had het alleen nooit gedaan of ook maar geprobeerd. En om eerlijk te zijn zou ze nooit zomaar les nemen daar in. Misschien met Tate maar ze wist niet zeker of hij dat wel zou willen. Helemaal alleen zou ze het in elk geval niet doen. "En een privé strandje lijkt me vet handig. Vooral als er geen toeristen en zo komen." Vervolgde ze. Eigenlijk wou ze wel eens weten waar dat strandje was. Maar om het te vragen leek haar zo raar. Waarschijnlijk wou hij het niet eens vertellen. Als hij dat deed bij iedereen zou het waarschijnlijk niet lang duren voor het daar druk worden en dat was waarschijnlijk niet te bedoeling. Maar toch leek het haar vet om zo'n plek te kennen. Dat je daar heen kon gaan en alle drukte achter je te laten. En als het echt zo bekend was onder de surfers dan was het strandje ook nog eens vaak leeg. Beter zou gewoon niet kunnen vond ze. Al snel besloot ze het weer over dieren te hebben en vroeg ze dan ook naar zijn lieveling dier. "Oef, daar vraag je me wat." Nieuwsgierig keek Larina hem weer aan. "Ik vind pinguïns wel leuk." Ze glimlachte bij zijn gegrinnik en keek kort weg voor ze hem weer aan keek. "Maar als ik echt moest kiezen voor een dier, kies ik toch voor een hond." Tja een hond was een geweldige keuze vond ze zelf. Een trouwere vriend kon je niet hebben vond ze zelf. "En de jouwe?" Zonder naar te denken opende ze haar mond al om antwoord te geven. "De voor ouder van de hond." De wolf was een prachtig dier. Ze kon er uren naar kijken als ze in een dierentuin was die ze hadden. Zelfs als ze ook maar helemaal niks deden. "Wolven zijn echt geweldige dieren, ik kan er uren naar kijken. En het liefst zou ik er zelf ook een willen hebben." Bekende ze eerlijk. "Daarom wil ik later ook een saarlooswolf hond." Vervolgde ze. "Ik ben Matt trouwens!" Nu hij zijn naam noemde besefte ze plots dat hij de hare ook niet kende. "Nou Matt, aangenaam, Ik ben Larina." Ze kreeg weer een glimlach op haar gezicht terwijl ze even langs hem heen kijk. "Misschien vind je het leuk om samen verder te gaan?" Vragend keek ze hem weer aan hopend dat hij toch ja zou zeggen.


Hij is wat langer dan ik verwacht had Smile
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   do okt 17, 2013 12:21 am

Toen Larina zei dat ze lief klonk verscheen er een brede glimlach op zijn gezicht. Zijn hond was nog niet perfect maar ze was tenminste wel perfect voor hem. Het gebeurde vaak genoeg dat ze er zomaar vandoor ging en dan bij wildvreemde mensen om aandacht ging vragen. Nee ze was zeker niet bang voor vreemden en dat maakte hem soms wel zorgen; er hoefde maar één verkeerd persoon tussen te zitten en het liep een stuk minder leuk af.
Larina vroeg zich hardop af wanneer de tijgers dan zouden gaan spinnen, aangezien het haar sterk leek dat de verzorgers ze gingen aaien, en dat was hij met haar eens. Hij wist van katten dat ze gingen spinnen als ze helemaal gelukkig waren, misschien was dat hetzelfde als bij Tijgers? "Misschien is het hetzelfde als bij katten." sprak hij daarom zijn gedachtes uit. Katten gingen soms ook spinnen zonder dat je ze aanraakte, dus misschien als de tijgers net hadden gegeten en daarna heerlijk in de zon lagen dat ze gingen spinnen? Matt vond het grappig maar typisch dat uitgerekend hij zo lang over iets stil bleef staan, alweer.. maar blijkbaar was hij niet de enige die ergens lang over stil bleef staan.
Ze had nieuwsgierig gevraagd of hij surfte en noemde erbij dat een privéstrandje dan heel handig was. "Jep!" antwoordde hij op haar eerste vraag, "Ik surf nu al een jaar of vijf. En het is dan inderdaad erg handig om een privéstrandje te hebben, heb je geen last van al die mensen in het water." zei hij. Als je daar in de inham ging surfen moest je wel een stuk peddelen voordat je bij de open zee was, want in de inham zelf waren er amper golven. Maar gelukkig waren er bij de open zee golven in overvloed! Als ze elkaar wat beter leerden kennen zou hij haar wel willen leren surfen. Want stiekem vond hij het een aardig meisje en was het gezellig met haar. En: hij voelde zich totaal niet verlegen! Hij wist niet of dat aan haar lag of dat hij zelf over zijn verlegenheid heen gestapt was met de jaren.
"De voor ouder van de hond." Antwoordde Larina. "Wolven zijn echt geweldige dieren, ik kan er uren naar kijken. En het liefst zou ik er zelf ook een willen hebben." Matt wist dat wolven totaal niet geschikt waren als huisdieren. Want ondanks dat het prachtige beesten waren, bleven ze wilde dieren en dat ging niet samen met een huis. Vaak genoeg had hij gehoord dat deze dieren in huis werden gehouden en vervolgens alle meubels kapot kauwden. "Daarom wil ik later ook een saarlooswolf hond." prima keus, vond hijzelf. Maar ze moest er wel rekening mee houden dat deze honden bezig gehouden moesten worden en hun energie kwijt moesten. "Mooie honden zijn dat." zei hij met een glimlach. "Ik hou sowieso van grote honden. Die kleine schoothondjes zijn niets voor me." vervolgde hij lachend. Hij moest denken aan al die mensen die verkleedpartijtjes speelden met die honden en ze allerlei jasjes en kleren aantrokken. Een rilling schoot over zijn rug terwijl hij hier aan dacht: dat soort kleine hondjes waren nog amper een hond.
Toen ze zich voorstelde herhaalde hij haar naam een paar keer in zijn gedachtes zodat hij deze zou onthouden, al verwachtte hij niet dat hij haar naam zou vergeten. "Ja, lijkt me gezellig!" zei hij enthousiast, waarna hij een plattegrondje van de dierentuin uit zijn rugzak pakte. Hierop speurde hij naar een wolvenverblijf en ze hadden geluk: die was er inderdaad. Maar dit was wel nog een stukje lopen, dus misschien konden ze langzaam naar het wolvenverblijf lopen terwijl ze ondertussen andere verblijven bekeken. Hij stak het plattegrondje naar haar uit zodat ze ook even kon kijken. "Ik zie dat ze een wolvenverblijf hebben, wil je daar heen?" vroeg hij vriendelijk aan haar.

Haha geen probleem hoor! ;D
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   do okt 17, 2013 1:06 am

"Misschien is het hetzelfde als bij katten." Kort beet ze op haar lip terwijl ze na dacht. Vervolgens haalde ze haar schouders op en keek hem aan. "Misschien wel ja, dat klinkt in elk geval logies." Sprak ze. Misschien inderdaad zoals katten, dat zou betekenen dat ze zouden spinnen wanneer ze gelukkig waren. Een kleine glimlach verscheen op haar gezicht toen ze zich bedacht hoe het zou zijn als een mens kon spinnen. Het idee alleen al was raar maar eigenlijk ook wel grappig. Larina zag het al helemaal voor zich. "Dan vraag ik me af of tijgers in het wild wel veel gelukkig zijn. De kans op eten is niet altijd groot." Vervolgde ze. Het onderwerp tijgers ging over op surfen. "Jep!" Larina keek Matt weer aan en glimlachte. "Ik surf nu al een jaar of vijf. En het is dan inderdaad erg handig om een privéstrandje te hebben, heb je geen last van al die mensen in het water." Dat was best lang vond ze. "Dat is vet." Doelend dat hij het al 5 jaar deed. Ze vroeg zich nu af hoe en waarom hij begonnen was. Maar dat besloot ze maar niet te vragen. Want dat was gewoon raar. "Het lijkt me toch wel echt een van de leukste maar ook wel vermoeiende sporten." Ze liet haar blik kort over zijn gezicht gaan voor ze verder sprak. "Doe je ook aan wedstrijden?" Als dat zo was dan zou ze zeker een keer komen kijken als hij dat in elk geval goed vond. Ze was namelijk best benieuwd hoe goed hij was als hij het al 5 jaar deed. Soms was het zo irritant dat ze altijd zo nieuwsgierig was. De meeste mensen ergerde zich er ook aan. Zij zelf in elk geval als iemand erg nieuwsgierig was, wat tenminste dom was aangezien ze het zelf was. Larina wist in elk geval dat ze het niet bij haar ouders zou moeten doen. Als die boos waren dan wou je er zeker niet bij zijn. Ze had dan ook best vaak straf gehad. Maar dat kreeg was ook wel te verwachten als je iets deed wat niet mocht. Gelukkig deden ze niet aan slaan, vroeger bestond er natuurlijk wel een tik over de vingers maar dat gebeurde gewoon als je jong was. Nee ze stuurde haar naar haar kamer en daar kon ze mooi een paar uur blijven zitten zonder mobiel, tv of laptop. Al snel ging het dus weer over dieren in dit geval over wolven. "Mooie honden zijn dat." Larina glimlachte toen hij zei dat hij ze ook mooi vond. "Voor ik ze neem zorg ik in elk geval dat ik genoeg ervaring heb met andere honden." En dan vooral herdershonden, aangezien ze zijn begonnen met een Duitse herder en een wolf. "Ik hou sowieso van grote honden. Die kleine schoothondjes zijn niets voor me." Ze schoot in de lach toen hij dat zei en zag hem eigenlijk al lopen met een kleine Chihuahua en dat beeld zag er wel grappig uit. "Ze kunnen schattig zijn, maar nee ik heb ook liever een grote hond." Was ze het met hem eens. "Ja, lijkt me gezellig!" Larina was blij dat hij er in mee stemde en keek toe hij een plattegrond uit zijn tas pakte. Ze liet haar blik weer naar de tijgers gaan die nu blijkbaar wel genoeg gegeten had. Haar blik gleed weer terug naar Matt en zag dat hij de plattegrond afspeurde. Toen hij die uit stak keek ze er op en zag al snel wat hij zocht. "Ik zie dat ze een wolvenverblijf hebben, wil je daar heen?" Een glimlach verscheen op haar gezicht voor ze hem weer aan keek. "Zeker, maar laten we maar eerst de andere verblijven bekijken." Haar blik gleed nog snel over de kaart heen en haar blik bleef hangen bij een van de eet tentjes die ze hier hadden. "Misschien trakteer ik nog wel op ijs." Sprak ze waarna ze Matt weer terug aan keek. "Als je daar tenminste van houd." Vervolgde ze terwijl de glimlach op haar gezicht bleef. Ze vond het best lief van hem dat hij op zoek was gegaan naar een wolven verblijf. Toch vreemd dat ze die toen ze hier met Tate was over het hoofd had gezien. Normaal was dat altijd het eerste die ze zocht op een bord of plattegrond. Maar toen ze met Tate hier was, was ze alleen al blij dat ze even wat konden doen samen. "Laten we dan maar gaan." sprak ze terwijl ze al wat vooruit liep.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   ma okt 21, 2013 7:52 am

Larina vroeg zich hardop af of tijgers in het wild dan wel gelukkig zouden zijn, omdat ze niet altijd eten tot hun beschikking hadden. Matt wist haast wel zeker van wel; eten maakte dieren niet altijd gelukkig. Vaak waren het andere dingen zoals een grote leefomgeving en bovenal een natuurlijke leefomgeving die een grote kat zoals een tijger gelukkig maakten. "Ik denk het wel hoor." antwoordde hij daarom. "Ik denk dat ze alleen al gelukkig zijn als ze lekker hun gang kunnen gaan in een grote omgeving." voegde hij eraan toe. Zijn blik gleed voor een moment naar de tijgers die nu heerlijk in het zonnetje aan het genieten waren. Ze zagen er gelukkig uit.. maar Matt betwijfelde of dat ook wel echt zo was. Hun verblijf was niet bepaald groot en tijgers horen eigenlijk niet samen te leven; van nature waren het solitaire dieren.
Het onderwerp ging over op surfen en Larina vond het vet dat hij nu al een jaar of vijf surfte. Vlak erna vroeg ze of hij eigenlijk wel eens mee deed aan wedstrijden waarop Matt ontkennend zijn hoofd schudde. "Nee.. Dat is niets voor mij." zei hij, al glimlachend. Hij vertelde haar maar niet dat hij niet zo goed onder druk presteerde en er al helemaal niks van kon als er honderden mensen naar hem keken. "En het valt wel mee hoor hoe vermoeiend het is. Als je het eenmaal een beetje kan is het meer leuk dan dat het vermoeiend is." vertelde hij haar. Hij wilde een beetje het taboe doorbreken dat surfen zo moeilijk en vermoeiend was, want dat was het eigenlijk helemaal niet.
Larina zei dat kleine hondjes schattig konden zijn. Misschien was dat de reden waarom meer vrouwen dan mannen die kleine hondjes namen: hij gaf niet zoveel om de schattigheid van kleine hondjes met korte pootjes en grote oortjes.
Hij knikte instemmend toen ze zei eerst bij de andere verblijven te willen kijken; dat was hij met haar eens. Als ze kriskras door de dierentuin zouden lopen zouden ze tegen het eind van de dag nog niet klaar zijn. Toen ze zei dat ze misschien wel op ijs zou trakteren glimlachte hij breed. "Ik ben dol op ijs." zei hij. Larina daarentegen zag er niet uit alsof ze vaak ijs at.. Hij borg zijn kladblok en kaart van de dierentuin goed op zodat hij wat makkelijker rond kon lopen, en liep toen achter Larina aan, die alvast wat vooruit was gelopen. "Hoe lang ben je al in Santa Monica?" vroeg hij haar nieuwsgierig, om het gesprek op gang te houden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   ma okt 21, 2013 9:15 am

"Ik denk dat ze alleen al gelukkig zijn als ze lekker hun gang kunnen gaan in een grote omgeving." Larina dacht even naar waarna ze Matt weer aan keek. "Misschien heb je gelijk. Als ze een wilde kat in zo'n verblijf stoppen zou die vast niet gelukkig zijn ookal krijgen ze elke dag voedsel." Kwam ze tot een conclusie. Zelf zou ze ook voor vrijheid kiezen dan elke dag eten en vast te zitten terwijl ze bekeken zou worden door mensen. Ze was niemand iemand die zo graag in veel belangstelling stond. Even vond ze het wel leuk. Zolang het maar niet te lang duurde. Ze was nu in elk geval niet zo snel verlegen. Onzeker daar in tegen wel, maar dat wist ze vaak goed te verbergen. Toen ze vroeg of hij ook aan wedstrijden deed was het antwoord nee. "Nee.. Dat is niets voor mij." Ze keek hem weer aan en vroeg zich af waarom het niks voor hem was. Echter besloot ze het maar niet te vragen. "Jammer, ik was graag eens een keer gaan kijken." Bekende ze eerlijk. Ze was echt benieuwd hoe goed hij zou zijn. "En het valt wel mee hoor hoe vermoeiend het is. Als je het eenmaal een beetje kan is het meer leuk dan dat het vermoeiend is." Kort beet ze op haar lip en haalde haar schouders op. "Het lijkt me toch wel vermoeiend hoor." Sprak ze dan toch. "Maar misschien heb je inderdaad gelijk en is het niet zo heel vermoeiend." De glimlach op zijn gezicht zei genoeg toen ze over ijs begon. Dat werd dus ijs kopen. "Ik ben dol op ijs." Ze glimlachte om zijn woorden. "Ik ook." Ze keek voor haar uit naar een moeder met een klein kindje voor ze verder sprak. "Af en toe" Vervolgde ze. Larina hield wel van ijs maar het was niet zo gezond. Het was te ongezond vond ze zelf. "Hoe lang ben je al in Santa Monica?" Kort bleef ze even stil voor ze antwoord gaf. "Sinds Juni, ik ben hier samen met mijn ouders en broertje hier heen verhuist omdat mijn vader een betere baan kreeg aangeboden." Vertelde ze. Kort bleef ze even stil voor ze verder sprak. "En ik ga pas sinds een week of twee naar Monica High." Misschien had ze dat niet moeten zeggen. Dan zou hij vast vragen waarom ze nu pas naar school ging. Ze wou hem niet zeggen dat ze ziek was geweest. "En jij?" Zo probeerde ze de aandacht van haar zelf af te houden. Het duurde niet lang voor ze bij het volgende verblijf waren. Het leek hier aardig rustig. Tot dat ze een panter in een van de bomen zag liggen. "kijk daar ligt er een." Sprak ze terwijl ze naar de boom wees waar de panter in lag.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   do okt 24, 2013 3:26 am

"Misschien heb je gelijk. Als ze een wilde kat in zo'n verblijf stoppen zou die vast niet gelukkig zijn ookal krijgen ze elke dag voedsel." Matt wist in ieder geval wel waar híj voor zou kiezen als hij een grote kat was: vrijheid. Ondanks dat geloofde hij wel dat sommige dierentuinen de wensen van deze wilde dieren goed naleefden en dat sommigen daardoor ook best dichtbij gelukkig kwamen. Deze LA Zoo bijvoorbeeld had zijn best gedaan dieren in een zo natuurlijk mogelijke habitat te onderbrengen. Zo hadden ze een grote troep leeuwen die van nature al gewend waren aan de warmte zoals die van Santa Monica, en hebben ze ijsberen niet aan hun dierentuin toegevoegd omdat het er simpelweg te heet was voor deze dieren. Wolven hielden over het algemeen van een gematigd klimaat. Liever te koud dan te warm. Maar deze dieren waren tenminste een betere keus voor de LA Zoo dan ijsberen of pinguïns. En ondanks dat de dierentuin een nadeel had en een paar dieren niet kon hebben, hadden ze dan wel weer een prachtige volière die bekend stond in de omgeving om de vele tropische vogels en diverse planten. Hij wilde er graag een bezoek brengen vandaag!
"Jammer, ik was graag eens een keer gaan kijken." zei Larina. "Je mag ook een keer mee als ik gewoon ga surfen, als je dat graag wilt." stelde hij vrolijk voor. Het was misschien wat minder spectaculair als een wedstrijd, maar daarom niet minder leuk. "Kan ik je misschien ook leren op een board te blijven staan." vervolgde hij. Het was duidelijk dat de oude, verlegen Matt ver te zoeken was.. want normaal gesproken had hij het nooit gedurfd om een meisje mee te vragen met surfen. Matt dacht voor een moment na of hij misschien ergens een klein board had liggen voor Larina, maar kwam tot de conclusie dat die in het huis van zijn ouders lag en hij daarvoor twee uur moest rijden: dat ging hij maar niet doen.. Dan kon ze voor nu gewoon op zijn board leren surfen en een klein, wendbaar board kopen mocht ze het leuk vinden en wilde leren om bochtjes te draaien.
Larina was even stil gebleven voordat ze antwoord gaf op zijn vraag, waarschijnlijk om na te denken. "Sinds Juni, ik ben hier samen met mijn ouders en broertje hier heen verhuist omdat mijn vader een betere baan kreeg aangeboden." hij knikte begrijpelijk terwijl hij naar haar woorden luisterde. "En ik ga pas sinds een week of twee naar Monica High." vervolgde ze. "Je vond het vast niet erg om nog een beetje van Santa Monica te ontdekken voordat je naar school moest." veronderstelde hij. Er zat een flinke periode tussen haar aankomst en het moment dat ze naar school ging, maar Matt zocht er eigenlijk geen andere reden achter dan dat ze rustig de tijd had genomen om haar nieuwe woonomgeving een beetje te ontdekken. Hij wilde haar nog vragen of ze dan op kamers was gegaan of nog bij haar ouders woonde, maar voordat hij daar de kans voor kreeg veranderde ze van onderwerp. "Ik? Oh ik ben hier al even.. In November ben ik hier al twee jaar." vertelde hij.
Ondertussen waren ze bij het Panterverblijf aangekomen en Matt moest toegeven; deze zag er fantastisch uit. Grote varens stonden op de grond en beklimbare, oude bomen boden de nodige schaduw voor de mooie, grote katten. Het was duidelijk dat de bomen als krabpaal gebruikt werden: de barst zat onder de krassen. Larina had de eerste panter gespot en hij volgde met zijn blik haar wijzende vinger om erachter te komen waar hij dan precies lag. In de boom, op een vrij horizontale tak en verstopt onder de bladeren, zag hij de panter. Gelijk pakte hij zijn schetsboek erbij en begon hij ook van dit dier een vlugge schets te maken, waarbij hij zich het meest concentreerde op de brede kop en het lijf van het dier.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   do okt 24, 2013 4:05 am

"Je mag ook een keer mee als ik gewoon ga surfen, als je dat graag wilt." Larina knikte al zonder ook maar echt er over naar te denken. "Dat sla ik zeker niet over." Sprak ze met een glimlach. Ze wou hem niet alleen zien surfen maar ze wou hem ook graag eens een keer weer zien. Ze vond hem aardig. En het leek er op dat hij dat ook echt was in plaats van te doen als of. En als hij haar niet mocht dan zou hij dat waarschijnlijk zeker niet voorstellen dacht ze zo. "Kan ik je misschien ook leren op een board te blijven staan." De glimlach op haar gezicht werd nu alleen maar groter. "Dat lijkt me leuk!" Bekende ze terwijl ze kort op haar lip beet en nu al voor haar zag dat ze er zeker een paar keer vanaf zou vallen. Die kans was gewoon te groot. Ze had er nooit opgestaan en tja het leek haar nog steeds moeilijk maar die zorgen waren weer voor later. Ze wist eigenlijk helemaal niet waarom ze hier nu aandacht. Maar toch vond ze het echt leuk om wat hij had voorgesteld. Al snel was het onderwerp al weer veranderd wat bij hun blijkbaar wel vaak en snel gebeurde. Het was niet echt een probleem eerder wel leuk. Te lang door gaan op iets was helemaal niks. Het werd saai en negen van de tien keer viel het stil. Ze had eerlijk gezegd een hekel aan stiltes ze waren ongemakkelijk en daar hield dus totaal niet van. Maar soms konden stiltes ook gewoon fijn zijn. Maar dat was dan ook meestal weer op andere momenten. "Je vond het vast niet erg om nog een beetje van Santa Monica te ontdekken voordat je naar school moest." Even was Larina bang geweest dat Matt zou gaan vragen waarom ze pas in deze maand naar school ging. Kort beet ze op haar lip en knikte. Eerlijk gezegd haatte ze het om te gaan liegen maar Matt nam zelf maar aan dat ze Santa Monica een beetje wou ontdekken voor ze naar school zou gaan. Ze knikte dan ook maar en keek voor haar uit. "Dat vond ik inderdaad niet erg." Geen goed begin om meteen al te liegen maar dat was haar eigenschuld. "Toch ben ik blij om weer naar school te gaan." Sprak ze waarna ze hem kort aan keek. Al snel ging ze dan ook op hem af. Gewoon omdat ze niet echt wou dat hij meer vragen ging stellen. "Ik? Oh ik ben hier al even.. In November ben ik hier al twee jaar." Ze keek hem tijdens het luisteren aan en knikte. "Dat is lang, bevalt Santa monica je?" Vragend keek ze hem aan voordat ze weer stil stonden. Ze bleef naar het verblijf kijk op zoek naar nog meer panters. Maar blijkbaar hadden ze geen zin om zich te laten zien. Larina besloot dan ook naar die ene panter te kijken en zag al snel dat hij zijn schetsboek er bij pakte. Kort keek ze voor haar uit waarna ze niet kon laten om toch naar zijn teken kunsten te kijken. Ze keek toe hoe hij het dier op papier tekende. "Teken je altijd alle dieren die je ziet.?" Ze bleef naar de schets kijken en vond hem best goed. Toch gleed haar blik weer naar het verblijf. Ze liet haar blik over de planten en bomen gaan en hield haar hoofd iets schreef toen ze dacht dat ze iets zag maar dat was niet het geval. Larina keek even later weer naar Matt en opende haar mond om weer eens iets aan hem te vragen. "Waarom ben je alleen naar de dierentuin gegaan?" Ze dacht in elk geval dat hij alleen was anders had hij de ander nu mooi laten zitten. Dat zou wel heel lullig zijn. Maar dat zou hij vast niet doen. Niemand deed dat, vond ze.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   ma okt 28, 2013 11:35 am

Larina gaf al snel antwoord op zijn vraag. 'Dat sla ik zeker niet over.' En omdat hij vaak zenuwachtig werd als meisjes de hele tijd naar hem keken had hij voorgesteld om haar de beginselen van het surfen te leren. 'Dat lijkt me leuk!' had Larina daarop gereageerd. Matt knikte tevreden. "Mooi! Dan is dat alvast afgesproken." zei hij vrolijk tegen haar. Als hij heel eerlijk moest zijn zag hij er nu al naar uit. Want als hij het zo bekeek, was het Topanga State Park en vooral het privéstrand dat hij had een perfecte plek om haar te leren surfen. Er was haast niemand dus Larina zou het niet vervelend kunnen vinden dat er mensen naar haar keken. Bovendien was er een vrij grote baai, helderblauw en mooi van kleur, waar het water niet zo heel hoog was en waar ze dus makkelijk kon leren op het board te blijven staan.
'Dat vond ik inderdaad niet erg. Toch ben ik blij om weer naar school te gaan.' vertelde Larina aan hem. Hij herkende zichzelf daar eigenlijk wel in, in het laatste tenminste. Want hoewel de zomervakantie of spring break altijd heerlijk was, begon hij op een gegeven moment school toch wel te missen. "Ja, Santa Monica bevalt me zeker." begon hij te vertellen terwijl hij uit losse pols verder schetste. "Ik pas alleen niet altijd bij de mensen die hier wonen. Ze gaan allemaal ieder weekend uit terwijl ik dan gewoon liever thuis zit om een filmpje te kijken." legde hij uit. Hij zette een paar extra lijntjes bij de kop van de panter en tekende de ogen wat duidelijker, zodat deze meer sprekend werden. Hij merkte dat Larina naar de schets keek waar hij mee bezig was en stelde niet veel later een vraag. Pfoe, er leek wel een vragenuurtje te zijn losgebarsten! Niet dat hij het erg vond, het hield het gesprek levendig. "Nee eigenlijk niet.." antwoordde hij. Hij zou tenslotte niet zomaar een eend, of een spin, of een muis gaan tekenen als hij die tegenkwam! Matt grinnikte kort om zijn eigen gedachtes. "Alleen als ik ze mooi vind, zoals deze panters." legde hij zichzelf even wat beter uit. Hopelijk vroeg ze niet naar de reden waarom hij moest lachen, omdat hij het dan zou moeten uitleggen en het grappige moment er dan allang al vanaf zal zijn.
'Waarom ben je alleen naar de dierentuin gegaan?' Hij slikte. Natuurlijk wist hij het antwoord daarop; namelijk dat hij eigenlijk niemand had om mee te nemen naar de dierentuin. Hij had zijn 'surfvrienden' maar daar ging hij eigenlijk alleen mee surfen of snowboarden, en hij had de mensen die hij sprak op school. Maar dit was niet de enige reden; hij was hier eigenlijk voor werk en wilde dan zo weinig mogelijk afgeleid worden. Hij besloot de laatste reden tegen haar te vertellen, voor het geval ze hem een ongelofelijke sukkel zou vinden. "Nou, ehm.. ik ben hier eigenlijk om een stukje te schrijven over de dierentuin voor in een Lifestyle blad.. Maar dit stuk zou mijn 'sollicitatie' zijn, en eerlijk gezegd ben ik aan het twijfelen of schrijven wat voor mij is." biechtte hij op. "Maar genoeg over mij. Waarom ben jij hier alleen?" grijnsde hij. Hij klemde zijn kladblok in zijn hand en als hij eerlijk was had hij de panters wel gezien, dus liep hij alvast een stukje verder met de bedoeling dat Larina naast hem zou gaan lopen. "Zullen we nu dat ijsje halen?" vroeg Matt terwijl hij met zijn hand door zijn haar ging en alvast om zich heen keek opzoek naar een kraam waar ze ijs konden halen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   di okt 29, 2013 1:05 am

"Mooi! Dan is dat alvast afgesproken." Ze glimlachte om zijn vrolijkheid en glimlachte. Het was nu dus heel duidelijk dat ze elkaar vaker gingen zien. En daar was ze blij om aangezien ze hem echt leek te mogen en hopelijk anders om ook. Kort moest ze denken aan het aankomende Halloween feest. Eigenlijk was ze van plan om er alleen heen te gaan maar misschien kon ze Matt mee vragen als hij wou. Maar nu leek haar nog geen slim idee, het was te vroeg vond ze. Ze kende hem nog maar net. Maar aan de andere kant het duurde nog maar een paar dagen en misschien was het wel slim om het vandaag te gaan doen. Misschien kon ze gewoon beter wachten op het goeie moment en dat was nu niet vond ze. Haar blik gleed weer naar de panter en vertelde hem dat ze blij was ze weer naar school kon. Ze was niet zo'n studie bol, dat zeker niet maar toch. School was ondanks de lessen best oké. Iedereen zat altijd te zeuren dat ze van school af wouden en wouden werken maar werken was totaal niet leuk. Maar moeder vertelde haar vaak hoe graag ze weer terug wou naar school. Het enigste waar je je dan zorgen om hoefde te maken was of je je huiswerk al af had. Dat soort kleine dingen. Als je eenmaal werkte dan had je ook met huur enzo te maken. Maar toch keek ze er naar uit om echt op haar zelf te kunnen wonen, een leuke baan te hebben en misschien ook wel een relatie. Maar je wist maar nooit wat het leven je bracht. Haar blik gleed weer naar Matt toen hij tegen haar sprak. "Ja, Santa Monica bevalt me zeker." Het leek er op alsof er een maar was en die kwam er ook een soort van. Haar blik gleed kort weer naar zijn papier en zag dat hij gewoon verder ging. En dan maar zeggen dat mannen geen twee dingen te gelijk kon. Nouja teken en praten was niet zo moeilijk toch? "Ik pas alleen niet altijd bij de mensen die hier wonen. Ze gaan allemaal ieder weekend uit terwijl ik dan gewoon liever thuis zit om een filmpje te kijken." Zij zelf hield van uitgaan maar dat betekende niet meteen dat ze ieder weekend druk aan het feesten was. "Ik hou wel van uitgaan maar thuis blijven om een film te kijken of wat dan ook is ook leuk. Soms nog leuker dan uitgaan." Sprak ze. Tja niet elke avond was zo geslaagd dat ze dan dus eigenlijk beter thuis had kunnen blijven. Maar die dingen had je nu eenmaal. Het duurde niet lang voor ze weer een vraag stelde. Ze was ook gewoon zo nieuwsgierig, en ze wou graag meer over hem te weten komen en wat was nu de beste manier dan vragen te stellen? "Nee eigenlijk niet.." Kort keek ze hem vragend aan toen hij lachte maar veel aandacht bestede ze er eigenlijk niet aan. "Alleen als ik ze mooi vind, zoals deze panters." Larina knikte begrijpelijk en keek weer van ze weg. "Ze zijn zeker mooi." Haar blik gleed weer over het verblijf heen en bleef uiteindelijk hangen op een wat oudere stel met een meisje. "Dus eigenlijk teken je weinig dieren?" Kwam ze tot de conclusie. Ze kon het ook niet laten om al weer de volgende vraag te stellen. "Nou, ehm.. ik ben hier eigenlijk om een stukje te schrijven over de dierentuin voor in een Lifestyle blad.. Maar dit stuk zou mijn 'sollicitatie' zijn, en eerlijk gezegd ben ik aan het twijfelen of schrijven wat voor mij is." Kort beet ze weer op haar onder lip toen ze besefte dat ze hem eigenlijk afleiden. "Sorry dat ik je van je werk afhou, ik kan wel weg gaan of gewoon mijn mond houden." Al wist ze natuurlijk niet helemaal of dat wel ging lukken. Ze was nu eenmaal iemand die veel kletste zolang het maar niet over haar ging. Natuurlijk kon ze ook wel haar mond houden. Maar als er nou echt een hele lange stilte was had ze echt de neiging om de stilte te verbreken door iets te zeggen. Maar negen van de tien keer wist ze dan toch haar mond te houden. "Maar genoeg over mij. Waarom ben jij hier alleen?" Larina hield zich bedenkelijk stil keek strak voor haar uit. Ze had geen zin om hem te zeggen dat ze zich kut voelde en daarom hier heen was gegaan. Voor afleiding en om alleen te zijn. Misschien moest ze maar zeggen dat ze van de dieren tuin hield. Dat ze al jaren lang er zo vaak mogelijk heen ging. En dat was ook waar. Vroeger waren ze vaak te vinden in een dierentuin. "Ik hou van dierentuinen." Sprak ze enkel, niet echt een uitleg over waarom ze alleen was maar ze hoopte in elk geval dat Matt het goed genoeg vond. Toen ze merkte dat Matt verder liep, volgde ze hem en duurde het niet lang voor ze weer naast hem liep. "Zullen we nu dat ijsje halen?" Ze gaf knikkend antwoord en zocht net zoals hem een op zoek naar een kraam. Nadat ze de hoek om waren zag ze er al snel een staan. "Daar is er een." Sprak ze waarna ze er op af liep. Eenmaal bij de kraam en aan de beurt keek ze Matt aan. "Wat wil je?" Nadat hij zijn bestelling door had gegeven keek ze even op het bord voor ze besloot wat ze wou. "Een aardbei bolletje in een bakje." Vertelde ze tegen de vrouw die er achter stond. Toen ze eenmaal hun ijs hadden pakte ze haar portemonnee en betaalde waarna ze haar bakje en lepeltje pakte. "Zullen we gaan zitten?" Zonder op een antwoord te wachten nam ze al plaats aan een tafeltje en begon langzaam met kleine hapjes aan haar ijs. Een hele tijd was ze stil en staarde ze voor haar uit, ze besloot dat het nu de beste tijd was om het hem te vragen. Ze hoopte in elk geval dat hij al niet iemand had of dat hij haar af zou wijzen. Dat zou haar namelijk totaal niet goed doen. Kort beet ze op haar lip voor ze haar mond open deed om het te vragen. "Matt?" Begon ze waarna ze even stil was en na dacht over hoe ze het beste kon vragen. "Met Halloween is er een feest, van school uit en." Weer zat er een pauze in voor ze verder ging. "Nou ja, ik dacht misschien heb je zin, als je geen zin hebt snap ik het ook helemaal. Maar wat ik wou vragen is of het je leuk lijkt om er samen met mij heen te gaan." Toen het er eindelijk uit was keek ze kort naar haar bakje en na het bolletje die nog niet eens voor de helft gegeten was. Ze kon het beter niet verder op eten dus belande het bakje niet veel later in de prullenbak waarna ze Matt weer aan keek wachtend op zijn antwoord.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   di okt 29, 2013 12:28 pm

"Ik hou wel van uitgaan maar thuis blijven om een film te kijken of wat dan ook is ook leuk. Soms nog leuker dan uitgaan." Natuurlijk deed ze dat; ieder meisje van haar leeftijd was er dol op om zich samen met vriendinnen op te maken en aan te kleden om vervolgens zo veel mogelijk blikken van jongens te krijgen in clubs. Hij weet nog hoe vaak Tess hem dat duidelijk maakte als hij weer eens zijn onbegrip aan haar uitte dat ze nu voor de derde avond op een rij naar de bar ging. De twee waren een tijd lang goede vrienden van elkaar geweest maar ze waren uit elkaar gegroeid, en soms vroeg hij zich nog wel eens af hoe het met haar ging.
"Dus eigenlijk teken je weinig dieren?" Klonk haar conclusie, en Matt dacht na. Hij wist niet of hij haar moest vertellen dat hij eigenlijk vaker mensen schetste, en dan vrouwen in het bijzonder. Vaak waren dit vrouwen die hij in het dagelijks leven zag en mooi vond. Aan de tekening was dan niets vunzigs; ze droegen gewoon hun kleren en het was eigenlijk meer een manier van Matt om te uiten dat hij hun schoonheid zo waardeerde. "Ik teken vaak mensen." vertelde hij haar, "En vooral vrouwen." voegde hij er na een korte pauze aan toe. Aan de manier waarop hij het zei zou ze vast door krijgen dat hij het niet vaak toe gaf, dus pakte hij zijn schetsboek er bij om haar een paar schetsen te laten zien. Gewoon, zodat ze er niet het verkeerde idee bij kreeg. Hij opende het boek in het midden en bladerde er doorheen, langzaam genoeg zodat Larina iedere tekening afzonderlijk goed kon bekijken. "Het is niets raars." glimlachte hij nadat hij haar het had laten zien. Hij stopte het schetsboek weg voordat ze de kans kreeg het uit zijn handen te pakken en zijn tekenkunsten uitgebreid te bekijken: hij was namelijk niet op iedere tekening even trots.
Hij begroef zijn handen in zijn broekzakken terwijl ze samen verder liepen. "Sorry dat ik je van je werk afhou, ik kan wel weg gaan of gewoon mijn mond houden." "Oh nee zo moet je het niet bekijken! Ik had eigenlijk al besloten dat het niks voor mij was voordat we een gesprek begonnen." zei hij vriendelijk tegen haar. Hij vertelde de waarheid tegen haar en hij wou tenslotte niet dat ze zich schuldig ging voelen. Nadat hij haar had gevraagd waarom ze zélf alleen was gekomen bleef het een tijdje stil, en het antwoord dat hij kreeg was 'ik hou van dierentuinen'. Hij had het idee dat er meer achter zat maar besloot er niet naar te vragen, het was tenslotte onbeleefd om een wildvreemde allerlei persoonlijke vragen te stellen. Daarom zweeg hij maar terwijl ze de hoek om liepen en Larina als eerste het ijskraampje spotte. "Doe mij maar 1 bolletje chocoladeijs." zei hij tegen de verkoopster, waarna Larina aardbijenijs in een bakje bestelde. Matt pakte het hoorntje aan en zoog met zijn mond een kuif op het ijsje. Hij staarde er naar en vocht tegen de neiging om er ogen en een mond bij te tekenen, zoals hij altijd als kind deed. Na even stil gestaan te hebben liep hij naar het picknicktafeltje waar Larina aan was gaan zitten. Zijn ijsje was al half aan het smelten dus begon hij het vloeibare ijs wat over het hoorntje en zijn vingers liep op te likken.

"Matt?"  
"Hmm?" Zijn ogen vonden die van Larina en nieuwsgierig wachtte hij af. Toen ze begon over het Halloween Event van school kon hij niet achterhalen waar ze precies heen wilde, maar al snel werd het hem duidelijk.
"Nou ja, ik dacht misschien heb je zin, als je geen zin hebt snap ik het ook helemaal. Maar wat ik wou vragen is of het je leuk lijkt om er samen met mij heen te gaan." Gelukkig wendde ze zich van hem af om haar ijsbakje weg te gooien, anders had ze gezien dat hij werkelijk met stomheid geslagen was. Zijn tong was als bevroren -midden in een halve lik over het ijsje heen- dus knipperde hij een paar keer met zijn ogen en stopte hij zijn tong weer in zijn mond. Hij legde zijn onderarmen op de tafel en draaide het ijshoorntje rond tussen zijn vingers. "Uhm.." mompelde hij. Matt beet even kort op zijn lip terwijl hij moeite had om woorden te vinden en een zin samen te stellen. Sukkel, zeg wat! "Ik denk dat ik dan maar heel snel naar de stad moet om een outfit te scoren." zei hij lachend. Het was geen volmondige "JA" maar Larina zou vast wel begrijpen dat hiermee bedoelde dat hij met haar mee wilde naar het feest. Hij verstopte zijn glimlach achter het ijshoorntje terwijl hij zich besefte dat dit betekende dat hij haar overmorgen al zou zien.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   wo okt 30, 2013 1:43 am

"Ik teken vaak mensen." Ze keek hem aan en dacht even na, tja de een hield er meer van om dieren te tekenen en de ander van mensen dacht ze. Ze haalde vervolgens haar schouders op en wou iets zeggen maar voor ze dat kon ging hij verder. "En vooral vrouwen." Ze trok haar wenkbrauw wat op en keek hem aan. Ze wist niet wat ze hier van moest denken. Toch merkte ze het dat hij dit niet vaak vertelde, in elk geval daar leek het op. "Moet ik je nu raar gaan vinden of?" Vroeg ze aarzelend. Ze vroeg zich dan ook af hoe hij ze tekende. Eigenlijk kreeg ze nu een heel verkeerde beeld van hem. Iets waar ze niets aan kon doen. Maar ergens dacht ze dat misschien niet eens wou weten wat hij tekende wanneer hij een vrouw op papier zette. Maar toen hij zijn schetsboek pakte kon ze niet anders kan kijken. In plaats van dat het rare of misschien wel vieze schetsen zouden zijn waren ze gewoon normaal. De vrouwen hadden normale kleding aan, ze glimlachte dan ook wat ongemakkelijk aangezien ze verkeerd over hem gedacht had. Maar ze moest toe geven dat de schetsen van de vrouwen een stuk mooier was dan die van de dieren. Ookal waren die ook niet lelijk. i]"Het is niets raars."[/i] Ze keek weer naar hem op en keek hem kort aan. Net toen ze weer naar het schetsboek wou kijken was die al 'verdwenen'. "Ik dacht echt aan het verkeerde." Bekende ze zacht, niet zeker wetend of ze het wel moest zeggen. "Maar ze zijn stuk voor stuk mooi gemaakt." Complimenteerde ze hem. In de hoop dat ze hem nu niet te veel beledigd had. Ze vertelde hem al snel dat het haar speet dat ze hem van zijn werk hield. Dat meende ze dan ook. Maar hij leek het blijkbaar niet erg te vinden. "Oh nee zo moet je het niet bekijken! Ik had eigenlijk al besloten dat het niks voor mij was voordat we een gesprek begonnen." Aarzelend keek ze hem aan, niet zeker wetend of het echt niet haar schuld was. "Weet je het zeker?" Vroeg ze dan ook aarzelend. "En misschien schrijf je juist wel goed." Ze wou zeker niet iemands droom verpesten en als dat gebeurde door dat ze tegen hem sprak zou ze zo snel mogelijk weg gaan zodat hij door zou kunnen gaan. Natuurlijk zou ze wel eerst zeggen dat ze hem hopelijk nog een keer zou zien maar dat zou nu wel moeten aangezien hij haar zou leren op een board te blijven staan. Het duurde niet lang voor ze een ijs kraam gevonden hadden. Ondanks dat ze niet zo veel zin had bestelde ze toch iets. Wat ze toch wel niet helemaal op zou eten. "Doe mij maar 1 bolletje chocoladeijs." Chocolade ijs was best lekker alleen was het weer zo slecht. Maar als je chocola nam kon je beter puur nemen. Dat was beter dan melk of wit. Het was een tijdje geleden dat ze chocola had gehad. En nu ze er zo aan terug dacht kwam een bekend gevoel van honger bij haar naar boven die ze probeerde te negeren. Ze had haar moeder beloofd om niet toe te geven aan die vreetbuien. En ze had al een paar keer gefaald sinds die belofte, eigenlijk wel vaker dan een paar keer. Elke week was het meestal wel raak. Maar vandaag zou ze het echt vol houden. Al zou ze niks meer eten voor vandaag als dat hielp. Eigenlijk moest ze er nu gewoon niet meer aan denken. Toch keek ze toe hoe Matt aan zijn ijsje begon. Kort keek ze weg voor ze zijn naam zei. Op dat moment keek ze hem weer aan. "Hmm?" Ze begon hem te vragen of hij met haar mee wou, iets wat niet helemaal makkelijk ging. Ze had natuurlijk ook gewoon meteen kunnen vragen in plaats van te zeggen dat ze het begreep als hij dat niet wou en het daarna pas vroeg. Even had ze weg gekeken om het ijsje weg te gooien maar keek ze hem weer terug aan. "Uhm.." Larina slikte bij die woorden en keek weg. Oke dat was duidelijk hij wou het niet. Wat ook heel logies was ze kende hem nog maar net, het was gewoon dom om het te vragen. Wat ongemakkelijk plukte ze aan haar kleren en staarde naar een struik. Ze hoopte dat ze deze afwijzing snel kon vergeten. Ondanks dat ze het wel een soort van had verwacht kwam het toch hard aan. "Ik denk dat ik dan maar heel snel naar de stad moet om een outfit te scoren." Verbaast draaide ze haar hoofd naar hem toe toen hij dat zei. Een glimlach verscheen op haar gezicht toen ze realiseerde wat hij nu eenmaal gezegd had. Het was niet echt een ja, maar dit was zeker geen afwijzing. Gelukkig had zij haar outfit al een aantal maanden in de kast hangen. Ze kon zich nog net in houden om hem te vragen of hij het zeker wist. Misschien had ze die 'Hmm' wel verkeerd op gevat. Wel heel erg verkeerd leek het nu. "Leuk," De verbazing was nu ook in haar stem te horen maar de glimlach op haar gezicht werd iets breder. "Dus dan kom ik jou op halen, rond een uur of negen half 10?" Vragend keek ze hem aan. Ze had nu al zin in het Halloween feest.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Matt

avatar

Posts : 281
Naam : Jeanine

Profiel
Naam: Matt Hudson
Partner: I think I'm too shy for a girlfriend..
Vereniging: x.

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   vr nov 15, 2013 10:08 am

'Moet ik je nu raar gaan vinden of?' Larina vatte zijn woorden verkeerd op en eigenlijk had hij ook niet anders verwacht. Het was een logische reactie van haar, maar hij wilde haar graag wat schetsen laten zien om aan te tonen dat hij niet dat soort schetsen van vrouwen maakte. Niet eens, en waarschijnlijk ook nooit. Dus bladerde hij naar de voorkant van zijn schetsboek en toonde hij haar de schetsen. Zachtjes bekende Larina dat ze aan het verkeerde dacht en hij glimlachte waterig, maar deze glimlach verbreedde zich toen ze hem complimenteerde over de schetsen. "Dank je!" zei hij vrolijk, waarna hij het schetsboek terug in zijn tas stopte.
Larina vroeg nog of hij het zeker wist of hij niet zijn recensie moest schrijven en Matt knikte ter bevestiging. Hij had daarnet niet gelogen al was het zeker geen straf om meer tijd met haar door te brengen en haar beter te leren kennen. Waarschijnlijk had hij daarom ook voorgesteld om haar de basis te leren van het surfen; om haar nog een keer te kunnen zien. Maar nu ze hem had uitgevraagd -iets waar hij nog steeds verbaasd over was- zou hij haar nog sneller zien als 'die ene keer surfen samen'. Hij nam zich voor morgenavond, nadat hij haar had thuisgebracht natuurlijk, een datum vast te stellen voor het surfen. Of zou dat te wanhopig zijn..? Hij had in ieder geval een goede reden snel met haar af te spreken: de winter naderde en ondanks dat het nooit echt koud werd in Santa Monica, moest je 's winters echt wel een wetsuit aan. Bovendien was het kleine privéstrandje dat hij had ontdekt niet zo magisch als alle bladeren van de bomen op de grond lagen te rotten.
Zijn antwoord was geen volmondige ja, en daarom was het des te leuker toen ze zich verbaasd naar hem toe draaide en er een glimlach op haar gezicht verscheen toen ze zich eenmaal realiseerde wat hij had gezegd. Hij was bang dat ze hem had gevraagd omdat het nu 1 dag voor het evenement was en ze niemand anders meer had om te vragen, maar deze reactie van haar deed zijn twijfels als sneeuw voor de zon verschijnen. Ze leek écht met hem uit te willen, en een deel van Matt was daar erg blij om terwijl een ander deel een beetje voorzichtig was. Zijn hart was één keer eerder gebroken en sindsdien was hij bang voor een herhaling daarvan, maar Larina leek niet het type te zijn die zo onvoorzichtig met zijn gevoelens om zou gaan.
"Dus dan kom ik jou op halen, rond een uur of negen half 10?" stelde ze voor. "Ik haal jou wel op!" zei hij, "Om.. half 10 dan?" Hij begon in zijn hoofd al te plannen als wie hij zou gaan en had al een aantal potentiële kandidaten. "Dan lopen we zo langs de wolven, maar daarna moet ik wel echt gaan. Wil niet voor een dichte winkeldeur staan." lachte hij. Ja, winkelen als alle winkels gesloten waren werd een beetje moeilijk. En als hij vandaag zou zoeken naar een outfit, had hij morgen altijd nog voor het geval dat. Hij nam een hap van zijn ijshoorntje terwijl hij op antwoord van Larina wachtte.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Larina

avatar

Posts : 209
Naam : Mandy

Profiel
Naam: Larina Pearson
Partner: I will never believe in true love, okay maybe I lie.
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   za nov 16, 2013 12:24 am

Larina baalde kort dat ze hem gezegd had dat ze wel aan het verkeerde had gedacht. Gelukkig kon ze het een soort van goed maken door hem een compliment te geven. "Dank je!" Ze glimlachte en keek hem kort aan voor ze weg keek. Ze was in elk geval blij dat ze hem niet te veel beledigd had. Want dat was het dus wel wat ze had gezegd. Ergens vroeg ze zich nu ook wel af waarom ze er zo over gedacht had. Hij leek haar helemaal niet het type die zo iets zou doen. Larina besloot het te vergeten aangezien het er niet meer over ging. Toen Matt met een knik bevestigde dat hij zijn recensie niet af moest schrijven verscheen er een grote glimlach op haar gezicht. Ze wou eerlijk gezegd nu niet dat ze weg ging. Door Matt kon ze even de reden vergeten waarom ze ook al weer naar de dierentuin was gegaan. En vaak was het iemand nooit echt gelukt. Larina was gewoon iemand die een probleem moeilijk op zij kon leggen en vergeten. In elk geval wel als het om haar 'probleem' ging. Daarbij had ze hem ook mee gevraagd naar het feest. Ze wou hem gewoon beter leren kennen en meer tijd met hem doorbrengen. Om eerlijk te zijn was ze van plan geweest om alleen of samen met haar broertje er heen te gaan. Maar dat kon nu natuurlijk niet meer. Toen ze voorstelde om hem op te halen werd het al veranderd. "Ik haal jou wel op!" Larina knikte en glimlachte om zijn woorden. Dat was ook goed natuurlijk. En zo leek het meer op een afspraakje, als dat het ten minste was. Ze had hem misschien dan wel mee gevraagd maar ze had geen idee dit ging om enkel vriendschap. Wat natuurlijk logisch was aangezien ze elkaar net pas kennen. Maar misschien kon het wel meer worden. Ze mocht hem tot nu toe in elk geval heel erg. Maar misschien wou matt alleen vrienden worden. Kort beet ze op haar onder lip. Ze zou wel zien hoe het zou lopen. Misschien werden ze alleen maar vrienden misschien wel meer. Niemand die het nu al kon zeggen. "Om.. half 10 dan?" Larina keek hem aan en knikte. "Is goed, ik verblijf gewoon in de slaapvertrekken" Nadat ze dat had gezegd, zegde ze de kamer nummer en welke verdieping. "Dan lopen we zo langs de wolven, maar daarna moet ik wel echt gaan. Wil niet voor een dichte winkeldeur staan." Matt was dus helemaal niet van plan te gaan. Anders had hij toch wel een kostuum? Of moest hij sowieso nog naar de winkel. Ach wat maakte het uit. Als hij nog naar de winkel zou willen gaan dan moesten ze nu inderdaad langzamer hand gaan. Wel vond ze het leuk dat hij nog even langs de wolven wouden gaan. "Dan kunnen we nu maar beter gaan." Sprak ze met een glimlach. "Of je wilt eerst je ijsje nog op eten." Vervolgde ze snel.


Hij is een beetje flut
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: A sunny day at the Zoo   

Terug naar boven Go down
 
A sunny day at the Zoo
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Buiten Santa Monica :: LA Zoo-
Ga naar: