IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Chance Walls into Doors |&Dany O'dell

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   ma nov 11, 2013 10:14 am


Daniek

Nog even snel checkte Daniek zichzelf in de spiegel voordat ze haar tas pakte en haar weg naar school zou vinden. Ze haalde haar hand door haar blonde lokken heen en zuchtte opgelucht. Ze griste nu in een snelle beweging haar schoudertas waar haar boeken in zaten en wandelde ze de deur uit. Wanneer ze buiten de deur stond stopte ze waarbij ze even bedenkelijk keek. Het gevoel dat ze iets vergat was komen opzetten en het duurde even om te realiseren dat ze haar mobiel nog op de tafel had liggen. Ze trok de deur weer open en pakte haar mobiel van de tafel af waarbij ze er even op keek zonder daar bij na te denken. Een tekentje in het hoekje van haar mobiel gaf al aan dat ze een sms had gekregen. Gefronst keek ze ernaar en klikte ze het sms’je aan. ’Hee Daan, everything alright?’ Had een onbekend nummer naar haar ge-sms’t. Voor een paar seconden bleef ze naar het berichtje staren met een denkende blik. Wie had dat nou kunnen zijn? Ze haalde haar vingers nu over de toetsen heen en sms’te ’Who are you?’ Typte ze terug en verzond ze naar de onbekende persoon. Ze stopte haar mobiel weer in haar zak wanneer er niet gelijk terug werd gereageerd en wandelde opnieuw de deur uit.

Een tikje vermoeid kwam Daniek aan op school. Misschien was het toch wel niet zo handig om op hakken naar school te lopen. Helaas had ze geen fiets en moest ze daar nog voor gaan sparen, al zou dat nogal moeizaam gaan worden en zat ze al een beetje krap met geld. Ze zou het dus nog een lange tijd lopend moeten doen, en aangezien Daniek liever op hakken liep dan op gymen of andere platte schoenen moest ze er gewoon even aan wennen. Hakken stonden haar gewoon beter al konden Uggs ook nog wel, maar ook daar was geen geld voor. Ze moest het doen met de schoenen die ze nu had, shoppen kwam later nog wel een keertje. Met pijnlijke voeten wandelde Daniek naar haar kluisje toe en maakte deze open om er wat boeken in de doen, dat scheelde dan al een hoop voor haar zere voeten. Ze propte de boeken die ze nog even niet nodig had in haar kluis en pakte voor de zekerheid nog even haar agenda om te checken of het zo klopte. Ze zocht tussen de papiertjes in haar agenda maar kon de juiste niet terugvinden. Ze zuchtte terwijl ze realiseerde dat haar rooster nog thuis lag. Ging lekker, eerste echte schooldag. Ze stopte haar agenda terug in haar tas, duwde haar kluisje dicht en draaide zich om. Met haar rug ging ze tegen haar kluisje aanstaan. Haar grijs/blauwe ogen zochten nu naar bekende gezichten van klasgenoten. Het probleem was alleen dat ze nog niet zoveel klasgenoten van gezicht kende. Minaye was blijkbaar al vroeg opgestaan en naar school gegaan, stiekem vroeg ze zich ook af waarom. Zoveel gezichten die ze niet kende en waarvan ze ook geen idee had in welke klas die zaten. En geen enkel gezicht dat haar heel bekend voorkwam. Geen Minaye, Ian, Larina, Colin of Jordy. Een klein glimlachje verscheen wel op haar gezicht wanneer de naam Ian door haar gedachten voorbij schoot. Ze vond het nog steeds zo lief dat hij haar mee had gevraagd naar het Halloween feest. Met een zucht haalde ze die gedachten ook weer uit haar hoofd en wandelde ze met tegenzin naar een random iemand toe. ”Excuse me, but are you in class 12A?” Vroeg ze voorzichtig met een verlegen stem aan de jongen. Ze beet even kort op haar lip om schaamte te verbergen. Daniek was niet zo goed in het vragen om informatie, het voelde dan altijd alsof ze voor paal stond. ”I forgot my lesson schedule.” Zei ze er met een klein lachje achteraan.

Kleding:
 

|Words: 647 |Tag: Dany |Notes: flut titel xD wist geen |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Dany O'dell

avatar

Posts : 128
Naam : Yanick

Profiel
Naam: Dany O'dell
Partner: ~~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   ma nov 11, 2013 11:39 pm

Langzaam liep hij door de gangen van zijn nieuwe school. Altijd was het hetzelfde. Hij zou voor Kerstmis op een andere school komen te zitten, want hoewel zijn vader had beloofd dat dit de laatste keer was dat hij zou moeten verhuizen, wist Dany maar al te goed dat die belofte waardeloos was. Het is niet de eerste keer dat hij dat beloofd... Zuchtend liep hij door de gangen waar mensen al druk in de weer waren met het begroeten van nieuwe vrienden, die ze lange tijd niet hadden gezien. Op dat moment overliep Dany in zijn hoofd alle mensen waarmee hij ooit bevriend was geweest. Wat zouden ze nu aan het doen zijn? Hij wist niet wat het was, maar hij wist wel dat wat het ook was, het niet 'denken aan hem' zou zijn. Allemaal hadden ze beloofd contact te houden. Maar geen één had het ook daadwerkelijk gedaan. Akkoord, misschien in de eerste weken, maar met de tijd was ook het contact verwatert. Hij wist het. Hij gaf het toe aan zichzelf. Dany was eenzaam. Heel eenzaam. Hij wilde vrienden, maar durfde zich niet langer aan iemand hechte, omdat hij wist dat als hij dat toch deed, hij weer afscheid zou moeten nemen en dat de pijn in zijn hart nog erger zou zijn. Hij was bij de eerste en leunde tegen de muur, niet zoekend naar contact met zijn medeleerlingen. Langzaam sloot hij zijn ogen tot een stem hem uit zijn dagdroom haalde. Ze vroeg naar de rooster. Dany zocht in de berg papieren die een nieuwe uitwisselingsstudent altijd krijgt, en vond wat hij zocht. Hij knikte vriendelijk en overhandigde het papier aan de mysterieuze vreemdeling. Verder dan haar naam zou hun band waarschijnlijk nooit gaan. Al had ze wel iets speciaals. Iets dat Dany niet verklaren kon... Hij lachte haar zachtjes toe. "Dus jij wordt een klasgenoot van me?" Hij bestudeerde haar. Ze was best knap, en waarschijnlijk ook best aardig, maar toch moest hij de verleiding weerstaan om vrienden met haar te worden. Het zou hem op den duur alleen maar meer pijn en ellende veroorzaken als ze er achter kwam wie hij werkelijk was, en als ze weer afscheid zouden moeten nemen... Nog nooit was die drang om vrienden te maken zo moeilijk te onderdrukken geweest als nu. Wat was er met dit meisje? Wat maakte haar anders dan al de anderen?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   wo nov 13, 2013 7:54 am

Daniek schreef:

Daniek

De jongen begon gelijk te zoeken tussen allemaal papiertjes en Daniek wachtte geduldig. Ze verwachtte dat hij nu op zoek was naar het rooster en dat hij dus bij haar in de klas moest zitten, anders zou hij haar het rooster niet kunnen zien. Een klein glimlachje verscheen op het gezicht van het blonde meisje. Hij knikte en handde haar het rooster. ”Thank yo uso much. Bedankte ze hem en bekeek het rooster. Wiskunde, helaas niet het leukste vak. Gelukkig had ze er wel de boeken voor me, anders zou het nog een mooie blunder zijn, ook nog eens haar boek vergeten op de eerste echte schooldag, voor haar dan. Ze nam de rest van de dag ook nog even door en probeerde deze ook te onthouden. Ze gaf hierna het rooster weer terug aan de jongen. Ze ging kort met haar hand door haar blonde lokken heen en keek hem weer in de ogen aan. "Dus jij wordt een klasgenoot van me?" Vroeg hij haar. Daniek knikte vriendelijk terug. ”Yes, I guess.” Zei ze terwijl ze de band van haar schoudertas weer even goed op haar schouder neerlegde. Ze trok haar schouders wat op en keek hem een tikje verlegen aan. ”I’m Daniek, nice to meet you.” Zei ze met lieve stem.

|Words: 213 |Tag: Dany |Notes: flutje ;s |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Dany O'dell

avatar

Posts : 128
Naam : Yanick

Profiel
Naam: Dany O'dell
Partner: ~~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   ma nov 18, 2013 2:08 am

Not pretty, not nice. Just me.
I'm not pretty, I'm not nice, I'm just being ... me.

"Dany O'dell. Nice to meet you to." Hij haatte het als hij ook zijn achternaam zeggen moest, uit angst dat ze de naam van zijn vader zouden herkennen. Als dat gebeurde, dan zou Dany meteen populair zijn. Ironisch genoeg was dat het laatste wat hij wilde zijn. Hij was een eenzaad, hij was het altijd geweest en zou het altijd blijven ook. Misschien was hij juist wel een eenzaat omdat zijn vader al dat geld had. Hij wilde er niets mee te maken gehad, en toch, toch deed hij zijn best om de droom van zijn vader te kunnen verwezenlijke. Hij had zelfs de keuze gehad. Dokter of advocaat. Hij had voor het eerste gekozen, omdat mensen genezen hem nog altijd aangenamer leek dan criminelen vrijpleiten. In de vakantie was hij verplicht bijles aan het volgen in de meest walgelijke ziektes. Dany was intelligent, maar trok niet graag de aandacht en werkte in de klas liever in stilte. Deze dame was blijkbaar niet nieuw op deze school. Natuurlijk was ze dat niet, voor de meeste leerlingen was het leven ook niet zoals dat van Dany, verhuizend van de ene school naar de andere omdat je vader zo nodig weer ergens anders heenmoet voor zijn werk. Maar het gaf hem wel de mogelijkheid eens te polsen waar hij de komende weken of maanden zou verblijven. "Loop je hier al een tijdje school? Ik ben nieuw, hoe is het hier? Beetje aangenaam?" Hij wachtte geduldig op antwoord en bad, hopend dat zijn vader niet de zoveelste rotte school voor hem had uitgekozen. Veel hoop had hij echter niet, omdat zijn vader alleen maar rotte scholen vol snobs koos. Misschien was dat wel waar hij thuishoorde. Misschien was hij net zo ouderwets als zijn papa...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   do nov 21, 2013 4:10 am


Daniek

"Dany O'dell. Nice to meet you to." Sprak hij en Daniek knikte vriendelijk. Een lief glimlachje stond op haar gezicht. Dany, hij leek haar wel een aardige jongen. Ze voelde nu haar mobiel trillen maar besloot deze niet te pakken, dat zou wat onbeleefd kunnen overkomen. Wel was ze erg benieuwd naar wie haar had ge-sms’t en stiekem ook een beetje bang, ergens wilde ze het ook niet weten, uit angst dat het haar ex zou zijn. De gedachte werd sterker en zorgde ervoor dat ze nu helemaal het sms’je niet meer wilde lezen. Ze knipperde een paar keer wat zenuwachtig met haar ogen waarbij ze even opzij keek naar een leraar die over de gang heen liep. Hierna richtte zo ook al snel haar ogen weer op die van Dany. [i]"Loop je hier al een tijdje school? Ik ben nieuw, hoe is het hier? Beetje aangenaam?"[/b] Vroeg hij aan haar. Opnieuw glimlachte Daniek vriendelijk naar hem. ”No, it’s actually my first day here, on this school.. me and my friend moved to Santa Monica not so long ago.. So I’m also new here.. But I like it here very much, already.” Sprak ze vriendelijk terug. De bel weerklonk nu door de school heen en gelijk keek Daniek in het rond naar de leerlingen die nu allemaal door elkaar begonnen te lopen naar hun les. Daniek draaide zich een beetje waarnaar ze weer naar Dany keek. ”You’re coming?” Vroeg ze vriendelijk. Hij zat tenslotte bij haar in de klas dus hadden ze hoogstwaarschijnlijk les samen, tenzij hij natuurlijk geen wiskunde zou hebben..

|Words: 262 |Tag: Dany |Notes: flutje ;s again |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Dany O'dell

avatar

Posts : 128
Naam : Yanick

Profiel
Naam: Dany O'dell
Partner: ~~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   vr nov 22, 2013 3:54 am

[dohtml]
Not pretty, not nice. Just me.
I'm not pretty, I'm not nice, I'm just being ... me.

Toegegeven, het was aangenaam om te weten dat ze wilde dat hij haar gezelschap hield, maar langs de andere kant was het ook een gevaar om een vriendschap te ontwikkelen, en dat moest Dany zien te vermijden. Vriendschappen waren hem gewoon niet gegund, het enige waar zijn leven om draaide was studeren en zo snel mogelijk een dokter worden met een aanzienlijke reputatie. Dat was nu eenmaal de wil van zijn vader, en niemand kon het tegen zijn vader opnemen. Hij moest echter snel een beslissing nemen. Hij koos toch voor de gezelligheid. Hij vond het maar niets om op de eerste schooldag alleen het klaslokaal in te lopen, en misschien dacht Daniek daar wel het zelfde over. Hij knikte en liep rustig naast haar. Hij wist dat ze toch zouden moeten wachten aan de deur. Er was geen één leerkracht van het eerste uur die niet eerst rustig de tijd nam om zijn grote kop koffie leeg te drinken, alvorens naar het lokaal te komen. Hij knikte naar Daniek, die lichtelijk gespannen leek. Hoe dat kwam wist hij niet, maar misschien was het stress voor school, of voor iets helemaal anders? zoals een sms? :-) Misschien was ze wel zenuwachtig omwille van hem. Hij was het gewend om bij vreemden te zijn, dus dat gevoel kende hij niet. 'Do I make you nervous? I don't bite, you know.'
Dat hij moest oppassen geen vrienden te maken, wilde niet zeggen dat hij gemeen moest zijn...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   zo nov 24, 2013 5:34 am


Daniek

Dany knikte en liep met haar mee. Wat gespannen zocht ze haar weg door het schoolgebouw heen, niet gespannen  doordat ze de weg niet wist of door Dany, puur door die sms. De angst dat het haar ex-vriend zou zijn werd met de minuut groter samen met de gespannenheid. Ze had al het contact met hem verbroken om vele redenen en wilde ooit meer contact met hem hebben, ook omdat ze ergens bang was dan weer in terug in zijn armen te vallen, iets wat nooit weer mocht gebeuren. Nee, Carl mocht geen enkele rol meer in haar leven hebben, dat zou toch weer fout aflopen. Voor de hoeveelste keer probeerde ze de oude herinneringen die haar zoveel pijn deden weer weg te drijven. Die zou ze waarschijnlijk nooit meer kwijtraken, altijd zouden ze op de loer liggen en wanneer ze weer heel even met haar gedachten weg dreef zouden ze weer opkomen. 'Do I make you nervous? I don't bite, you know.' Sprak Dany en Daniek richtte gelijk haar ogen weer op hem waarbij ze haar hoofd licht schudde. Haar blauw/grijze ogen keken hem vriendelijk aan. ”No, just nervous about my first day at school.” Sprak ze met een kleine glimlach waaraan je kon zien dat ze iets achterhield en niet helemaal de waarheid sprak, maar je moest wel een beetje goed kijken om dit in de glimlach te zien. Ze wendde haar blik weer van die van hem af en vond met haar ogen het lokaal waar ze moesten zijn. Ze keek even kort weer terug naar Dany en knikte in de richting van het lokaal. De leraar was er blijkbaar nog niet aangezien er een groepje studenten voor de deur stond te wachten. Minaye was er nog niet maar Ian en Colin zag ze ook nog niet. Ze stopte en draaide zichzelf om naar Dany. Toch wilde ze even weten wie haar had ge-sms’t, anders zou ze nu misschien voor niets de hele tijd gespannen zijn. Ze keek kort om haar heen voor leraren en haalde toen zo onopvallend mogelijk haar mobiel uit haar zak. Ze hield haar adem in terwijl ze het sms’je aantikte. ’ahahaha don’t ya remember me anymore? That’s just awkward Daan, how can you forget me? You’re Carl.’ Stond erin. Daniek haar hart begon sneller te kloppen uit angst en ze beet nu op haar lip. Ze voelde hoe haar handen licht begonnen te beven. Ze drukte het sms’je weg. Opeens voelde ze een hand op haar schouder en een enorme schrik ging door haar heen. Snel draaide ze zich om en keek de leraar geschrokken aan. ”Can you put that away pleas,” Vroeg de lerares aan haar en snel liet Daniek haar mobiel alweer in haar zak zakken. Ze knikte flug waarnaar ze Dany weer aankeek. Ze probeerde zo kalm mogelijk te blijven maar van binnen ging ze zowat dood van angst. ”Do you whant to sit next to me?” Vroeg ze vriendelijk met een beetje een trillende stem, eigenlijk omdat ze even niets wist te zeggen en dit als eerste in haar opkwam wat ze kon vragen. Ze wachtte even waarnaar ze het lokaal inliep en een plekje zocht ergens achterin, daar was het altijd wat rustiger, tenminste wel op de scholen waarop zij had gezeten. Ze nam haar boeken voor en probeerde nog steeds zo kalm mogelijk te lijken, al kon iemand die goed was in het ontcijferen van mensen heus wel zien dat het allemaal een act was..

|Words: 579 |Tag: Dany |Notes: x |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Dany O'dell

avatar

Posts : 128
Naam : Yanick

Profiel
Naam: Dany O'dell
Partner: ~~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   zo nov 24, 2013 9:59 pm

[dohtml]
Not pretty, not nice. Just me.
I'm not pretty, I'm not nice, I'm just being ... me.

Hij hoorde haar antwoord. De school. Toegegeven, school kon stresserend zijn, maar Dany wist meteen dat ze tegen hem loog. Hij was een ervaringsdeskundige als het op liegen aankwam. Met zo'n vader als de zijne moest je immers constant liegen, omdat niets mocht, niets kon en alles beneden hun stand was. Het was ook erg belangrijk dat zijn vader het nooit zou te weten komen, als hij loog. Anders zouden de consequenties niet te overzien zijn. Dany wist heel goed wanneer iemand hem voorloog, en dat deed Daniek op dit moment ook. School was zeker niet de reden dat ze zich zo zenuwachtig gedroeg, dat wist hij zeker. Hij zei er maar niets van, omdat hij begreep dat ze hem niet ten volle vertrouwde. Tenslotte kende ze elkaar nog maar net, en had Dany niets te maken met de zaken in haar privéleven. In zijn eigen privéleven had Dany trouwens al problemen genoeg. Toen ze haar mobiel pakte wist hij meteen dat dat de ware oorzaak van haar angsten geweest was. Hij zou net zo kijken als hij dacht dat er een sms van zijn pa aangekomen was. Wie boezemde Daniek zo'n angst in? Dany was nieuwsgierig, maar wist zijn nieuwsgierigheid te bedwingen. Het was niet aardig om over de schouder van iemand anders mee te lezen, en vooral niet als die duidelijk niet wou dat iemand anders over de sms wist. Hij draaide zich om. Op die manier kon Daniek gerust zijn, ze zou geen angst moeten hebben dat hij stiekem meelas. Dat had hij nadien bekeken toch beter niet gedaan. Hij schrok toen hij de stem van een leerkracht hoorde, die Daniek vroeg haar GSM op te bergen. Dat was dus ook weer het nadeel van de andere kant op kijken. Als hij naar Daniek was blijven kijken, had hij de leerkracht zien aankomen en had hij haar kunnen waarschuwen. Maar dat was te laat, en gedane zaken nemen nu eenmaal geen ommekeer. Dany volgde Daniek naar binnen en ging naast haar zitten en merkte dat de spanning alleen maar toegenomen was na het lezen van die bewuste sms. Hij moest iets doen. Hij kon niet toezien hoe dat meisje stress had, en hij er niet eens naar vroeg. "Weet je, ook ik ben een geweldige leugenaar zie je, mijn pa is geen makkelijke man. Ik wilde later psycholoog worden maar dar was beneden zijn stand. Je hoeft me niet te vertellen wat er aan de hand is, maar misschien lucht het op. Ik weet heus wel dat iemand je stress aanjaagt, iemand die je liever niet ziet sms'en. Misschien lucht het op als je het verteld. Hij knikte haar rustig toe en nam ook zijn boeken. "Als je wilt, wil ik altijd naar je luisteren, maar het is zeker geen verplichting." Hij lachte haar vriendelijk toe en ging naast haar zitten. Hij wist dat zijn voornemen om geen vrienden te maken, deftig in het honderd gelopen was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   za nov 30, 2013 12:43 am


Daniek

Dany ging naast haar zitten. "Weet je, ook ik ben een geweldige leugenaar zie je, mijn pa is geen makkelijke man. Ik wilde later psycholoog worden maar dar was beneden zijn stand. Je hoeft me niet te vertellen wat er aan de hand is, maar misschien lucht het op. Ik weet heus wel dat iemand je stress aanjaagt, iemand die je liever niet ziet sms'en. Misschien lucht het op als je het verteld.” Sprak hij en Daniek keek hem gelijk weer aan. Ze slikte even en richtte haar ogen daarnaar op het tafelblad. Blonde lokken gleden langs haar hoofdje die ze met haar hand weer achter haar oor zette. "Als je wilt, wil ik altijd naar je luisteren, maar het is zeker geen verplichting." Sprak hij er nog achteraan. Voor nog een paar seconden bleef ze zwijgend naar har tafelblad kijken en naar het wiskunde boek die erop lag. Hiernaar keek ze toch weer terug naar Dany. ”My ex-boyfriend.. He’s stalking me.” Fluisterde ze zachtjes omdat ze niet wilde dat de hele klas kon meegenieten, maar het was wel hard genoeg voor Dany om het te verstaan. Ze slikte opnieuw en weer sloeg ze haar ogen neer naar het tafelblad. ”I.. I can’t tell you, not now.. It takes back to many memories and.. I don’t want to cry in front of the whole class..” Sprak ze met een wat trillende stem. Ze had het er niet graag over, het bracht dan alle herinneringen terug, al de pijn die ze had geleden. Ze wist zeker dat als ze hem nu alles zou vertellen dat ze in tranen zou uitbarsten en dan zou de hele klas zich afvragen wat er was, ze wilde niet al op de eerste dag bekend staan op school als het zielige meisje, als dat arme kleine meisje die zoveel pijn heeft moeten lijd en dat ook nog steeds doet. Ze schudde nu kort zachtjes met haar hoofd waarnaar haar elle boog op de tafel zette en haar hand op haar wang legde. Zelfs nu zaten de tranen haar al hoog, door die sms. Als ze het er dan nu over zou hebben met Dany zou ze die niet meer kunnen houden. Ze vocht ertegen en bedacht zichzelf dan maar af te leiden. Ze sloeg nu haar boek open en richtte haar ogen op de leraar. Kort keek ze nog voor een seconde naar Dany waarnaar ze ook gelijk weer terug keek naar het bord. Het was goed aan haar te zien dat ze zich nogal ongemakkelijk voelde en dat er iets was dat haar angst aanjaagde ook al probeerde ze dat zo te verbergen..

|Words: 438 |Tag: Dany |Notes: sorry, beetje laat :s |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Dany O'dell

avatar

Posts : 128
Naam : Yanick

Profiel
Naam: Dany O'dell
Partner: ~~
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   zo dec 01, 2013 6:05 am

[dohtml]
Not pretty, not nice. Just me.
I'm not pretty, I'm not nice, I'm just being ... me.

Dany luisterde aandachtig en had er niet erg lang voor nodig om te beseffen dat ze erg emotioneel was over het hele gebeuren. Voorzichtig legde hij zijn hand op haar schouder, heel kort. "Zo meteen dan, na de les hebben we een uurtje vrij." Hij keek haar aandachtig aan. Hij was goed in mensen lezen en beseffen wat er door hen heenging. Misschien kwam dat wel omdat Dany heel veel mensen had leren kennen door zo vaak met zijn ouders mee te moeten. Misschien kwam het wel omdat hijzelf zoveel problemen had gehad, dat hij zich nu veel beter kon inleven in de problemen van anderen? Dany wist het zelf niet, en dus kan ik het jou ook niet echt vertellen. Het is wel een feit dat Dany het kon, mensen lezen en begrijpen. Dat maakte zijn persoonlijkheid. Hij wachtte tot de bel ging. Half en half verwachtte hij dat ze op zou staan en de benen zou nemen, maar dat deed ze niet. Ze had geen enkele reden om hem te vertrouwen, maar Dany voelde dat ze haar hart moest luchten, en hij zou haar luisterend oor zijn voor wat ze ook maar vertellen wou. Uit dat ze bleef zitten merkte hij dat ze het toch wilde vertellen. Misschien zocht ze naar opluchting? Hij legde zijn hand op haar schouder, en keek haar recht aan. "Je verteld me zoveel als je wilt..." fluisterde hij zachtjes...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Daniek

avatar

Posts : 174
Naam : Niensel

Profiel
Naam: Daniek Rosefield
Partner: - I will try for you, I will try to start all over and love you -
Vereniging:

BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   do dec 12, 2013 10:20 am


Daniek

Ze voelde Dany zijn hand op haar schouder leggen en meteen keek ze hem aan met haar blauw/grijze ogen die vol angst en verdriet stonden. "Zo meteen dan, na de les hebben we een uurtje vrij." Sprak hij en Daniek liet een erg klein glimlachje ziet, een lachje die het vertelde dat ze het erg waardeerde en dat ze het lief vond van hem. Ze knikte kort en bleef zwijgen omdat de woorden haar tekort schoten. Een brok had zich in haar keel gevormd waardoor er even geen woord meer uit haar te krijgen was. Ze trok kort haar mondhoek weer even omhoog waarnaar ze haar blik weer op het bord legde en ze haar hoofd weer zachtjes met haar hand ondersteunde. Ze probeerde op te letten en maar alles wat de lerares vertelde ging er bij het ene oor in en bij de andere er weer uit. Te veel gedachten bezette haar hoofd waardoor ze de aandacht niet meer bij de les kon houden. Vragen tolden door haar hoofd en vooral de vraag wat ze heb zou gaan vertellen. Alles kon ze hem niet vertellen, de enige die echt alles van haar wist was haar broer en die zou ook de enige blijven. Sommige dingen kon ze beter voor haar zelf houden, dat waren ook de dingen die haar emotioneel het meest geraakt hadden al had ze daar nu wel vrede mee. Ze had de goede keuze gemaakt, niet de meest leuke en gemakkelijke keus, maar het was wel de beste. Ze sloeg haar ogen weer neer en keek nadenkend na haar schrift. Het was alweer een tijd geleden dat ze iets van Carl had gehoord en het wal al helemaal lang geleden dat ze hem gezien had maar hem herinnerde ze zich nog goed genoeg, helaas. Herinneringen die ze lieven niet naar boven haalde omdat deze haar pijn deden, nog steeds. Zijn gezicht stond in haar hoofd gebrand als een brandmerk die nooit meer weg zou gaan, na een tijd zou die hoogstens vervagen maar weg ging die nooit. De bel ging en alle leerlingen verlieten het lokaal samen met de leraar. Daniek bleef zitten en staarde naar de leerlingen die wegliepen. Dany legde opnieuw zijn hand op haar schouder en weer draaide Daniek haar gezicht naar hem toe. "Je verteld me zoveel als je wilt..." Fluisterde hij zacht. Daniek knikte weer vriendelijk waarnaar ze opstond en even door de deur keek of er niet iemand mee luisterde. Er was niemand en ook de lerares bleef weg, dus waarschijnlijk bleef het hier leeg in het lokaal. Ze trok de deur dicht zodat niemand wist dat ze hier zaten en kon gaan meeluisteren. Ze draaide nu haar gezicht weer naar Dany en liet langzaam weer naar haar tafel toe. Ze ging weer op haar stoel zitten en keek hem aan. Herinneringen vulden haar hoofd nu ze haar gedachten erop gefocust had en schudde kort haar hoofd waarbij ze haar hoofd wegdraaide. Ze zette haar elle bogen op de tafel neer en leunde met haar voorhoofd op haar vingers. ”Carl.. That’s his name..” Sprak ze zachtjes waarnaar ze slikte. ”He is, like I said, my ex-boyfriend.. We never were the perfect couple, but I was to blind to see that.” Sprak ze zachtjes. Haar ogen bleven op het tafelblad gericht en vermeden Dany zijn ogen. Ze was zo blind geweest, dat ze ooit had kunnen denken dat hij van haar hield was gewoon, dom, het was dom dat ze dat nooit zag. ”Even though there were no problems at the beginning, we were just fine.” Zei ze met trillende stem. ”That was before he started taking drugs and lost his mind.” Zei ze waarbij ze de tranen voelden opkomen. Ze liet nu haar handen voor haar ogen vallen en haar blonde lokken verstopte haar gezicht. ”he became very aggressive and treated me like..” Sprak ze waarnaar ze stopte. In haar hoofd horde ze hem weer naar haar schreeuwen terwijl hij haar vastgreep met zijn handen die haar armen zowat afknelde, wat de volgende dag een nieuwe blauwe plek zou worden. Ze was doodsbang voor hem geworden en durfde hem uiteindelijk geen weerwoord meer te geven. Tranen trede buiten haar ogen en gleden over haar wangen heen. Carl zou haar nooit met rust laten, hij was gek in zijn kop geworden, dat was iets wat zeker was. Er was nog veel meer maar ze kon het hem niet vertellen, ze wilde zich de pijn niet meer herinneren die hij haar aandeed, mentaal en psychisch. ”Sorry, I.. Just can’t.. I don’t want to feel this pain anymore.” Zei ze zachtjes waarbij ze soms zachtjes snikte.

|Words: 773 |Tag: Dany |Notes: beetje laat :s |
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://isola.actieforum.com/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Chance Walls into Doors |&Dany O'dell   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Chance Walls into Doors |&Dany O'dell
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Monica High School :: Monica High School :: Kluisjes-
Ga naar: